Lies & Teije's reis website

Naar de Falls of Shin


Home -> Europa -> Schotland -> Reisverslag Schotland -> 10 september 2018

Maandag 10 september, naar de Falls of Shin

De zon schijnt als we wakker worden maar het is wel erg fris en volgens het weerbericht kunnen we het beste een beetje in de buurt blijven want er wordt overal wel regen verwacht. Net als ieder jaar heeft Iain weer allerlei computerproblemen en de ochtend ben ik bezig deze te verhelpen. Ook de wifi werkt niet in het hele gebouw maar wij hebben onze eigen dongle met onbeperkte data in de EU, dus de wifi repareer ik wel een andere keer. Maar hoe wordt dat volgend jaar na de Brexit, zouden we onze dongle dan niet meer hier kunnen gebruiken, of tenminste niet kostenloos?
De weg naar Bonar Bridge, Hooglanden Uitzicht op de Dornoch FirthIn de middag rijden we de oude weg naar het noorden, richting Bonar Bridge. Sinds 1991 ligt er een brug over de Dornoch Firth waar de A9 (dat klinkt als een snelweg maar is grotendeels tweebaans) overheen loopt van Inverness naar Wick en Thurso in het noorden zodat verkeer niet zo'n omweg hoeft te maken.
We hoeven maar iets Beauly uit te rijden om in heuvelachtig landschap terecht te komen. Het is lekker rustig op de weg waardoor we volop van het landschap kunnen genieten.
De Dornoch FirthHet uitzicht is vaak weids en hoeveel foto's we ook maken, we hebben nooit het gevoel dat ze de werkelijke schoonheid van de omgeving goed weergeven. En dat heeft niet alleen met weidsheid, de afstanden en kleuren te maken maar ook met de sfeer die het landschap uitwasemt, dat is bijna niet te beschrijven en al helemaal niet te fotograferen. De sfeer zal ongetwijfeld ook door iedereen anders ervaren worden maar de meeste mensen die we erover gehoord hebben, praten over de eenzaamheid, de leegte en de bijna tastbare geschiedenis die rondwaart zodat je helemaal niet raar zou opkijken wanneer er ineens een ridder te paard over de weg aan zou komen galopperen.
Kinkardine begraafplaats vlakbij Ardgay Kincardine oorlogsmonumentDe geschiedenis toont zich onder meer in de monumenten die wel in ieder dorp, ook in het kleine Kincardine, te vinden zijn zoals een kerkhof vol oude stenen met soms mysterieuze opschriften en symbolen en de onvermijdelijke oorlogsmonumenten. Wel jammer dat op die laatste god er steeds wordt bijgehaald: 'To the glory of God and in memory' staat er bijna altijd op maar we kunnen ons niet voorstellen dat er een god is die graag met oorlog geassiocieerd zou willen worden. En als die dat wel wil, dan is het duidelijk niet onze favoriet. Er is al zoveel ellende aangericht in naam van goden, welke naam ze ook maar hebben.
De Clach Eiteag, een steen met een zwervend verledenEven voorbij Kincardine ligt Ardgay waar we een grote steen van wit kwartsiet met een plakaat ervoor zien. Het dorp waar de steen zich bevond mocht een jaarmarkt organiseren (meestal 3 dagen in november) wat goed was voor de economie van het dorp. Hoe de steen van dorp naar dorp verhuisde is een raadsel maar waarschijnlijk zorgden dieven daarvoor, wellicht in opdracht van dorpsbestuurders die ook een jaarmarkt wilden organiseren. In 1817 werd de steen in Ardgay in de muur van een hotel ingebouwd om verdere diefstal te voorkomen. In 1958 werd de steen op de huidige plaats in het dorp tentoongesteld, vast en zeker goed vastgeplakt of gepind.
Griffioenen bij een landhuis, west van Ardgay Eenzame telefooncel bij The CraigsVanuit Ardgay loopt een weg naar het westen die we volgens mijn kaart nog maar gedeeltelijk hebben afgereden dus daar sla ik in en we zien onderweg een paar landhuizen en bijna aan het einde van de weg een verlaten telefooncel. Wat dat betreft was de Britse KPN flink actief in de tijd voor de mobiele telefoons want in bijna alle afgelegen gebieden vind je nog wel zo'n karakteristieke rode telefooncel. Volgens British Telecom stonden er in 2003 6.962 stuks door Schotland verspreid en zullen er in 2020 nog maar 3.840 over blijven. Zeker weten dat de herkenbare rode cel onderdeel van het Brits nationaal erfgoed is.
Kinderparkeerplaats bij de Falls of Shin Het nieuwe gebouw bij de Falls of ShinAan de noordkant van de rivier rijden we weer terug en bedenken dan dat we wel weer eens naar de Falls of Shin kunnen rijden. Vroeger stond daar een luxe winkel van de voormalige Harrods eigenaar Mohamed Al-Fayed, vader van Dodi, de vriend van prinses Diana. Een paar jaar geleden bleek alles afgebrand te zijn maar nu is het door de lokale gemeenschap weer opgebouwd met een restaurant, een piepklein winkeltje en een minigolfbaan.
Op de parkeerplaats zijn speciale plaatsen voor mensen met kinderen en er is een oplaadpaal voor electrische auto's.
Paddestoelen bij Falls of Shin Zwammen bij de Falls of ShinAan de overkant van de single track road kun je naar de waterval lopen of een boswandeling langs het water maken. Het is hier deze zomer, net als in veel andere delen van Europa, uitzonderlijk droog geweest maar nu de herfst bijna begonnen is weerhoudt dat de paddenstoelen en zwammen niet om uitbundig te groeien, we zien ze overal en er zijn hele mooie en grote bij.
De Falls of Shin waar zalmen tegenop springen De Falls of ShinBij de waterval, die op zich helemaal niet zo spectaculair is, blijven we een tijdlang staan kijken om de zalmen tegen de stroom in te zien zwemmen waarbij ze al springend het hoogteverschil proberen te overbruggen. Het lukt ons niet er eentje op de foto te krijgen dus maken we maar een filmpje en dan komt er vanzelf wel eentje voorbij springen. Het zijn behoorlijk grote zalmen die blijkbaar terug proberen te zwemmen naar hun geboorteplek om daar te paren en vervolgens dood te gaan. Maar waarom, daar ben ik zo benieuwd naar, waar komt dat instinct vandaan?
Houtsnijwerk in Lairg, Church Hill Woodland Houtsnijwerk in Lairg, Church Hill WoodlandNa een kop koffie en een soepje gaan we met wat omweggetjes via Lairg terug naar Beauly. Op de parkeerplaats in lairg tegenover het meer (waar een piepklein huisje op een eilandje staat) zien we opeens naast ons een heuveltje met allerlei houtsnijkunst. De afgelopen jaren is er een enorme toename geweest in het aantal houten beelden dat we in tuinen en parken zien en het blijkt een favoriete bezigheid te zijn voor onder andere kunstenaars die ook overal door Schotland druk bezochte cursussen geven.
Houtsnijwerk in Lairg, Church Hill Woodland Houtsnijwerk in Lairg, Church Hill WoodlandIn de Church Hill Woodlands is het een initiatief van de lokale gemeenschap die op de heuvel een wandelgebied hebben aangelegd. Wij vinden vooral het houtsnijwerk prachtig en vinden het wat te koud voor een wandeling. Na de warme zomer zijn we zo gewend om zonder jas en trui buiten te lopen dat we dit jaar niet goed voorbereid op pad zijn gegaan. Ik heb wel een dunne trui bij me maar geen jas en met zo'n 10 graden is dat toch wel nodig. Ik herinner me nog al te goed vorig jaar toen ik een oor- en keelontsteking kreeg in Schotland en hoe ellendig ik me voelde.
Nu schijn je van kou geen ontsteking te kunnen krijgen maar ik word al wel flink snotterig dus maar snel de warme auto weer in. Met een grote boog rijden we naar het oosten waar we het laatste stuk via de A9 naar het zuiden rijden. Ook al waren we pas om 1 uur weg, we hebben toch zo'n 5 uur rondgereden en tot mijn voldoening weer wat onbekende wegen verkend. Dat is ook mijn voornemen, om in ieder geval iedere dag een paar wegen te kunnen aanstrepen op mijn kaart. Het wordt tijd dat ik weer eens een nieuwe kaart koop en alle wegen opnieuw aanstreep want nadat ik deze had gelamineerd, vervagen af en toe de strepen die ik met een permanent marker over de wegen heen trek. Iets voor de komende winter want het opnieuw intekenen van de hele kaart is een project op zich.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven