Lies & Teije's reis website

We verblijven een week op het eiland Andros


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 11 tot 17 juni 2019

Dinsdag 11 juni, we verblijven een week op het eiland Andros

We nemen op tijd afscheid van de hoteleigenaar en zijn Bulgaarse hulp en binnen 20 minuten zijn we weer op het vasteland van de Peloponnesos waar we door het majestueuze berglandschap naar het noorden rijden. In de buurt van Megara, tegenover Salamina zoeken we een terras op om koffie te drinken en daarna door naar Rafina vanwaar we de boot naar Andros nemen. De websites waar je tickets voor ferries in Griekenland kan reserveren zijn nogal onoverzichtelijk dus we stappen maar op goed geluk het ticketkantoor binnen en vragen om kaartjes voor de boot van 3 uur. Dat is namelijk de snelle boot die er ongeveer anderhalf uur over doet terwijl het de normale ferry 2 uur kost. Zo'n 10 euro duurder maar de overtocht is sowieso al duur. Maar dat kan niet volgens de vrouw achter de balie, het wordt die van 5 uur. Oh nee, daar is geen plek voor auto's meer, dan gaat u toch maar met die van 3 uur mee. Binnen een halve minuut is er blijkbaar ineens wel plaats gevonden. We moeten € 88 betalen voor een enkeltje.
Maar dan moeten we nog uitzoeken vanwaar de boot vertrekt en we worden een paar keer naar een andere plek gestuurd. Uiteindelijk staan we in een rij voor de juiste boot maar omdat de ferry meerdere eilanden aandoet is de volgorde waarin de auto's aan boord gaan van belang en wij mogen als een van de eersten erop zodat we straks ook als eerste eraf kunnen. Andros is namelijk het eerste eiland waar de ferry stopt, daarna gaat hij nog door naar Tinos, Mykonos en Naxos.
We varen van Rafina naar Andros Op het achterdek van de ferry naar AndrosAls we de auto uitkomen worden we naar een plek met een vast plaatsnummer gebracht, alsof we in een vliegtuig zitten. Zodra de veiligheidsvoorschriften door de luidsprekers zijn omgeroepen mogen we vrijuit door de boot lopen die nog niet voor de helft vol is. Hoezo was er geen plaats? Wij nestelen ons in het zonnetje op het kleine buitendek.
In Gavrio, de haven van Andros, varen we een grote baai binnen en zodra de boot stilligt kunnen we eruit, samen met nog 1 andere auto en een paar voetpassagiers. En blijkbaar komen er niet veel mensen bij want binnen 5 minuten is de boot ook alweer weg.
Onze kamer in Valsamia Studios op Andros Uitzicht vanaf ons balkon op Andros op de Fellos baaiWe parkeren de auto in het havengebied en zoeken eerst een terras op om wat om ons heen te kijken. Op het eerste gezicht lijkt het een rustig en niet al te toeristisch eiland, maar we zijn dan ook nog steeds voor het toeristenseizoen aan. We hebben een appartement geboekt in Valsamia studios, iets ten noorden van Gavrio. Als we er aankomen worden we hartelijk door Antonis, de eigenaar, ontvangen en we krijgen een prima kamer met een groot balkon en prachtig uitzicht op de Fellos baai. Als we vragen of we later in de week eventueel kunnen bijboeken, zegt hij dat dat een probleem zou kunnen worden want er is een of ander feest en alles zit dan vol. Nou, dat zien we morgen dan wel na onze eerste verkenning van het eiland.
Antonis vindt het erg leuk om Grieks met mij te spreken dus ik kan weer volop oefenen. Hij helpt mee onze bagage naar boven te sjouwen en belooft me om alvast rond te bellen en kijken of hij onderdak kan vinden voor het geval we toch langer op het eiland willen blijven. Er is alleen geen internet, zegt hij, dat wordt één van de komende dagen gerepareerd. Maar dat vinden wij niet zo erg, we hebben onze eigen dongle bij ons.
Lies heeft ondertussen het bed even getest en zegt dat dit het lekkerste bed is dat ze ooit in Griekenland heeft meegemaakt. Vanwege haar slechte rug is dat best wel wat waard.

