Lies & Teije's reis website

De vermoeiende terugreis naar Nederland


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 28 tot 30 juni 2019

Vrijdag 28 juni, de vermoeiende terugreis naar Nederland

Teije gaat nog een uurtje zwemmen terwijl ik de spullen inpak voor de terugreis. En daarna ontbijten we bij Christos, daar hebben we goede herinneringen aan, een paar jaar geleden kregen we kersen op ijs na het ontbijt en daar hopen we nu ook een beetje op maar helaas, het zit er niet in. De auto is ingepakt en bij Michael en Kiki drinken we nog even koffie voor we weggaan. Het is 2,5 dagen rijden en die halve dag gaan we vandaag doen, we hebben een hotel geboekt in Servië op zo'n 540 kilometer afstand.
Om 12 uur vertrekken we en anderhalf uur later staan we voor de Grieks-Noord-Macedonische grens bij Evzoni. Meestal zijn we hier redelijk snel doorheen, nu staan er lange rijen en het duurt minstens een half uur voordat we bij de Griekse douane zijn terwijl de temperatuur oploopt tot 42 graden. Je mag bij grensovergangen officieel niet fotograferen of filmen, een regel uit de tijd dat landgrenzen nog heilig waren, maar wij hebben de dashcam wel aan staan. Het zijn wat saaie filmpjes geworden en we hebben ze flink ingekort maar het leek ons toch wel leuk om die te posten, eerst de Griekse douane en dan de Noord-Macedonische. Misschien moeten we wel een verzameling van grensovergangen gaan aanleggen.

Noord Macedonië zijn we vrij snel door en voor de Servische grens tanken we want dat is hier goedkoop. We moeten naar een andere pomp en er kan niet met credit card betaald worden. Worden we weer eens opgelicht? Maar het valt mee, voor 50 liter diesel moeten we € 60 betalen. De meters zijn hier vast niet geijkt want 50 liter lijkt ons wat veel en langs de snelweg is brandstof duurder dan op langs de gewone wegen, maar het valt ons nog mee.
De Servische grens zijn we zo over maar we zijn vergeten de dashcam aan te zetten. In het zuiden van het land is weer een heel stuk snelweg klaar, de vorige keren moesten we een flink eind over bergachtige weggetjes omrijden. Wel zijn er heel veel afslagen afgesloten.
Onze stinkende kamer in ServiëOok de afslag bij Paracin, waar we een hotel hebben geboekt, is dicht. Pas 2 afslagen verder kunnen we eraf en rijden dan door kleine dorpjes weer terug.
Het hotel ziet er redelijk uit, we worden door een vriendelijke jongeman ontvangen die zelfs een beetje Grieks spreekt en we krijgen de enige kamer die een (piepklein) balkon heeft. Maar na een tijdje krijgen we door dat het wel stinkt, een rioolstank die 's nachts alleen maar erger wordt.

