Lies & Teije's reis website

We arriveren in Portugal, Albufeira


Home -> Europa -> Portugal -> Reisverslag Portugal -> 18 tot 22 juni 2001

Maandag 18 juni, we arriveren in Portugal, Albufeira

Eindelijk, eindelijk vertrekken we vanuit Zuid-Spanje naar Portugal. Dit is het eigenlijke doel van onze reis, maar wij komen onderweg altijd wel wat tegen waar we dan nog 'even' langswillen. In dit geval waren dat het Archeodrome in Frankrijk, Andorra omdat Teije daar zonodig doorheen wilde rijden, Barcelona omdat we dat allebei graag wilden zien en dan vooral de werken van Gaudi, Cordoba omdat we zonodig een Moorse stad wilden bekijken en de beroemde moskee, Gibraltar omdat we toevallig in de buurt waren enz. enz.
Camping AlbufeiraNu komen we dan eindelijk in Portugal aan en aangezien kennissen van ons (een Portugese man en Nederlandse vrouw, goede vrienden van onze oudste dochter) onlangs naar Portugal zijn verhuisd, hadden we al in Nederland besloten hen op te gaan zoeken.
In Albufeira zoeken we uitgebreid naar de camping en na lang rondrijden en wat rondvragen vinden we hem eindelijk. Het is een luxe camping, maar ligt niet aan het strand. Dat hoeft voor ons ook niet; we zijn tenslotte geen strandmensen... dachten we tot dat moment...
Onze tent op de camping Onze tent op de campingWe zetten onze tent op een rustig plekje op en hebben wel een uurtje nodig om de camping te verkennen. Er zijn meerdere zwembaden, restaurants en een uitgebreide beveiliging. De prijzen zijn er ook naar: we zijn uiteindelijk zo'n ƒ 37,- per nacht kwijt, oftewel € 17. En dat voor 2 personen, 1 kleine tent en een auto.
's Avonds bellen we onze kennissen op en maken een afspraak. Vervolgens lopen we naar het oude stadje van Albufeira en wandelen daar wat rond en zitten op terrasjes. Het is een gezellig stukje van de stad (dorp?) en achteraf verbaast het ons dat we van dat gedeelte helemaal geen foto's hebben genomen. De 10 dagen dat we in Albufeira zullen zijn, zitten we daar namelijk bijna iedere avond wel eventjes te genieten van het warme zomerweer, de mensen om ons heen en de sfeer in het algemeen.

Dinsdag 19 juni 2001, een dagje in de omgeving van Albufeira

Eindelijk eens samen op de fotoHeel erg handig is dat er een stroomkast in de buurt staat. Een kopje thee en koffie is daardoor met onze waterkoker snel gezet en zo ontbijten we in luxe. Wel is het nogal vroeg, met temperaturen rond de 40° Celsius overdag worden we ook 's ochtends al snel de tent uitgebrand. Om 10 uur hebben we een afspraak met onze vriendin Monique en zij laat ons die dag Albufeira en de omgeving zien.
Wij vinden alles best, als we maar wat van het land te zien kregen. En al gauw krijgen we door dat Albufeira, ooit een heel klein vissersplaatsje, de laatste jaren is uigegroeid tot een soort van Stadskanaal om het zo maar even te zeggen. Het vroegere dorpje breidt zich maar uit aan alle kanten en is nu vele kilometers lang; dit voornamelijk door de aangebouwde toeristencomplexen en hotels.
Enrique en Monique Monique en TeijeNa een korte rondrit gaan we eerst naar het restaurant (één van de vele honderden) waar de vriend van Monique, Enrique, als bedrijfsleider werkt. Niet dat we jaloers op hem zijn, want hij werkt heel wat meer dan een Nederlandse CAO zou toestaan en verdient naar Nederlandse begrippen niet veel!
Deze dag hebben we veel rondgereden rond Albufeira en plekjes gezien waar de meeste toeristen niet komen dankzij onze nederlandse gidse. Maar helaas, meer foto's hebben we niet genomen. We zijn 's avonds ook wel blij weer op de camping te zijn en lekker op ons zelf te kunnen genieten van dit mooie (en vooral warme) land.