Woensdag 12 juni 2019, een rondrit over het eiland

Niet alleen internet maar alle electriciteit is uitgevallen als we wakker worden. We hebben heerlijk uitgeslapen, de bedden zijn inderdaad prima. Nu we een lijst hebben gemaakt wat we allemaal willen doen op het eiland besluiten we dat we inderdaad wel een paar nachten langer willen blijven, zo snel zullen we hier wel niet meer terugkomen. Met Antonis rijdt ik richting het strand waar Maria, een vriendin van hem, ook kamers te huur heeft en zij heeft nog wel een plekje over voor 3 extra nachten. Als dat geregeld is, laat Antonis me het strand bij de Fellos baai zien, een prachtig lang komvormig strand aan de baai. Als we terug zijn laat ik Lies ook het strand zien en naar een leuk zandstrand hoeven we dus niet meer te zoeken.
De haven van Andros in GavrioOmdat we geen stroom hebben kunnen we ook geen koffie en thee maken dus rijden we naar Gavrio voor een ontbijt. Ik bestel alles in het Grieks maar de serveerster blijft stug Engels praten. Ik vraag haar waarom en leg uit dat ik mijn taalkennis wil oefenen. Tja, omdat ze altijd Engels spreekt tegen toeristen... Maar gelukkig voor mij gaat ze daarna in het Grieks verder. We hebben goed zicht op de haven waar regelmatig een ferryboot binnenvaart, wat zien ze er immens uit aan de kade van zo'n klein dorpje.
Andros is het noordelijkste eiland van de Cycladen dat bekend staat om zijn typische witte huisjes met blauwe deuren en kozijnen, de witte koepelkerken en typisch Griekse windmolens. Het meest bekend van foto's en ansichtkaarten is natuurlijk Santorini, een van de zuidelijkste eilanden van de Cycladen. Zo'n 140 eilanden behoren tot de Cycladen en 24 ervan zijn bewoond. Omdat ze niet heel ver bij elkaar vandaan liggen is dit een prima eilandengroep om te eilandhoppen.
Gavrio is de havenplaats van het eiland Andros en hier komen alle toeristen aan. Deze kant van het eiland is dan ook het meest toeristisch.
Uitzicht op Batsi op het eiland Andros Strand bij BatsiIets meer naar het zuiden ligt Batsi, het toeristische centrum van het eiland en in de zomermaanden is het hier bijzonder druk. Ook nu zijn er al genoeg toeristen te vinden op de mooie stranden die bija allemaal georganiseerd zijn, dus met ligstoelen en parasols. Het dorp is als een amfitheater tegen de hellingen van een heuvel aangebouwd en ligt ook aan een grote baai, net als Gavrio. Langs de boulevard zijn tientallen hotels, appartementen, restaurant en bars te vinden.
Overal zien we stenen muurtjes in het landschap op het eiland Andros In de verte ligt het stadje Andros met de vuurtoren iets uit de kustAls we verder naar het zuiden rijden over de bochtige bergwegen zien we steeds vaker prachtige vergezichten, op de bergen en de grillige kustlijn. De weg loopt langzamerhand steeds hoger boven de zee en bij Palaiopolis, waar in de oudheid een stad stond, gaan we het binnenland in. Het valt ons op dat er zoveel stenen muurtjes in het landschap staan, waarschijnlijk om percelen te begrenzen. Toerisme en scheepvaart zijn de belangrijkste bronnen van inkomsten maar er wordt ook veel fruit geteeld in de dalen en in het noorden is er veeteelt.
In de verte ligt het Rozos strand in een baai Het groene berglandschap in het oosten van AndrosDe hoofdstad van Andros heet eveneens Andros maar wordt ook Chora genoemd. Letterlijk betekent dat land of plaats maar het is ook de naam die voor de hoofdstad van een eiland wordt gebruikt. Er zijn dus nogal wat 'Chora's' in Griekenland. We rijden door de smalle straatjes van de hoofdstad heen en nemen de noordelijke weg over het eiland terug. We komen langs allemaal plekken die we later wel uitgebreider gaan bezoeken, vandaag willen we even een eerste indruk opdoen.
En die eerste indrukken zijn prima: Andros is een prachteiland met steile bergen (de hoogste top is ongeveer een kilometer), veel begroeiing en mooie stranden. De dorpjes liggen tegen de hellingen aangeplakt en behalve langs de kust is het nergens vlak. Op de noordelijke weg door het binnenland zet ik de dashcam maar weer eens aan want volgens de kaart is het een smal weggetje. Maar tot onze verbazing is deze weg veel beter dan die van de heenweg terwijl die juist als hoofdweg staat aangegeven. Geen enge en spannende beelden dus. Tot nu toe waren alle wegen wel redelijk hoewel erg bochtig. We hebben wel een kort filmpje op Youtube geplaatst:

Het strand aan de Fellos baaiIn de loop van de middag zijn we terug bij Gavrio en na een korte pauze rijden we naar het strand bij de baai van Fellos. Het is een prachtig langgerekt zandstrand met kleine kiezelstenen en ondiep helder water. Er zijn een paar mensen maar het strand is wel 400 meter lang. Her en der staan wat bomen waar je verkoeling tegen de zon kan vinden. Door de combinatie van de rust en de mooie natuur vinden we dit het prettigste strand dat we vandaag gezien hebben, geweldig dat we daar zo dicht bij zitten. We vermaken ons hier wel een week.

Donderdag 13 juni 2019, we komen niet bij de Zorkos baai

Er staat vandaag een harde wind, de meltemi. Het is een droge wind die in zomer vaak over de Egeïsche Zee waait en verkoeling brengt. Meestal heeft hij een kracht van 4 a 5 Beaufort maar soms, zoals nu, kan het dagenlang waaien met windkracht 7 of 8. Onze spullen waaien bijna van het balkon af.
Begraafplaats bij Fellos op AndrosWe gaan vandaag naar het noordoosten want we willen graag de baai van Zorkos en het bijbehorende strand zien, dat een van de mooiste plekken op het eiland moet zijn. De wegen zijn hier iets minder goed dan gisteren en ook al zijn er minder dorpen, toch staan overal kerken en kapelletjes. De inwoners van Andros schijnen erg vroom te zijn en er staan meer dan 600 kerken op het 380 km² grote eiland. Waarschijnlijk zijn de vele kapelletjes niet eens meegerekend.
De wegen worden steeds smaller en uiteindelijk onverhard. Er liggen veel losse kiezels op de weg en je glijdt gemakkelijk weg, tenminste met onze auto. Als de hellingen dan ook nog eens flink steiler worden en er uiteraard geen vangrails zijn, besluiten we een andere weg te vinden. Maar overal is het hetzelfde, smalle bochtige wegen die we met onze auto niet aandurven. Er staat een resort naast het strand dus er moet toch ergens een redelijk begaanbare weg zijn maar die vinden wij niet en de navigatie helpt ook niet echt mee. Onze navigatie is in Griekenland wel vaker van slag en herkent sommige geasfalteerde wegen niet maar ziet ook veel zand- en grindpaden juist aan voor geasfalteerde wegen. Dit deel van het eiland is geschikter voor een 4wheel drive dan ons autootje. Na nog een tijdje rondgereden te hebben gaan we uiteindelijk terug naar Gavrio om wat te drinken en daarna naar ons eigen strand waar het vandaag toch een stukje drukker is. Ook is hier de harde wind goed voelbaar hoewel we in een redelijk beschutte baai zitten.
's Avonds eten we in een nabijgelegen restaurant, To steki toy Andrea (de stamkroeg van Andreas) dat Antonis ons aangeraden heeft. Blijkbaar heeft hij al doorgegeven dat we eraan komen want we worden binnen gehaald als lang uit het oog verloren vrienden. Als we later uit de beschutting van de tuin van het restaurant komen, is de wind nog harder aangewakkerd maar is niet meer verkoelend en de zon schijnt verschroeiend op ons balkon.
Als we later naar foto's op het internet kijken, ziet de baai van Zorkos er inderdaad wel fraai uit maar is de Fellos baai waar wij vlakbij zitten minstens net zo mooi gelegen.
We lezen nog even het nieuws op internet en zien dat er weer een aardbeving van 1,9 op de schaal van Richter geweest in Groningen. Nu is Griekenland een van de meest actieve aardbevingsgebieden van Europa dus ik zoek eens op of hier ook nog aardbevingen zijn geweest. Op een site van de universiteit van Athene vind ik een overzicht en wat blijkt: alleen vandaag al zijn er 25 aardbevingen geweest waarvan 6 met een magnitude van meer dan 2.0! Niet dat we het niet erg vinden voor de Groningers, hoor. En die zullen het vast niet eens zijn met deze zin die we op de Wikipedia vonden: Richter schaal 1 t/m 1,9: "Wordt niet gevoeld door de mens, maar wel geregistreerd door seismografen. Zal nooit schade veroorzaken."

Vrijdag 14 juni 2019, naar Andros-stad, oftewel Chora

Na ons ontbijt krijgen we allemaal adviezen van Antonis wat we allemaal nog moeten zien en doen maar we hebben al een plan gemaakt. We gaan naar de hoofdstad Chora maar eerst nog even langs het klooster van de levensbrengende bron, het Moni Zoodochos Pigis. Het is het grootste van het eiland en al minstens 1200 jaar oud. Het gebouw zelf is de moeite niet waard maar binnen kun je een aantal oude iconen bekijken. Maar het mooiste vind ik de weg ernaartoe hoewel Lies dat totaal niet met me eens is. Als we terugrijden bedenk ik opeens dat ik nu toch echt de dashcam aan moet zetten en deze hebben we al gemonteerd en staat nu op ons Youtube-kanaal of bekijk het hieronder.

De oude begraafplaats van Andros Kindergraf op de oude begraafplaats van AndrosVervolgens rijden we naar Chora oftewel Andros-stad. Net voor we de stad binnenrijden slaan we af naar de oude begraafplaats want die schijnt speciaal te zijn. De begraafplaats ligt trapsgewijs tegen de heuvel op en iedere laag staat vol monumenten, beelden en grafversieringen, het lijkt meer een beeldenmuseum dan een rustplaats voor de doden. Tot 2006 mochten overledenen niet gecremeerd worden in Griekenland, daarna alleen wanneer je niet Grieks-orthodox was maar dat is 99% van de bevolking. Tegenwoordig mag iedereen zelf aangeven wat er na zijn/haar dood gebeurd maar pas sinds 2017 zijn er plannen om een crematorium te bouwen. Tot nu toe moeten Grieken die gecremeerd willen worden naar Bulgarije waar ze 2x zoveel betalen voor een crematie dan Bulgaren.
Engel op de oude begraafplaats van AndrosIedereen wordt dus min of meer verplicht begraven en daarom zijn er overal veel begraafplaatsen met monumenten van witte kalksteen te vinden. Maar op deze vinden we wel pareltjes van beelden, versieringen en spreuken, vooral de kindergraven zijn indrukwekkend en ontroerend terwijl de belangrijkere mensen pompeuze grafmonumenten hebben laten neerzetten. Kunst en kitsch staat door elkaar heen. Bij de meeste graven staan verse bloemen en tuinlieden zijn in de weer om de begraafplaats te onderhouden. Het is inderdaad een bijzondere plek.
Het centrum van Chora ligt op een heuvel op een schiereiland en is autovrij. Daarbuiten zijn maar een beperkt aantal parkeerplaatsen, ze hebben hier duidelijk een parkeerprobleem. Uiteindelijk vinden we op een paar honderd meter nog een plekje en wandelen in de hitte naar het centrum.
Je kunt baby's alleen achterlaten op straat in Andros De stoepranden in Andros worden gewitHet is ruim 35 graden dus zoeken we eerst een terrasje langs de winkelstraat op vanwaar het leuk is om naar de mensen te kijken: een vader loopt een winkel binnen en laat zijn kind in de kinderwagen gewoon op straat staan, pas een paar minuten komt hij terug. En drie gemeentewerkers verven de stoepranden wit. Eentje houdt toezicht en geeft aanwijzingen, een ander doet het schilderwerk en de derde moet de spullen verslepen. De uitbaatster van het terras waar wij zitten, protesteert dat haar stoepen nu ook gedaan worden: kan dat niet wanneer er geen klanten zijn?
Het strand bij Andros stad St. Barbara kerk in Andros stadAan weerszijden van het centrum liggen zandstranden en steegjes leiden naar beneden. Op de linkerfoto kun je trouwens goed zien dat de schilders al veel gewit hebben. Zo blijven die typische Cycladendorpjes dus wit! Huizen worden trouwens niet geverfd maar bedekt met een laag pleisterkalk. Dat is goedkoop en gemakkelijk te maken en vaak krijgen de huizen in de week voor pasen een nieuwe laag. Er gaat wel een klein beetje blauw door het witsel anders worden de muren te oogverblindend in de felle zon. Ik draag zelden een zonnebril maar als een plein te wit is of alle muren van een straat moet ik er wel een op, anders krijg ik hoofdpijn.
Grote amfora in het museum van AndrosHet archeologisch museum in Chora ligt aan een mooi pleintje in het centrum. Het is alweer een klein en overzichtelijk museum met lokale vondsten. Hier zie je duidelijk de geometrische versieringen op potten en vazen die vooral in Palaiopolis gevonden zijn en uit geometrische periode komen, van circa 900 tot 720 v.c. Dat is de periode dat de eerste stadstaten zich vormen waarna de klassieke Griekse oudheid begint.
Er is ook nog een museum voor moderne kunst en een maritiem museum maar die slaan we over, we hoeven niet alles te zien.
Monument voor de onbekende zeeman in Andros stad De boogbrug in Andros stad naar het Venetiaanse fortDaarna lopen we door naar het puntje van het schiereiland waar we uitzicht hebben op een oude boogbrug die een bijzonder steile hellingshoek heeft. Daar kan toch niemand overheen lopen? De brug leidt naar de ruïne van een 13e eeuws Venetiaans fort. Nadat Constantinopel ten val gebracht werd tijdens de 4e kruistocht (1204 n.c.) stichtten veel Venetiaanse edellieden en ridders hun eigen rijkjes op door heel Griekenland inclusief de eilanden, daarom zijn er zoveel restanten van kastelen uit die tijd.
Uitpuffen in de schaduw op een terrasje in Andros stadHet is zo heet dat we op het pleintje bij het museum onder de grote plataan gaan zitten om bij te komen. Het is een hele prettige koele en rustige plek totdat het alarm van de bank afgaat. Er is geen overval gaande maar een of andere storing. Jammer is alleen dat men het apparaat niet meer stil krijgt en het is een aanslag op onze oren. Na een paar minuten houdt het even op en dan begint het oorverdovende snerpende geluid opnieuw. Wij zijn niet de enigen die dan snel willen betalen om gauw het pleintje te verlaten.
De boogbrug en de ruïne van het Venetiaanse fort in Andros De vuurtoren voor de kust van Andros stadWe rijden langs de stranden van Chora en daarna naar het noorden. Van hieruit hebben we een goed uitzicht op de oude stad op het schiereiland en de boogbrug. Iets verderop buiten de baai staat op het kleine Tourlitis eilandje een vuurtoren en is uniek voor Griekenland in de zin dat het niet op het land staat. In een folder lezen we dat het zelfs de enige vuurtoren ter wereld is die op een rots los van het vasteland staat maar volgens ons hebben we zoiets ook wel eens voor de Engelse of Schotse kust gezien. Trots zijn de inwoners er in ieder geval wel op en het schijnt een toeristentrekker te zijn.
Andros stad vanaf een afstandjeHet oude centrum van Chora doet heel authentiek aan maar er is ook nog een lange boulevard langs de zee. Er lopen een paar verdwaalde toeristen maar druk is het niet. Terwijl de uitzichten prachtig zijn, met een mooie kustlijn en stranden. Andros is ook een van de weinig bewoonde eilanden waar geen vliegveld is (net als het iets zuidelijker gelegen Tinos). Het schijnt dat invloedrijke inwoners de bouw van een vliegveld tegengehouden hebben omdat men de rust op het eiland niet wilde laten verstoren door massatoerisme.
Sariza bron in Apikia, AndrosBij het dorp Apikia lopen we door de bossen naar de Pithara watervallen maar er is vrijwel geen water en dus geen waterval. De omgeving is wel erg mooi. In het centrum van het dorp loop ik de trappen naar het Sariza hotel omhoog waar de Sarizabronnen zouden ontspringen. Ik kom bij een gebouwtje waar een bord met 'Sarziabron' bij staat, dus ik neem aan dat dit het is. Dat valt me tegen, veel is er niet te zien behalve wat water dat uit de kop van een stenen leeuw stroomt. Later lees ik dat ik de trappen nog verder had moeten opklimmen en dan bij de echte bronnen zou uitkomen. Maar de foto's daarbij lijken erg verdacht op die van de Pithara watervallen wanneer er wel water stroomt.
Via Menites rijden we weer terug naar ons appartement en komen nog heel wat kerken tegen maar daar hebben we er al zoveel van gezien. Het is nog steeds boven de 35 graden dus tijd om af te koelen aan het strand. Je kunt merken dat het weekend eraan komt want er zijn toch veel meer mensen dan gisteren en eergisteren. De komende dagen zal het ongetwijfeld nog drukker worden, zeker wanneer er feestelijkheden op het eiland zijn.

Zaterdag 15 juni 2019, naar het zuiden van Andros

Vandaag verhuizen we naar een ander appartement iets dichter bij de kust gelegen maar voordat we vertrekken hebben we nog een heel gesprek met de hele aardige vrouw van Antonis die we nog niet eerder ontmoet hadden. Om 10 uur staan we op de stoep bij Maria die het elektronische hek van het terrein voor ons opent. We zetten de spullen in ons nieuwe appartement dat weliswaar kleiner is dan bij Antonis maar een beschut balkon heeft, dus ik hoef niet meer weg te branden in de zon. We zitten hier ook een stuk lager en beter beschut tegen de harde wind die nog steeds blaast.
Daarna ontbijten we in Gavrio en kopen ook alvast tickets voor de veerboot terug naar Rafina, de 'langzame' die er 2 uur over doet in plaats van anderhalf. Dit keer betalen we € 78, een tientje goedkoper dan de heenreis. Vanuit Gavrio rijden we naar het zuiden waar ik vlakbij het oude Palaiopolis een nieuw museum heb gezien. Van de overbuurman mogen we op zijn parkeerplaats staan want veel ruimte is er verder niet langs de weg. In het kleine museum zijn een aantal interessante dingen te zien zoals een marmeren stele met een hymne aan Isis, de Egyptische godin die ook bij de Grieken en later de Romeinen erg populair was.
De kust vanaf Zagianaris op Andros De westkust van AndrosBuiten kun je de helling afdalen naar de restanten van de oude stad (Palaiopolis) maar dat is nogal een klim en we vinden dat we genoeg ruïnes hebben gezien van oude steden om deze met een goed geweten over te slaan. We worden duidelijk wat ouder.
Maar de uitzichten vanaf deze hoogte zijn spectaculair en we zien regelmatig sporen van bebouwing maar voor ons ongeoefende oog is het lastig vast te stellen of het dan om iets recents gaat of iets uit de klassieke oudheid.
De verharde weg houdt op, AndrosVerder naar het zuiden staat het witte Panachrantos klooster hoog op een berg maar de wegen ernaartoe zijn ongeasfalteerd en liggen vol dikke keien. Ook worden ze smaller en de ravijnen steiler naar mate we iets hogerop komen en dat gecombineerd met het feit dat er nergens vangrails zijn doet ons besluiten ook deze bezienswaardigheid over te slaan. Ook hier zijn de hellingen van de bergen bezaaid met rechtopstaande leistenen die het gebied in vakjes opdelen terwijl niet echt duidelijk is of er iets verbouwd wordt. Misschien worden ze gebruikt voor bijenkasten want de honing van dit eiland schijnt beroemd te zijn.
Straat in Ormos Korthiou op AndrosEerlijk gezegd zijn er niet veel verharde wegen in het zuiden van het eiland en al snel komen we bij de oostkust aan en stoppen in Ormos Korthiou dat aan een grote baai (ormos in het Grieks) ligt. Veel toeristen komen hier niet en de 700 inwoners leven vooral van de visvangst en landbouw. Toch komen er steeds meer mensen om te wandelen of te windsurfen want daar schijnen de winden hier ideaal voor te zijn. Wij houden het bij een terrasje. En de toeristen die we voorbij zien komen zijn .... Nederlanders, zelfs eentje met de eigen auto.
Het dorp Kochylos op Andros Het Lydio strand aan de oostkust van AndrosVia baaien met mooie stranden zoals Pidima tis Grias ten noorden van Ormos Korthiou, het Syneti en Lydio strand rijden we terug naar Gavrio. Veel baaien op het eiland kun je met de auto niet bereiken en sommige zelfs alleen per boot die je trouwens in vrijwel elk havendorp wel kan huren. Ook hier is onze navigatie regelmatig in de war en herkent wegen niet of wil ons over geitenpaadjes laten rijden. Gelukkig luister ik niet al te gehoorzaam naar de instructies.
In Gavrio doen we boodschappen en gaan dan gauw naar het strand waar het duidelijk wordt dat het weekend is, er zijn wel 50 mensen! Straks is er geen plek meer. Gelukkig is het strand een paar honderd meter lang dus we hebben nog de ruimte. Ons nieuwe appartement ligt trouwens maar 100 meter bij het strand vandaan, dat is helemaal ideaal. We hebben wel een buurvrouw gekregen die speciaal voor het christelijke feest van morgen komt. Het is ons onduidelijk wat voor panygiri het is, zoals zulke feesten hier genoemd worden, maar het heeft uiteraard iets met een heilige te maken. Omdat wij niet kerkelijk zijn, interesseert het ons ook iets minder en vragen we er niet op door. Maar we praten wel over andere dingen zodat ik mijn Grieks weer kan oefenen.

Zondag 16 juni 2019, naar Batsi

Na het ontbijt lopen we eerst naar het strand, zo hopen we de massa een beetje voor te blijven. Er staat weer veel wind vandaag en om de een of andere reden voelt het water veel kouder aan dan anders. Zou dat komen omdat het buiten zo warm is of veroorzaakt de wind een soort koude stroming? Tegen de middag wordt het drukker op het strand en het zand begint steeds meer te stuiven dus wordt het tijd om op te stappen.
Batsi aan de westkust van het eiland AndrosWe zijn al wel een paar keer om Batsi heengereden dat iets onder Gavrio ligt maar vanmiddag zetten we de auto aan de rand van het dorp en wandelen langs de boulevard. Dit is duidelijk het meest toeristische dorp van het eiland en de stranden zijn voller dan we tot nu toe hebben gezien. Omdat iedereen aan het strand ligt, zijn de terrassen vrij leeg en wij zoeken een restaurant op om wat te eten. Kip met rijst en patat dit keer en zoals meestal in Griekenland is het weer erg smakelijk.
Daarna zoeken we nog naar een aantal dingen die inde buurt van Batsi en Gavrio te zien zouden zijn zoals een middeleeuwse toren maar als er al bordjes staan, komen wij ze niet tegen. We zijn dan ook niet al te laat thuis en genieten van een rustige avond.

Maandag 17 juni 2019, een relaxte dag op Andros

Een spannend weggetje op AndrosVoor onze laatste dag heb ik nog een paar dingen op het lijstje staan maar veel komt er niet van terecht. De toren van Agios Petros laat ons kennismaken met steile, en volgens Lies enge, weggetjes maar een toren krijgen we niet te zien. En de grot van Foros is gesloten, die had ik graag willen bekijken. Foros betekent opening in het Italiaans maar volgens de lokale folklore komt de naam van het Griekse woord foros dat belasting betekent. Schapen en geiten die in gaten vielen en verdwenen werden gezien als een soort belasting aan kwade geesten.
Karakteristieke duiventil in Menites op AndrosDit is wel een ontzettend mooi gebied en wandelaars kunnen hier hun hart ophalen. Wij rijden nog even naar Chora waar we een terrasje pakken en daarna via de binnenlanden weer terug. Onderweg zien we de nodige karakteristieke duiventillen. De Venetianen hielden duiven om op te eten maar ook voor de mest en de duiventillen werden versierd met geometrische figuren. na het vertek van de Venetianen is de lokale bevolking met de traditie doorgegaan. Op het iets zuidelijker gelegen Tinos schijnen nog veel meer dan dit soort tillen te staan.
In de loop van de middag zijn we terug bij ons appartement en lopen nog even naar het strand. Het is maandag maar het is nog drukker dan afgelopen weekend, zeker allemaal feestvierders (waar we verder helemaal niets van gemerkt hebben) die zijn blijven hangen. Het waait ook nog steeds erg hard dus lang blijven we niet.
In Gavrio gaan we bij de Masoutis langs, een supermarkt waar ze voor een paar euro een hele gebraden kip aanbieden. tenminste, dat was alle afgelopen dagen zo, en we hadden er al dagen zin in maar bewaarden het voor de laatste avond op Andros. Uiteraard zijn ze vandaag uitverkocht! Grappig dat je dan flink teleurgesteld kan zijn en kip eten bij een restaurant is toch anders dan een kip mee naar huis nemen om af te kluiven. We blijven nog dagen zin hebben...
Terug bij ons appartement lijken we nieuwe buren te krijgen: een familie met een schreeuwend kind loopt heen en weer, vader sjouwt met koffers, nu het appartement in, dan weer naar buiten. Dames, die er blijkbaar niet bijhoren, lopen iets later in en uit en ik kan niets volgen van wat ze allemaal tegen elkaar roepen. De familie verdwijnt, de dames brengen hun spullen naar binnen en na een half uur verschijnen ze weer buiten. Met al hun spullen en ze lopen weg, we hebben ze niet weer gezien. Geen idee wat dat allemaal betekende maar wij hebben weer rust.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2020 Naar boven