Zaterdag 29 juni 2019, een vermoeiende dag, op zoek naar een hotel

We slapen niet echt lekker en om 7 uur zitten we al in de auto maar de stank blijft nog een tijd in onze neus hangen. Bij de rondweg van Belgrado is het filerijden want er is een megamarkt buiten de stad waar duizenden mensen op af zijn gekomen. En bij de Servisch-Hongaarse grens hebben de douaniers niet veel zin: er staat maar een korte rij en toch moeten we een uur wachten. En dan volgt het lange en saaie stuk door Hongarije, het minst mooie deel van de route wat ons betreft. In Oostenrijk schieten we lekker op en tegen 6 uur zijn we bij het hotel in Meggenhofen. Het is prachtig weer, het terras zit vol etende en bierdrinkende Nederlanders (dat vind ik dan weer wat minder, ik zie liever buitenlanders als we in het buitenland zijn) en we zijn blij dat we de lange rit van 1.000 kilometer achter de rug hebben.
Maar bij de receptie beweren ze dat ze geen reservering voor ons hebben. We laten de e-mail zien die de reservering bevestigt en de e-mail van het hotel waarin staat dat al een deel van de prijs van onze creditcard is afgehaald, maar de dames geven meteen Booking.com de schuld: oh ja, dat gaat heel vaak mis, sorry, we kunnen niets voor jullie doen, er zijn geen kamers meer. We bestellen wat te drinken, pakken de laptop erbij en bellen Booking. Zij geven aan dat ze het hotel gaan bellen en het duurt bijna een uur voor we weer iets horen. Helaas, we zullen een ander hotel moeten zoeken. Booking.com wil wel iets vergelijkbaars zoeken in de buurt maar wij hebben ook al wat gezien. En dan wordt de verbinding plosteling verbroken. We proberen terug te bellen maar de ontvangst is blijkbaar te slecht.
Zicht op de Alpen vanaf Wolfsegg am Hausruck in Oostenrijk Zicht op de Alpen vanaf Wolfsegg am Hausruck in OostenrijkDaarom rijden we alvast naar het dorp waar we een hotel op het oog hebben en daar hebben we een prachtig uitzicht op de Alpen in de verte. Maar dat hotel zit ondertussen vol en we bellen weer met Booking maar de verbinding blijft slecht en we besluiten zelf maar iets te regelen. Het is lastig want het is zaterdag en in sommige delen van Duitsland en Oostenrijk is de zomervakantie begonnen dus alles zit vol. We rijden nu richting Duitsland en stoppen bij ieder hotel en motel die we zien maar we hebben geen geluk.
In het ergste geval rijden we in 1x door en nemen wat langere pauzes. Als we dan een eindje voor Regensburg weer moeten tanken, besluiten we nog één keer op de laptop te kijken. Vlakbij zien we heel veel hotels op de kaart en eentje springt eruit, Goldenes Rad. Op goed geluk rijden we erheen maar het sfeervol verlichte terras zit behoorlijk vol. Gelukkig zijn het voornamelijk dorpsmensen die een avondje uit zijn en is er nog een kamer beschikbaar. Het is na tienen en we zijn 15 uur op pad geweest.
In Landgasthof Goldenes Rad zijn de originele balken in de badkamer verwerkt In Landgasthof Goldenes Rad zijn de originele balken in de badkamer verwerktPff, wat zijn we blij dat we toch nog iets gevonden hebben ook al is het de duurste kamer van de reis (€ 95 maar dat is wel inclusief ontbijt). Anders waren we wel heel gaar thuisgekomen.
Het hotel is een verbouwde boerderij maar in de badkamer kun je nog heel goed zien dat de oude houten balken van het skelet nog origineel zijn.
Teije zit nog tot 12 uur op het terras met een koud biertje want het is nog steeds 25 graden. Ik ben zo gaar dat ik liever op de kamer blijf. De bedden zijn heerlijk en zo hebben we nog een goede laatste nacht. Dat hebben we ook wel verdiend na de nacht van gisteren en de slopende dag vandaag.

Zondag 30 juni 2019, de laatste loodjes naar huis

In Duitsland vinden we na lang zoeken een goed hotelWe krijgen een prima ontbijtbuffet en willen dan afrekenen. Het kost wat moeite om de aandacht te trekken van de enigszins dove gastvrouw en krijgen dan de rekening: € 180. Ze heeft zelf al snel door dat dat vast niet klopt en we krijgen keurig een factuur voor € 95.
Lekker uitgerust gaan we op pad voor de laatste 830 kilometer.
Het worden er iets meer door de vele wegwerkzaamheden en omleidingen. In totaal hebben we in 7 weken 10.400 kilometer gereden als we thuis zijn waarvan bijna de helft voor de heen- en terugreis.
In de buurt van Schweinfurt drinken we een kop koffie in de hitte, ook hier is het 35 graden. Zou het net als vorig jaar gaan? Toen werd het onderweg naar huis steeds warmer en bleek onze thuiskomst de eerste dag van een lange hittegolf. Maar dat geluk hebben we deze keer niet, hoe dichter we bij Nederland komen, des te kouder wordt het. Vlak voor de grens bij Bad Nieuweschans geeft de thermometer 23 graden aan en er sputteren zelfs regendruppels op de voorruit.
Of je nu 2, 4 of 7 weken op vakantie gaat, uiteindelijk lijkt hij toch te snel weer voorbij te zijn. Het was onze langste vakantie ooit maar is nu voorbij. Het waren 7 redelijk rustige weken waarin we mooie en nieuwe dingen hebben gezien en we gaan nu even uitrusten van de vakantie voor we de volgende gaan plannen.
Dan moeten we eraan denken de dashcam standaard aan te zetten en gewoon direct weg te gooien wat niet interessant is. We moeten nog een aantal films maken en die kun je vinden op ons nieuwe Youtube-kanaal waar je je op kan abonneren.
Een week na thuiskomst worden we door Booking.com gebeld en later door de manager van het Oostenrijkse hotel waar we werden weggestuurd. Volgens haar zijn we daar nooit geweest maar we hebben bewijzen van wel. Uiteindelijk moeten we onze creditcard-maatschappij inschakelen om het onterecht afgeschreven geld terug te krijgen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2020 Naar boven