Lies & Teije's reis website

Langs de noordoostkust naar Portknockie


Home -> Europa -> Schotland -> Reisverslag Schotland -> 13 september 2018

Donderdag 13 september, langs de noordoostkust naar Portknockie

Ook vandaag vertelt het weerbericht ons dat we het beste naar het oosten kunnen gaan, de meeste regen valt alweer aan de westkust. We rijden eerst tot iets voorbij Forres waarna we naar het noorden afbuigen, nog genoeg wegen te rijden waar we niet geweest zijn. Wel stoppen we nog even om in de Brodie Countryfare te kijken, een luxe winkel die blijkbaar bij het ernaast gelegen kasteel Brodie hoort. Het is een grote en mooie winkel maar de prijzen liegen er niet om, die zijn stevig en we nemen geen souvenirs mee.
Trap naar Burghead Well De Burghead bronEn zo komen we in Burghead, een dorp op een uitloper in de Moray Firth. Nee, hier zijn we inderdaad nog nooit geweest. Bij de Burghead Well is de deur afgesloten en er hangt een briefje dat je de sleutel verderop kunt afhalen. Maar er zijn al 2 mensen binnen die net naar buiten komen en wel even willen wachten tot wij weer terug zijn, dan brengen zij daarna de sleutel weer terug. Een trapje brengt ons naar een bron in een gebouwtje waarvan onduidelijk is wanneer die gebouwd is en door wie. Het ligt aan de borstwering van een Pictisch fort uit de 4e tot 6e eeuw maar onduidelijk is of de kamer daar bij hoorde want als waterbron hadden ze beter een put kunnen bouwen. Een mysterie dus.
Johnstons of Elgin, beroemde wol De Cashmere geiten van JohnstonsNa wat rondrijden komen we weer in Elgin terecht, een redelijke stad waar we stoppen bij de Johnstons of Elgin. In 1798 begon Alexander Johnston met een molen om linnen, vlas, havermout en tabak te verwerken maar stapte al snel over op wol, speciaal die van cashmere (of kasjmier) geiten. En dat heeft hem en zijn familie geen windeieren gelegd. Als we de prijzen in de winkel zien snappen we ook wel waarom: ik zie een zwart-wit geblokt sjaaltje dat me wel leuk lijkt en het voelt heel fijn aan. Maar de prijs houdt me toch tegen: £ 60! Dat is bijna € 70, mij iets teveel van het goede. En een babydekentje van £ 155 hebben we gelukkig niet nodig.
De zee bij Portknockie Bow Fiddle Rock bij PortknockieNa deze korte stop rijden we oostwaarts en komen in Portknockie uit, een dorp met een steile kust waar al in 1000 v.c. een versterkte vesting (Green Castle) stond. Wij volgen de bordjes naar Bow Fiddle Rock, een bijzonder mooie rotsformatie waar we een korte wandeling maken. De kliffen zijn er steil en niets is afgezet dus voorzichtig met kinderen! Wij blijven boven op de heuvel want we hebben geen stevig schoeisel aan en dat heb je hier zeker nodig als je bijvoorbeeld naar het strand beneden wilt klimmen.
Bow Fiddle Rock bij Portknockie De zee bij PortknockieWij zijn er nu midden op de dag maar het schijnt vooral met zonsopgang mooie plaatjes op te leveren. Wij zijn meestal niet zo vroeg uit de veren en nu allang blij dat het droog is ook al staat er een harde en gure wind. Al snel stappen we weer in de auto en rijden door de dorpjes langs de kust, Findochty, Portessie, Buckie en Portgordon. De kust is grillig en heuvelig, soms steil, dan weer langzaam oplopend. Vrijwel alle dorpen hebben een haven en waren in de 19e eeuw belangrijke vissersgemeenschappen.
Een bloementreintje in Portknockie Het dorp FindochtyTegenwoordig wordt er nog steeds wel gevist maar met een veel kleinere vloot. De huizen zien er allemaal goed onderhouden uit dus blijkbaar gaat het redelijk met de economie ook al is er nog redelijk wat werkloosheid. Veel mensen wonen alleen in dit soort dorpen en forenzen naar een nabijgelegen stad voor hun werk.
De haven van Findochty Het dorp FindochtyRond de haventjes staan vaak nog de wat oudere huizen en daarbuiten, vaak op een heuvel, de nieuwere. De meeste dorpen hebben een paar honderd huizen en rond de 1.000 inwoners. Meestal zijn er een paar buurtwinkels en verder lijken heel veel mensen een eigen bedrijf te hebben. Wat door overal hangende posters wel opvalt is dat er overal levendige buurtgenootschappen zijn die allerlei activiteiten organiseren, het lijken redelijk hechte gemeenschappen.
Craigellachie brug Craigellachie brugVanaf de kust rijden we stuk naar het zuiden en als we eindelijk besluiten om richting Beauly terug te gaan (het is nog minstens anderhalf uur rijden) zien we ineens een brug die nergens heen lijkt te leiden, Craigellachie Bridge. Hij overspant de Spey rivier die nogal woest kan zijn en is waarschijnlijk de oudste nog bestaande gietijzeren brug in Schotland en is bijzonder door de lange, enkele boog. De brug werd tussen 1812 en 1814 gebouwd waarbij het gietijzerwerk in Wales werd klaargemaakt en vervolgens hierheen versleept.
Plakaat bij de Craigellachie brugDe brug is tot 1972 in gebruik geweest tot er een andere betonnen brug in gebruik werd genomen dat meer op het huidige vervoer was ingesteld. Het mooie in Schotland is dat dit soort bouwwerken vervolgens gewoon blijft staan en dat er plakkaten en infoborden worden geplaatst zodat de historische betekenis ervan bewaard blijft. De Schotten hechten echt heel sterk aan hun geschiedenis!
Zo krijgen we 's avonds van Iain ook allerlei historische verhalen te horen, hij weet ontzettend veel over de geschiedenis van de omgeving en kan mooi vertellen. Ik kan eindeloos naar die verhalen luisteren maar jammer genoeg kan ik nooit al die namen van alle betrokkenen onthouden. En dan al die jaartallen, op een bepaald moment gaat het bij mij door elkaar lopen, dus ik kan er hier niets van herhalen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven