Via Newcastle naar de Cairngorm Mountains

En als we in IJmuiden zijn weten we weer waarom we normaal via Duinkerken gaan: het vele wachten hier! Uren wachten tot je de boot op mag en ook daar ben je vooral aan het wachten tot je eindelijk de volgende ochtend van boord mag. Deze ferries zijn best luxe boten maar we willen gewoon zo snel mogelijk weer aan land zijn en dan op pad. Bij de oversteek via Duinkerken maak je wel veel meer kilometers maar ik vind het heerlijk zelf aan het stuur te zitten.

Tegen 7 uur varen we de Tyne bij Newcastle op maar we hebben ook nog de pech dat ze in Engeland aan grenscontroles zijn gaan doen en zo rijden we Engeland pas om half 12 (Engelse tijd) in. De volgende keer gaan we gewoon weer via Duinkerken en dan heel Engeland door. Het is wel heerlijk weer en voor Nederland is dat zelfs voor de komende anderhalve week voorspeld. Meestal komt het weer in Nederland vanuit Schotland dus wie weet treffen we het dit keer daarmee, vorig jaar hadden we toch nog aardig wat regen.

Tegen 1 uur rijden we Schotland binnen en bellen de eigenaren van de cottage die we gereserveerd hebben. Dat was het eerste van de reis dat bijna misging: na reservering en betaling kregen we een telefoontje dat de cottage toch niet beschikbaar was en dat ze het geld wilden terug storten (uiteraard zonder de 13 pond creditcard kosten). En we vonden het al zo moeilijk om iets betaalbaars te vinden. Na wat heen en weer gebel en gemail, bedacht de eigenaar zich gelukkig ineens dat hij nog een vergelijkbare cottage had die wel beschikbaar was.

Boven Perth slaan we van de grote weg af en kronkelen via de smallere wegen naar Braemar, een prachtig plaatsje waar we komende week zeker nog heen zullen gaan. We zijn nu aan het randje van het Cairngorms nationale park, een groot gebied dat voornamelijk bestaat uit het Cairngorm gebergte. De naam voor het park in het Gaelic betekent 'Rode bergen' maar het gebied heeft de naam gekregen van de berg de Cairn Gorm, die in het Gaelic de naam An Carn Gorm heeft. En dat betekent blauwe of groene berg. Zouden ze nog niet over de kleuren uit zijn?

Het is heerlijk weer en met onze net nieuw gekochte camera maken we prachtige foto's van de helderblauwe lucht boven de bruine Schotse heuvels die doorschoten zijn met paarse heide en kleurrijke planten waarvan we de naam niet kennen. Maar we stoppen niet al te vaak omdat we pas zo laat uit Newcastle vertrokken en vervolgen onze weg naar Strathdon waar we tegen 6 uur aankomen.

Vlak voor we aankomen horen we een zwaar brommend geluid en zien we ineens een vrachtvliegtuig of iets vergelijkbaars laag voor ons uitvliegen, heel langzaam, recht voor de zon langs.
Zoals gebruikelijk is het even zoeken want aan straatnamen en huisnummers doen ze natuurlijk niet in Schotland. Forbestown Lodge staat nergens aangegeven, maar met een vage routebeschrijving van de lodge en het huis waar de eigenaar zou wonen, komen we er uiteindelijk wel.