Woensdag 20 juni 2001, een stranddag om nooit te vergeten

In Moniques huis Op Moniques werk's Ochtends hebben we een afspraak met Monique die ons een paar leuke plekjes rond Albufeira laat zien. Vooral in het begin vinden we het nogal verwarrend omdat overal gebouwd wordt en soms denk je al kilometers buiten de plaats te zijn terwijl later blijkt dat je in de een of andere nieuwe wijk verzeild bent geraakt.
We gaan eerst naar haar huis en bekijken het van binnen. Na een korte rondrit rijden we naar de souvenirwinkel waar ze werkt (meer dan 40 uur per week werken voor weinig geld. Maar daardoor is Portugal ook nog steeds goedkoop voor toeristen!).
In zeeMonique moet weer aan het werk en wij gaan eerst even terug naar de camping om even uit te rusten. Als we maar in de schaduw blijven, dan is het wel goed te doen. Maar in de zon is het bloedheet en af en toe moeten we even wat water over ons heen gooien om weer wat bij te komen.
Maar na onze rustpauze stappen we weer in de auto en maken een lange rondrit door de omgeving. Hierna besluiten we het de rest van de dag (met een temperatuur van rond de 40°) rustig aan te doen en wat op het strand te gaan liggen. We zijn helemaal geen strandmensen maar met deze temperaturen heb je niet veel keus.
Op het strand Lies op het strandMonique heeft ons een prachtig en heel rustig strandje getoond en daar gaan we... En daar liggen we, uur na uur na uur. Tuurlijk kunnen we wel tegen de zon...

Lies is helemaal rood verbrand en 's avonds op een terrasje op de camping begint ze flink te rillen: zonnesteek, onmiskenbaar. Het wordt voor haar een zware nacht met een uiterst pijnlijke huid, misselijkheid en koorts.

Donderdag 21 juni 2001, een pijnlijk ritje door het Monchique gebergte

Dorpje in de Monchique bergenVandaag is Lies weinig meer waard. Na een slapeloze nacht en veel pijn vanwege haar zonnesteek willen we toch even weg van de camping want ook hier zit ze maar een beetje te zitten. We gaan rondrijden door het Monchique-gebergte ten noordwesten van Albufeira. Dit laaggebergte vormt de afscheiding tussen de Algarve en de Alentejo-provincie. Het is een prachtige streek, maar Lies kan er niet echt van genieten. Zeker niet na 150 kilometer met alleen maar bochtjes om de paar honderd meter.
Na een stop bij een restaurantje rijden we dan ook langzamerhand terug om de rest van de dag bij te tent te blijven. Teije neemt de kans waar om er even alleen op uit te trekken in het oude stadje terwijl Lies haar pijn zit te verbijten op de camping. Het kost tijd... wat kunnen we er aan doen? Al met al hebben we toch nog een hele tocht gemaakt, van Albufeira naar Portimao, het Monchique-gebergte door, naar Odemira en via Lagos weer terug. Jammer dat we niet wat meer foto's hebben gemaakt...

Vrijdag 22 juni 2001, een dagje rust in Albufeira

Gelukkig voelt Lies zich vandaag al weer een stuk opgeknapt, op een heleboel jeuk na. En vellen die los komen te hangen. Tot het einde van de vakantie doen we niets anders dan velletjes plukken, in het begin hele lappen. Na een uitgebreid ontbijt gaan we eerst eens door Albufeira wandelen. Vanaf de oude haven langs het strand kilometers naar het nieuwe gedeelte.
De haven van Albufeira Strand bij AlbufeiraKilometers door de brandende hitte, maar gelukkig zijn er her en der wel wat verkoelende terrasjes. En dat is ook wel nodig bij deze hitte. Behalve dat ene stuk door de stad waar we ons van boomschaduw naar boomschaduw voortbewegen tegen de heuvel omhoog.
Dorst!!! Op de camping in AlbufeiraEen wandeling van een kilometer wordt zo bijna een marteling, zeker bergop. Zonder terrasjes, dus wanneer we boven aangekomen eindelijk een tegenkomen nemen we het ene na het andere drankje.
Te heet om wat dan ook te doen, dus toch nog maar even naar het strand? We durven nauwelijks, maar Lies hakt de knoop door: 1 uurtje dan; maar het worden er 2, misschien wel 3; de echte zonnesteek is duidelijk over en we beginnen steeds meer te wennen aan het idee dat een middagje op het strand toch best wel lekker en ontspannend was. Daarna weer wat rust bij de tent.
We komen echt helemaal tot rust, wat na alle lange afstanden per auto en door de steden per voet ook wel eens verademend is. 's Avonds gaan we uitgebreid uit eten met Enrique en Monique en ze laten ons Albufeira by night zien.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven