Lies & Teije's reis website

Terug naar onze vrienden in Chalkidiki


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 23 tot 27 juni 2019

Zondag 23 juni, terug naar onze vrienden in Chalkidiki

We vertrekken op tijd uit Marmari want we gaan terug naar Paralia Dionysiou in Chalkidiki, een rit van bijna 650 kilometer. We houden deze keer eens bij wat we kwijt zijn aan tol en tussen Chalkidi en Thessaloniki betalen we in totaal € 31,20. Dan zijn de wegenvignetten in de omringende landen heel wat goedkoper. Het is erg heet, zo'n 37 graden maar wanneer we in de buurt van het Olympus gebergte komen, begint het te regenen. In Chalkidiki is het droog maar zwaarbewolkt en benauwd. We rijden eerst maar door naar het strand om van de rit bij te komen en gaan daarna naar onze vrienden Michael en Kiki van wie we een appartement huren. We zitten deze keer in een ander gebouw, vlakbij het strand. Ze zijn ondertussen officieel open en hebben het al behoorlijk druk.
Maandagochtend slapen we uit, drinken even koffie bij Michael en gaan dan naar het strand, zo aan het einde van de vakantie willen we het nog even rustig aan doen. Hoewel, we doen het de hele vakantie al redelijk rustig aan. De belangrijkste archeologische plekken van het land hebben we al gezien de afgelopen jaren en nu zijn we meer op zoek naar streken die we nog niet kennen. Na het strand, waar het enorm druk is, rijden we wat door de omgeving, pikken af en toe een terrasje mee en babbelen wat met mensen, ik het liefst in het Grieks als het even kan. Nu heb ik nog de mogelijkheid mijn kennis in de praktijk te testen.
Ons appartement heeft open balkons en 's avonds heb ik zo een leuk gesprek met onze Griekse buren. Ze wonen al 50 jaar in Duitsland maar spreken nauwelijks Duits dus het moet wel in het Grieks.

Dinsdag 25 juni 2019, naar Polygyros en Afytos

Herdenkingsmonument voor de Klein-Aziatische Catastrofe in PolygyrosVanochtend rijden we naar Polygyros in de bergen om het museum te bezoeken maar het is gesloten. Normaal zijn musea op de maandag gesloten, we hadden toch even moeten checken op internet. Maar Polygyros is een aardig stadje en we wandelen wat rond. Tijdens de onafhankelijkheidsoorlog tegen de Turken begon hier de opstand in Chalkidiki nadat de Griekse gouverneur vermoord werd in 1821. De inwoners versloegen de Ottomaanse garde en verdreven de soldaten uit het dorp.
Maar ook in latere oorlogen deden de bewoners dapper mee en er zijn diverse monumenten voor de gesneuvelden. Grieken lijken sowieso dol te zijn op oorlogsmonumenten want er staan er nogal wat door het hele land heen.
Op het strand bij Kalives, toch één van onze meest favoriete stranden in Griekenland, is het vandaag rustig terwijl het gisteren zo druk was. Het is met 35 graden, net zo warm als in Nederland op dit moment, maar erg benauwd. Wij vinden warmte heerlijk maar niet als het zo vochtig in de lucht is, je wordt dan zo snel moe. Na een paar uurtjes hebben we wel weer genoeg strand en zee gezien en stappen weer in de auto en gaan naar Kassandra, een van de schiereilanden van Chalkidiki.
Verwaarloosd huisje in Afytos, Kassandra Afytos is een plaatsje aan de oostkust van het schiereiland KassandraWe gaan vaak naar Kallithea maar rijden nu eens naar Afytos. Jaren geleden zijn we er al eens geweest maar we waren vergeten hoe leuk het hier is. Door smalle steegjes rijden we het authentieke centrum binnen en hebben alweer de dashcam niet aan staan, jammer. Morgen doen we gewoon nog eens een poging.
We parkeren iets buiten het dorp en wandelen dan naar het centrum. Een kruispunt van 5 wegen vormt een centraal pleintje waar we eerst maar eens in de schaduw gaan zitten.
St Dimitrios kerk in het centrum van Afytos Het centrale pleintje in AfytosAlle gebouwen in Afytos zijn volgens een traditionele stijl gebouwd en waarschijnlijk hanteert men hier ook de regel dat je een bouwvergunning voor nieuwbouw of verbouwing pas krijgt als je die stijl aanhoudt. Dat, gecombineerd met de smalle straatjes maakt Afytos tot een pittoresk dorp, een woord dat we niet zo snel gebruiken. Wel wonderlijk is dat je door de meeste steegjes gewoon met de auto mag rijden al heeft men er wel eenrichtingsverkeer van gemaakt. Het is al eind juni maar toch zijn we verbaasd dat het niet drukker is hoewel we genoeg te zien hebben vanaf onze zitplek op het terras, mensen lopen op en neer met camera's, niet wetend waar ze moeten beginnen met fotograferen.
Winkelstraat in Afytos op Kassandra in Chalkidiki Souvenirwinkels in AfytosRond het plein lopen een paar winkelstraatjes waar de onvermijdelijke souvenirshops staan. De meeste souvenirs zijn een beetje standaard: koelkastmagneten, kralenkettingen, armbandjes, namaakbeeldjes van Griekse goden en figuren uit de mythologie, hoedjes en t-shirts. De kralenkettingen zijn trouwens niet per sé om te dragen, het zijn komboloi waar je vaak mannen mee ziet spelen als ze in het café zitten. Het is puur om iets te doen te hebben en heeft verder geen religieuze betekenis. Misschien een handig hulpmiddel als je wilt stoppen met roken, dan heb je toch iets in handen.
Er zijn genoeg kleurrijke souvenirs te koop in AfytosMaar er zijn ook steeds meer authentieke dingen te vinden, handgemaakte kunstwerkjes van hout, lokale kruiden, olijfoliezeep en prachtig versierd aardewerk. Wij vinden de kalkstenen reproducties van Griekse huizen en deuren erg mooi maar die zijn ook prijzig.
Voor goedkope souvenirs kun je beter naar het iets zuidelijker Kallithea gaan maar hier zijn mooiere dingen te vinden.
We lopen langs het folkloristisch museum maar ook dat is vandaag gesloten. Hier worden voorwerpen uit de afgelopen eeuwen tentoongesteld. De vondsten uit eerdere periodes liggen in andere musea zoals dat van Polygyros.
Eindelijk weer eens een foto van ons samen, in AfytosDaarna lopen we nog even naar de Vrachos (de Rots) want Afytos is op een steile rots gebouwd. Langs de rand zijn verschillende restaurants gelegen en je hebt er uitzicht op de twee baaien die voor het stadje liggen met een paar mooie stranden die in de zomer overbevolkt zijn. Een Russisch stel vraagt of wij een foto van ze willen maken en omgekeerd maken ze er ook een van ons. Zo hebben we ook weer eens een foto van ons samen. We zouden natuurlijk ook zo'n selfiestick kunnen kopen maar daar houden we niet zo van. Een paar foto's van onszelf is leuk voor de herinnering maar het gaat vooral om de dingen die we om ons heen zien.
Op de terugweg naar huis kopen we bij de supermarkt een staande ventilator voor thuis, die zijn hier veel goedkoper dan in Nederland. En we hopen dat het in Nederland ook lekker warm blijft nadat we weer terug zijn (helaas, dat was maar heel even zo). In Paralia Dionysiou eten we bij Christos waar we ondertussen ook als vaste klanten worden gezien en de avond brengen we door met Michael en Kiki. We hebben niet veel gedaan maar zijn heel tevreden over deze aangename dag.

Woensdag 26 juni 2019, alweer naar Polygyros en Afytos

Zo goed als de dag was, zo slecht is de nacht. Ik voel me weer wat ziekerig met oorpijn en een zere voet en heb maar weinig geslapen. Toch gaan we het programma van gisteren nog eens over doen en rijden eerst naar Polygyros waar het museum nu wel open is. Maar het gebouw ziet er bijzonder leeg uit en we horen alleen twee vrouwenstemmen vanuit een zijkamertje. Zij maken me al snel duidelijk dat het museum in 2012 gesloten werd voor een grondige verbouwing en dat dat nog altijd niet klaar is. Jammer, want hier werden de belangrijkste vondsten uit heel Chalkidiki getoond.
Wel is er een expositie in een zaaltje bij de ingang met de titel: een verzamelaar en een archeoloog uit het verleden praten over de toekomst. Met dialogen wordt hier het verhaal verteld over de verzamelaar Iohannes Lambropoulos die veel van zijn stukken aan het museum naliet. Men verwacht dat het museum in 2021 weer geopend wordt maar dat is afhankelijk van de financiën. Voor deze expositie hoef je in ieder geval niets te betalen en we krijgen een paar fraaie boekenleggers mee.
Net als gisteren drinken we bij hetzelfde café koffie en dalen dan de bergen af naar het strand maar het is bewolkt en er vallen zelfs wat druppels regen. Daarom rijden we door naar Kallithea op Kassandra voor de laatste souvenirs die we voor mensen willen kopen en vandaar naar Afytos. We hebben de dashcam aangezet want we proberen dezelfde toegangsweg naar het charmante dorpje te rijden als gisteren en dat vastleggen.
Maar als we voor een stoplicht staan, komt er ineens een auto om de hoek heen getold en mist ons gelukkig net. Door de slapeloosheid reageer ik nauwelijks en een beetje suf vraag ik de jongeman die naast ons tot stilstand is gekomen of alles goed met hem is. Hij zegt iets terug maar ik hoor alleen het woordje taxi. Denkt hij dat ik een taxi ben? Nee, zegt Lies, hij vraagt of jij ook ok bent. Endaxi is het Griekse woord voor ok, maar de radertjes in mijn hoofd draaien vandaag niet zo snel. Maar, zegt Lies ineens, we hebben het wel op de dashcam, hieronder kun je het filmje zien:

Het is aangenaam zitten op het plein van AfytosAls er wel iets was gebeurd hadden we in ieder geval bewijs van onze onschuld maar daar heb je in Griekenland lang niet altijd iets aan want veel jongelui rijden onverzekerd rond en hebben geen of weinig geld. Zie dan maar eens dat je je schade vergoed krijgt. Ik ben blijkbaar toch wel wat van slag want na een rondje kom ik bij hetzelfde kruispunt maar dan aan een andere kant voor het stoplicht zonder dat we het dorp hebben gezien en rijd zo door rood. We vergeten de mooie entree tot het dorp dan maar even, parkeren de auto en lopen naar het centrale plein voor een drankje.
De rest van de dag doen we niet veel meer en zijn al vroeg terug bij ons appartement. 's Avond zitten we bij Kiki en Michael die een knutselavond voor de kinderen in het hotel hebben georganiseerd. Het zijn vooral Russische kinderen en een meisje van 10 blijkt perfect Engels te kunnen. Ze zit op een internationale school en spreekt het beter dan de volwassenen die de taal erg gebrekkig spreken. De Russische kennissen die we in eerdere jaren hebben ontmoet, lopen we deze keer mis, die komen pas in juli en augustus.

Woensdag 26 juni 2019, de laatste dag in Griekenland

Op onze laatste dag in Griekenland is het stralend weer en na een kop koffie in Nea Moudania gaan we naar ons strandje bij Kalives waar het ook vandaag niet zo druk is. In de middag rijden we dan van de doorgaande weg af en proberen zo dicht mogelijk bij de kust te blijven op weg naar Nikiti, het dorp dat aan het begin van het 2e schiereiland van Chalkidiki ligt. Tot onze eigen verrassing hebben we dit gebied nog nooit zo goed bekeken maar we nemen nu ook vaak zandwegen, er zijn tenslotte geen steile ravijnen. Er zijn lange stroken strand waar totaal geen bebouwing is en ook geen mensen zijn en dan ineens is er een resort of dorp dat helemaal uit hotels en appartementen bestaat. Blijkbaar was het allemaal niet zo fotogeniek want we hebben vandaag helemaal geen foto's gemaakt.
Op de terugweg gaan we nog even naar de Galaxias, een supermarkt in Nea Moudania en wat hebebn ze daar: warme gebraden kip. Dat hadden we onszelf op Andros al beloofd maar kwam er toen niet van. Een paar minuten later zitten we op ons balkon lekker te smikkelen van de hele kip die € 5 kostte. We hebben zelfs nog een heleboel over als hapje tussendoor op de terugweg morgen.
's Avonds wandelen we door het dorp en nemen afscheid van wat mensen die we kennen zoals de eigenaars en bediening van de Dream bar. Ik heb helemaal geen zin om naar Nederland terug te gaan en heb nu al een beetje heimwee naar Griekenland terwijl we er nog steeds zijn...

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven