Lies & Teije's reis website

Een paar dagen naar Poros, een eiland voor de kust van de Peloponnesos


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 07 tot 10 juni 2019

Vrijdag 07 juni, een paar dagen naar Poros, een eiland voor de kust van de Peloponnesos

Al vroeg staan de eigenaren bij ons op de stoep en ze controleren de kamer goed voor we weg mogen. Nee, we hebben niets gebroken en ook de klerenkast is nog heel. Dat is gewoon zo'n goedkoop ding dat je in een tent opzet. En we moeten vooral niet vergeten een review te schrijven! Nee hoor, dat doen we. En tot volgend jaar. Nou, dat dachten we niet, maar dat zeggen we niet hardop. En de review komt op een mager 5-je.
Daarna vertrekken we snel om in Salamina-stad koffie te drinken. De serveerster weet al precies wat we willen hebben. En dan moeten we met de boot het eiland af maar zo snel als we een week geleden erop kwamen zolang duurt het nu voor er zelfs maar een ferry verschijnt. Maar als die er na een half uur aankomt zijn we voor € 4,55 ook zo aan de overkant.
Langs de kust rijden we in de richting van de Peloponnesos, over het smalle kanaal van Korinthe en dan het bergachtige schiereiland op. Gelukkig zijn de wegen hier goed hoewel we heel lang achter een paar slome vrachtwagens zitten waar we niet voorbij kunnen. Een groot deel van de weg is nieuw geasfalteerd en er zijn hele stukken waar men nog hard mee aan het werk is. We hebben alle tijd, vanaf de ferry bij Nea Peramos naar Galata, waar we de boot naar Poros nemen, is het zo'n 2 uur rijden. Gisteravond hebben we pas besloten naar Poros te gaan; we hebben de kaart erbij gepakt en een eiland in de buurt opgezocht dat wel interessant leek. En eilanden zijn er genoeg hoewel we nu ook een aantal zagen waar je niet met de auto heen mag, die slaan we eerst over.
Het Limniola strand bij MethanaVandaag is pas eerste echte zomerse dag met 33 graden, in Nederland is het een week geleden al boven de 30 geweest. En daarom heeft Teije nog een verrassing voor me, een mooi klein vulkaanstrandje op het bergachtige schiereiland Methana. Het is op de kaart net een grote puist en bestaat uit lavastromen en lavakegels. Dit schijnt nog altijd een actief vulkaangebied te zijn hoewel de laatste uitbarsting van 230 v.c. dateert maar in 1700 rommelde de vulkaan nog.
De stranden hebben hier een bruine kleur, dat komt vast van de lavastromen die geërodeerd zijn. Iets voorbij het rustige stadje Methana rijden we naar het Limniona strand waar het lekker rustig is. Een nabijgelegen Myceens heiligdom slaan we vandaag over en na een paar uurtjes rijden we verder.
Schiereiland bij MethanaOp het schiereiland zijn ook zwavelbronnen van vulkanische oorsprong en je kunt ze goed ruiken dankzij de geur van rotte eieren. Er staat iets voor het plaatsje Methana een badhuis maar je kunt ook in de baai zwemmen waar het zwavel het water wittig groen kleurt. Het schijnt erg goed te zijn voor reumatische aandoeningen maar erg aantrekkelijk vinden we het er niet uit zien (en ruiken).
Er loopt een landtong om de baai heen en daarop staat uiteraard een kerkje. Daar kiezen ze vaak mooie plekjes voor uit!
Op de boot van Galatas naar Poros Uitzicht vanaf ons balkon op PorosVanuit Galatas nemen we de ferry naar Poros, de auto's worden weer lekker op elkaar gepropt zoals ze dat vaak doen in Griekenland, zelfs als er ruimte genoeg is. Net als bij Salamina zijn we hier ook binnen 10 minuten op het eiland. Ons appartement ligt iets buiten Poros-stad, het Alkyoni (ijsvogel) hotel in Kyani Akti en we zijn er al snel. Het is maar een kleine kamer en heeft als grootste nadeel dat de stroom eraf gaat als we niet in de kamer zijn. Dus hebben we ook geen werkende koelkast voor koude drankjes, toetjes en zo.
Daarom gaan we direct maar naar het dichtsbijzijnde restaurant om wat verfrissend te drinken want alles wat we bij ons hebben is goed warm geworden in de auto. De vader van de eigenaar is een relaxte man die het erg leuk vindt om Grieks met Teije te spreken dus weer een mooie kans voor hem om te oefenen. Het is Olga's taveerne, een plek die ook nog eens als een van de beste beoordeeld wordt op Poros, hier komen we dus nog wel vaker.
Daarna zoeken we nog een supermarkt op en installeren we ons in de kamer en op het balkon om wat over Poros te lezen.
Omdat we pas zo laat besloten hebben hierheen te gaan (gisteren) zijn we totaal onvoorbereid. Poros is een Saronisch eiland (dat vergeet ik heel snel weer, dat is niet te onthouden met al die duizenden eilanden) en bestaat eigenlijk uit 2 eilanden: het kleine Sferia waar Poros-stad op ligt en dat door een brug verbonden is met Kalavria, het grootste deel, samen goed voor 23km².

Zaterdag 08 juni 2019, naar Poros-stad

Ons balkon ligt vol in de zon en om 9 uur is het al 27 graden (in de schaduw). We zijn nu al 4 weken op pad maar vannacht hebben we voor het eerst de airco aangehad. Dat wordt binnen ontbijten en daarna rijden we naar Poros-stad en parkeren de auto in de drukke haven. Poros was in de 18e en 19e eeuw de belangrijkste haven in het zuidoosten van Griekenland en het speelde een grote rol in de onafhankelijksoorlog tegen de Turken. En hoe klein het eiland ook is, het heeft een Nationale Zeevaartschool sinds 1849.
De haven van Poros Zeemeermin fontein in PorosEen lange boulevard loopt langs de gebogen kust maar het is zo warm dat we onder de afdakjes van de winkels en vele restaurants lopen om de schaduw op te zoeken. We kopen een gelamineerde kaart van het eiland en wat souvenirs. Er lopen vooral Griekse toeristen rond maar uiteraard komen we ook weer de nodige Nederlanders tegen. Teije neust wat in een boekenwinkel maar boeken zijn hier best prijzig. Iets verderop zien we een zogenaamde bibliotheek, een kast met boeken in de buitenlucht. Een man legt Teije uit dat je hier gratis boeken mee kan nemen maar dat het wel op prijs wordt gesteld als je zelf ook boeken achterlaat. Hij neemt een boek van Kafka in het Grieks mee, succes ermee!
Pleintje in Poros Omhoog lopende straatjes in PorosPoros-stad ligt op een (laag) vulkanisch eiland en is tegen de hellingen van een heuvel aangebouwd. Vanaf de boulevard kun je door smalle steegjes naar boven lopen waar een historische torenklok staat en vanwaar je over de stad kunt uitkijken. Maar het is zo warm dat we daar nu even geen puf voor hebben en zoeken eerst een terras op voor een koffie. Terrassen genoeg maar het is erg druk, in het weekend is Poros een geliefde plek voor inwoners van Athene en omstreken om naar toe te gaan.
Amforen uit het klassieke Griekenland in het museum van PorosOp het Koriziplein staat een klein archeologisch museum, de entree is 2 euro. Er zijn 2 zalen met lokale vondsten, voornamelijk uit de beroemde tempel van Poseidon, de god van de zee, die midden op het eiland ligt en de oude akropolis die daar vlakbij lag.
Meestal zijn we alleen in dit soort kleine musea maar hier is het redelijk druk en moeten soms zelfs even wachten voor we een museumstuk kunnen bekijken.
Vervolgens gaan we op zoek naar een pollepel of zoiets. Eigenlijk zoeken we een rugkrabber, je weet wel, voor die plekjes op je rug waar je net niet bij kan als je jeuk hebt. We hadden een mooie olijfhouten pollepel mee maar die hebben we waarschijnlijk ergens op een strand laten liggen. We lopen winkel in, winkel uit maar zoiets is toch lastig uit te leggen in het Grieks. De pollepels die we zien zijn allemaal net te kort maar net als we het op willen geven zien we een heel aparte rugkrabber. Het is een echte lange en doorzichtige krabber met vingers aan het uiteinde, zoiets hadden we nog nooit gezien en hij kost maar een paar euro. Ideaal!
Het strand aan de Vagionia baai, Poros Vagionia baai in het noorden van PorosDaarna gaan we op zoek naar een strandje maar het is weekend, er zijn veel Griekse toeristen en alle stranden rond Poros-stad liggen helemaal vol. Daarom rijden we naar de noordkant van het eiland waar een afgelegen strand is aan de Vagionis baai. De baai is prachtig maar er zitten veel zeeëgels op de rotsen in het water. Er zijn nog geen 20 mensen op het strand maar waarom moet die luiddruchtige familie dan op 4 meter afstand van ons vandaan komen zitten? Wij houden niet zo van die massa-stranden en hebben liever een heleboel ruimte voor onszelf.
Uitzicht op het noorden van PorosNa een uurtje vertrekt de familie en wij niet veel later. Het eiland is niet erg groot dus we zijn er snel overheen gereden. Vanaf de resten van de tempel van Poseidon hebben we een fantastisch uitzicht over het groene eiland. Overal staan olijfbomen, dennenbomen en citroenbomen. De tempel zelf bezoeken we morgen wel, maar dan vroeg in de ochtend wanneer het nog niet zo warm is. De komende dagen wordt het steeds rond de 35 graden, heerlijk weer maar niet om al te actief te zijn.
Klooster van de levengevende bron in het zuiden van PorosWe gaan nog even Poros in voor wat boodschappen (koud drinken want dat hebben we natuurlijk niet nu de koelkast de hele dag heeft uitgestaan) en dan naar Olga's, het restaurant vlakbij ons hotel. Dan kan Teije nog even zijn Grieks oefenen wat hij even later nog een keer uitgebreid doet met de eigenaar van het hotel. Kansen zat om te oefenen! Aan het begin van de avond rijden we nog even naar Moni Zoodochou Pigis, het klooster van de levensbrengende bron. In de 18e eeuw genas een bisschop van Athene na het drinken van water uit een bron hier en uit dankbaarheid stichtte hij het klooster. Hier liggen ook een aantal helden uit de onafhankelijkheidsoorlog begraven.

Zondag 09 juni 2019, we kunnen (bijna) nergens heen

Uitzicht op de oostkust van de Peloponnesos vanuit PorosWe ontbijten vandaag op het terras van Olga's restaurant met uitzicht op zee. Als we naar de hoofdweg toelopen is de toerit ernaartoe echter afgesloten en er komen joggers voorbij. Op het terras komen we erachter dat het hele weekend er een triathlon wordt gehouden. Gisteren was het zwemonderdeel, daar hebben we niet veel van gemerkt maar vandaag wordt er gefietst en gerend. En dat bij temperaturen boven de 30 graden! Volgens de agenten duurt het een uurtje voor de weg weer wordt vrijgegegven dus we blijven maar zitten waar we zijn. Wanneer de versperring wordt verwijderd lopen we terug om de auto te halen en gaan op weg naar de tempel van Poseidon.
Maar halverwege worden we tegengehouden en teruggestuurd. Een poging om vanaf de andere kant te komen mislukt ook, het grootste deel van het eiland is volledig afgezet en dat kan de hele dag nog wel duren horen we nu. Ook bij Poros-stad is alles potdicht en we parkeren de auto net voor de brug en lopen het hele eind door de hete zon. Dat is nog niet zo erg als de marathonlopers die we voorbij zien komen op weg naar de finish bij de haven. Sommigen houden de moed er nog wel in terwijl anderen het laatste stukje sjokken. De Porosea triathlon wordt ieder jaar gehouden in juni en dat verklaart natuurlijk ook waarom het zo ontzettend druk is.
Bij de buitenluchtbiblioteek, of eigenlijk zijn het 2 boekenkasten in de openlucht, laten we een paar boeken achter die we uit hebben en niet mee terug hoeven nemen. En dan zoeken we een terras op om te kijken naar de laatste renners die over de finish komen.
De Russische baai op Poros Ruïne van de Russische scheepswerfAls een tijd later eindelijk de wegen weer worden opgesteld, lopen we terug naar de auto en rijden langs de noordwestkust van het eiland. Hier komen we langs een aantal mooie maar kleine stranden. Het 'haventje der liefde' is misschien wel het mooiste strand, een zandstrand tussen de dennenbomen maar daar is het bijzonder druk. Een eind verder ligt de Russische baai met de ruïnes van een scheepswerf die de Russen bouwden tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van de Grieken tegen de Turken. Een deel van het strand is georganiseerd, met ligstoelen en parasols maar een gedeelte ook niet en daar zit niemand. Ideaal voor ons dus.
Dit strand is een stuk prettiger dan die waar we gisteren waren met een bodem van zand. We zien af en toe wel kleine zeeëgels die zich in het zand verstoppen maar waar je verder geen last van hebt. Het is ontzettend heet en dus heel lekker om zo het water in te lopen om af te koelen en we blijven er de rest van de middag zitten. Hier komen natuurlijk veel minder mensen omdat de meeste toeristen geen auto bij zich hebben en deze plek een paar kilometer bij de stad vandaan ligt. Als we later terugrijden zien we bij het 'haventje der liefde' strand dat het daar wel heel gezellig is geworden: honderden mensen staan letterlijk tegen elkaar aangepropt op het strand maar ook in het water. Het lijkt een uitbundig jongerenfeestje en ik ben blij dat ze niet allemaal bij ons op het strand zaten.
Bloeiende cactussen in Poros Vanaf een terrasje op Poros kijken we naar de oostkust van de Peloponnesos's Avonds zetten we eerst de airco in de kamer aan want het koelt totaal niet af. Later staat er wel iets meer wind en lopen we naar Olga's voor een koel drankje met uitzicht op de Peloponnesos. Ik lees dat Poros dankt zijn naam aan de korte afstand tussen het eiland en het vasteland, dat is op het smalste stuk minder dan 100 meter. In het oud-Grieks betekent poros oversteekplaats.

Maandag 10 juni 2019, de tempel van Poseidon

Tja, en waarom zijn we vandaag (alweer) vergeten de dashcam aan te zetten. Anders hadden we nu een prachtfilmpje gehad. Teije heeft bedacht om met de auto door de binnenstad naar boven te rijden omdat ik niet zo gemakkelijk de heuvel opkom. Maar hij rijdt zich volledig klem. De straten zijn tweerichtingsverkeer maar er past net eentje door. We moeten af en toe ook een stuk achteruit en bij iemand een parkeerplaats oprijden om een tegenligger te laten passeren. Op een bepaald moment is de weg afgesloten, een schilder staat in het midden een deur te verven. En er is geen plek om te keren, nou ja, een klein plateautje met een steile afgrond erachter. Dat gaan we maar niet doen. De schilder biedt aan om het wel te doen maar wij willen het niet hebben, stel je voor dat er iets gebeurt. Hij zit toch al in de auto en rijdt hem dan maar een paar honderd meter achteruit. We bedanken hem en Teije kruipt weer achter het stuur.
Maar in plaats van terug te gaan, rijdt hij verder, op zoek naar een andere route met behulp van de navigatie. Maar helaas, we rijden ons steeds weer klem en moeten uiteindelijk dezelfde weg weer terug, pff zulke avonturen hoeven voor mij niet, het was best eng.
Poros ligt tegen een heuvel aangebouwd Toeristenboot in de haven van PorosIn de haven parkeren we de auto en zoeken een restaurant om te ontbijten. Teije bestelt in zijn beste Grieks tot de serveerster in het Nederlands terug begint te praten. Ze is hier ooit eens langsgekomen en nooit meer weggegaan. Ik kan me er wel iets bij voorstellen, het is een prachtig eiland en heel aangenaam nu alle weekendmensen weer weg zijn. Toch liggen er nog genoeg boten in de haven, sommige kun je huren en er gaan ook ferry's naar andere eilanden in de buurt.
De tempel van Poseidon op Poros Het terrein van de tempel van Poseidon op PorosNa het ontbijt maken we de trip naar de tempel van Poseidon die bij het hoogste punt van Poros ligt. Al in de Myceense tijd (1600 - 1100 v.c.) stond hier een heiligdom dat later gewijd werd aan de zeegod Poseidon en bekend werd in de hele Griekse wereld. Er is weinig van overgebleven behalve de fundamenten van gebouwen. Tussen 2007 en 2012 zijn er nog opgravingen verricht en heeft men nog een deel van het terrein blootgelegd. Het is een behoorlijk terrein en daarbuiten zijn ook nog restanten van de oude stad te vinden. Het mooiste is echter het uitzicht over alle kanten van het eiland.
Het terrein van de tempel van Poseidon op Poros Het eiland Poros ligt vlak voor de kust van de PeloponnesosDe grote redenaar Demosthenes uit Athene vluchtte hierheen in 322 v.c. In Athene was hij een opstand tegen Antipater, de opvolger van Alexander de Grote begonnen. Antipater zond soldaten achter hem aan en ze wilden hem arresteren in de tempel die toch een heilige vrijplaats was. Demosthenes zag dat hij geen kans meer maakte en vroeg of hij nog een paar brieven aan vrienden mocht schrijven. Dat werd toegestaan maar toen beet hij op de achterkant van zijn pen, alsof hij moest nadenken wat hij zou gaan schrijven. Er was echter gif in verborgen en zo stierf hij op deze heuvel, liever dan gevangen genomen te worden.
Het eilandje Daskalio voor de kust van Poros Het eilandje Daskalio voor de kust van PorosNadat we het tempelterrein hebben rondgelopen, rijden we de wegen op het eiland af waar we nog niet geweest zijn. Heel veel zijn dat er niet en we komen dus al snel weer bij de Russische baai waar het rustig is. Vanaf de heuvel boven de baai zien we een klein eilandje liggen, Daskalio, met een kapel erop die vaak door toeristen als trouwlocatie wordt gebruikt. Het ziet er wel idyllisch en romantisch uit. Wij dalen af naar het strand waar muziek klinkt vanaf het georganiseerde deel maar wij hebben een rustig plekje.
Schepen in de Russische baai, PorosHet is vandaag een paar graden koeler en er staat veel wind. Een man is het afval rond het strand aan het verwijderen en het blijkt een Nederlander te zijn. Ja, we weten het, een strand opruimen is een leuke en bevredigende hobby. In de baai dobberen heel wat boten en soms vaart er iemand met een motorbootje naar het strand om water of eten in te slaan. Wij vermaken ons prima hier totdat de wind wel heel erg aanwakkert en we bijna gezandstraald worden en de parasol wegwaait. Tijd om een terrasje op te zoeken.
Straatje in Poros Doorkijkje in PorosDat doen we in Poros-stad. Teije wil toch nog proberen de heuvel te beklimmen naar de klokkentoren maar in de steegjes van de bovenstad verdwaalt hij, eigenlijk net als vanochtend en komt uiteindelijk maar weer naar beneden zonder de klokkentoren van dichtbij gezien te hebben. Bewegwijzering is niet echt het sterkste punt van de Grieken.
Dan maar wat eten bij Olga's maar zoals je vaak ziet buiten het toeristenseizoen is lang niet alles wat op het menu staat ook echt te bestellen.
We hebben een rustige avond en lezen alvast over Andros. Eergisteren hebben we toch besloten om dat eiland te bezoeken hoewel we 2 weken geleden dat nog wilden overslaan omdat de ferry zo duur is. Maar ach, we willen er toch een keer heen. Voor de zekerheid hebben we maar 4 nachten geboekt, als het dan tegenvalt kunnen we weg en als het meevalt kunnen we vast bijboeken, het is immers nog geen hoogseizoen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2020 Naar boven