Zondag 30 mei, naar Calabrië in de voet van Italië
Het heeft vannacht niet meer geregend en alles is weer droog na gisteren zodat we rustig de tent in kunnen pakken. De zon schijnt wanneer we weggaan maar er hangen nog heel wat wolken in de lucht. We nemen een klein stukje snelweg om dan al snel af te slaan op weg nummer 18 die naar het zuiden langs de kust loopt. Maar er zijn zoveel wegwerkzaamheden en omleidingen dat wanneer we Paestum willen bezoeken (3 vrij onbekende maar hele mooie tempels moeten er staan) we na een tijdje merken een heel andere richting op te rijden ondanks de borden die de plek nog steeds aangeven. Jammer voor ons maar we rijden nu toch maar gewoon door want we zijn er al te ver van af.
Op weg naar het oosten om tenslotte de voet van Italië in te rijden zien we steeds meer donkere wolken op de bergtoppen hangen, hoewel die bergen wel steeds wat lager lijken te zijn. Toch voelt de temperatuur aangenamer aan dan de afgelopen dagen, zelfs zonder zon is het lekker warm.
Deze zuidelijke kustweg is bijzonder mooi door de bergen die langzaam vanuit de zee onhoog rijzen en de vele stadjes die we opeengepakt op de heuveltoppen zien liggen. Helaas zijn er weinig stopmogelijkheden om daarvan foto's te maken, dat hopen we de komende dagen nog te doen.
Calabrië schijnt erg ongeliefd bij Italianen en buitenlanders volgens onze reisgidsen, maar juist het gebrek aan toerisme trekt ons wel. Ook hebben we dit gebied als tip van een lezer gekregen dus zijn we erg nieuwsgierig. Een onvruchtbare streek vol boeven zou dit zijn, maar als er geen toeristen zijn kan het er nooit slecht zijn, zo redeneren wij. Het landschap is in ieder geval prachtig ook al ligt het meeste verborgen in wolken.
Na een hele lange rit (400 kilometer in ruim 7 uur) komen we in de buurt van Briatico waar we zoeken naar de Villagio Dolomiti Sul Mare. Dat lijkt ons een mooi plekje maar alle hekken zijn er dicht! We rijden nog wat verder maar komen alleen nog andere gesloten campings tegen en komen zo ook langs het strandje op deze foto.
Tussen de olijfbomen zetten we in het zonnetje onze tent op, want alle donkere wolken hangen boven de bergen en die zijn hier net niet. Er staat bijna geen wind en eindelijk kunnen we weer tot na zonsondergang in een t-shirt buiten zitten. Dat is na Venetië niet meer voorgekomen.





