Lies & Teije's reis website

Naar het Pilio schiereiland


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 21 tot 25 mei 2019

Dinsdag 21 mei, naar het Pilio schiereiland

Als we de auto hebben ingepakt drinken we nog koffie met Kiki en Michael en beloven aan het einde van de reis weer terug te komen. We hebben nog geen idee wanneer dat precies is maar ergens eind juni. We moeten er nu nog niet aan denken, dat is het begin van het einde van deze vakantie en we zijn pas net begonnen. Tegen 11 uur gaan we op pad, richting Thessaloniki.
De voormalige Heptapyrgion gevangenis in Thessaloniki Maquette van de Heptapyrgion gevangenis in ThessalonikiOmdat het vlak langs de ringweg van de stad ligt, slaan we af bij de Eptapyrgio dat letterlijk '7 torens' betekent. Het is een wijk aan de rand van de stad, hoog tegen de heuvels gelegen maar specifiek ook het oude kasteel en de imposante stadsmuren eromheen. In de 15e eeuw werd het kasteel door de Venetianen gebouwd bovenop eerdere bouwwerken en later uitgebreid door de Ottomanen. In de spreektaal wordt het ook Yedi Kule genoemd zoals de Ottomanen het noemden. Vanaf het einde van de 19e eeuw tot 1988 werd het als gevangenis gebruikt en tegenwoordig is het een soort cultureel centrum. Waarom het 7 torens heet weten we niet, er zijn er namelijk 10.
De oude muren van ThessalonikiHet gebouw wordt regelmatig genoemd in rebetika liederen, een muziekstroming die aan het einde van de 19e eeuw ontstond. Verzetsstrijders en later ook politieke gevangenen werden hier vastgezet en regelmatig gemarteld, mannen en vrouwen.
Je kunt het terrein overdag gratis betreden hoewel niet alle delen toegankelijk zijn omdat er nog steeds opgravingen worden verricht. Er zijn 2 zalen met exposities maar helaas vind je vrijwel nergens informatie over de geschiedenis, wat dat betreft valt het me een beetje tegen.
Thessaloniki vanaf de Heptapyrgion gevangenis Het Olympus gebergte vanaf de Heptapyrgion gevangenis in ThessalonikiVanaf de zee is het een klim van bijna 3 kilometer door de oude stad naar het fort dat hoog op een helling ligt (dat hebben we een paar jaar geleden al gedaan maar toen konden we niet naar binnen) en moet je niet doen op een al te hete dag maar er gaan ook bussen heen. Vanaf de muren heb je wel een schitterend uitzicht over de stad en de haven.
Na ruim een half uur zijn we wel uitgekeken en lopen terug naar de auto. Geen terrasje in de buurt dus we rijden direct maar verder.
We naderen het Olympus gebergteAls we naar het westen rijden zien we in de verte het Olympusgebergte al liggen met nog sneeuw op de toppen. We besluiten de tolwegen te mijden en een alternatieve route om het gebergte heen te nemen. Die leidt ons helemaal achter de bergen door het binnenland. Gelukkig zijn de meeste wegen redelijk goed. Als we na 2 uur in de buurt van Larissa komen, besluiten we daar een koffiepauze te nemen. Een ober met wie ik vorig jaar een heel gesprek in het Grieks voerde en met wie we nog wel eens contact hebben, komt daarvandaan. En we zijn er nog nooit eerder geweest. In het Grieks wordt het trouwens met 1 s geschreven, dus Larisa.
Het achterland van Mount Olympus is trouwens niet zo spannend zoals je op ons YouTube kanaal kan zien of in het filmpje hieronder:


Heiligdom van St. Nectarios in Larissa Monument op het plein van de martelaren van de Joodse holocaust in LarissaLarissa is de hoofdstad van de regio Thessalië en waarschijnlijk bestond er al in 2.000 v.c. een stad op deze plek. Maar vandaag nemen we niet de tijd voor archeologische bezoekjes (zoals het graf van Hippokrates, de vader van de moderne geneeskunde) en gaan op zoek naar een terras in het moderne centrum. Op het plein staat een monument voor de 235 joden uit Larissa die samen met zo'n 2.000 joden uit Ionannina naar Polen werden gedeporteerd. In totaal zijn er zo'n 60.000 joden uit Griekenland in de 2e wereldoorlog vermoord, de meesten in de gaskamers.
Het is ondertussen 29 graden geworden en we doen voor de eerste keer de airco in de auto aan. 's Nachts hebben we nog geen airco nodig gehad. Wanneer we de stad Volos gepasseerd zijn bevinden we ons op het Pilio schiereiland (ook wel als Pelion geschreven) en gaan we niet zo snel meer vooruit, de wegen zijn bochtig en worden steeds wat smaller, soms door bergachtig gebied. Het laatste deel vanaf Argalasti is een dalende en smalle weg die naar de kust leidt. Je kunt de video van onze dashcam bekijken op ons YouTube kanaal of hier beneden bekijken.

Terras aan de golf van Volos op het Pilion schiereilandMaar uiteindelijk arriveren we in Kalamos, langs de golf van Volos. Het appartement dat we hier hebben geboekt kennen we al, het is van Yannis, een Griek die mij 2 jaar geleden iedere avond Griekse les heeft gegeven waardoor ik veel geleerd heb. Ik begon toen net en nu wil ik graag mijn huidige kennis van de taal demonstreren. Als hij er aan komt lopen beginnen we meteen een gesprek in het Grieks en ik ben blij dat ik flinke vorderingen heb gemaakt. Daarna gaan we eerst een hapje eten aan het strand. We krijgen de keuze uit 3 dingen en kiezen voor moussaka, een soort lasagne maar dan met laagjes aubergine, aardappels (soms vervangen door iets anders) en gehaktsaus.
Het dorp Kalamos is niet zo erg groot en veel is er niet te doen behalve wandelingen maken. Zo vroeg in het seizoen zijn er maar 2 restaurants open maar toch zijn er al aardig wat toeristen, voornamelijk Duitsers. We zijn net op tijd want nadat we onze bestelling hebben opgegeven komt een grote groep het restaurant binnen.
's Avonds maak ik nog een uitgebreid praatje met Yannis en dat doen we ook alle dagen erna een paar keer per dag. 's Avonds probeer ik dan in het Grieks te vertellen wat we allemaal gedaan hebben en waar we geweest zijn. In theorie ken ik al heel wat woorden maar ze blijven pas echt goed hangen wanneer je ze actief gebruikt. En zo kan ik ook oefenen met alle vervoegingen en verbuigingen van Griekse (werk)woorden want die maken de taal lastig, nog los van het feit dat Grieken over het algemeen heel snel praten. Ik blijf het een moeilijke taal vinden hoewel ik het vooral erg leuk vind dat ik er steeds beter in wordt en me aardig kan redden.

Woensdag 22 mei 2019, rondjes rijden

We hebben slecht geslapen want het was erg koud en we hebben er niet aan gedacht dat we de airco ook als verwarming hadden kunnen gebruiken. We zouden wel weer een uurtje op een strand willen liggen maar ook midden op de dag wordt het niet warmer dan 22 graden. De komende dagen wordt het beter dus gaan we eerst maar naar het zuidoosten van het schiereiland, dat hebben we nog niet echt bezocht.
Beschadigde weg bij het Theotokos strand, PilionAllereerst gaan we via Argalasti, een klein stadje in de buurt, naar de oostkust en dan van dorpje naar dorpje. Het schiereiland is genoemd naar de hoogste top in het noorden en het zuiden is minder hoog maar het is vrijwel nergens vlak. Er zijn niet veel doorgaande wegen en regelmatig moeten we weer een stuk terugrijden omdat de weg eindigt in een onbegaanbaar zand- of keienpad. Wanneer je doorrijdt moet je erop rekenen dat je toch hooguit 30 a 40 kilometer per uur opschiet. Ook de verharde wegen willen nog wel eens slecht zijn, soms door gebrek aan onderhoud en soms door schade veroorzaakt door aardbevingen.
Er arriveert een toeristenboot op een afgelegen strand op het Pilion schiereiland Strand in het zuidoosten van het Pilion schiereilandIn een klein gehucht, Katiyorgis, helemaal in het zuidoosten van de Pilio, vinden we een terras aan een strandje aan een baai dat geopend is. Tot onze verbazing zijn vrijwel alle andere restaurants en bars die we tegenkomen nog gesloten, het toeristenseizoen is hier duidelijk nog niet echt begonnen hoewel er na een half uur een boot aanlegt waar zo'n 50 toeristen vanaf stromen die zich over het strand verspreiden. We horen diverse talen maar voornamelijk veel Duits. Tijd voor ons om weer op te stappen, het wordt veel te druk in deze uithoek.
Onderweg komen we nog een groepje kleine pups langs de weg tegen, ver van alle bewoning. Zwerfhonden tref je overal in Griekenland en de meeste zijn door mensen gedumpt. Vooral in de buurt van dorpen en steden leven ze in roedels en kunnen ze flink wat overlast veroorzaken. Er zijn tegenwoordig veel adoptieprogramma's voor Griekse zwerfhonden maar het grootste probleem is nog steeds de mentaliteit van veel Grieken die dieren meer als ding zien dan als een levend wezen. Dat is waarschijnlijk een erfenis vanuit het verleden toen dieren alleen werden gehouden als ze nuttig waren. Een hondje kan eerst leuk zijn maar als je zelf op vakantie wilt, wordt het ineens een last en wordt het beest zomaar langs de straat gezet. Gemeenten zijn verantwoordelijk voor het zwerfdierprobleem maar geven het weinig prioriteit bij gebrek aan geld. Gelukkig zijn er steeds meer vrijwilligersinitiatieven die zowel voorlichting op scholen geven als dieren opvangen.
Grafmonument in Sipiada, Pilion schiereilandWe proberen zoveel mogelijk de zuidkust aan te houden in de richting van Mikro maar alweer verandert de weg in een hobbelig zandpad met dikke keien en als we een omweg gevonden denken te hebben is de weg afgesloten. Uiteindelijk moeten we een groot deel van dezelfde weg weer terugrijden. Af en toe zien we een kapelletje of monument langs de weg zoals dit grafmonument. Vaak worden die geplaatst op plekken langs de weg waar iemand omgekomen is bij een ongeluk. In 2017 waren er iets meer dan 700 verkeersdoden in Griekenland, een halvering vergeleken met 10 jaar geleden.
Helder beschilderde muren in een kapel vlakbij Argalasti Beschilderd plafond in een kapel vlakbij ArgalastiWe rijden Argalasti nu vanuit het zuiden binnen en zien vlak voor de stad een op zich zelf staand kapelletje staan, de Heilige Metropool Dimitriados, een hele mond vol voor zo'n klein heiligdom. De deur staat open dus we lopen het trapje op en gaan naar binnen. De wandschilderingen zien er zo fris uit dat het lijkt of ze net gemaakt zijn. Naast de kapel staat buiten een bord met de namen van het oprichtingscomité dus waarschijnlijk is het een volledig nieuwe kapel. Vijftig meter verderop staat al een kerk dus waarom hier dan nog een kapel neerzetten, vragen wij ons af.
We zijn redelijk op tijd terug bij ons appartement waar het fris is. Dit keer gaat de airco aan voor wat warmere lucht, de allereerste keer dat we dat moeten doen in Griekenland!

Donderdag 23 mei 2019, veel Nederlanders maar weinig geopende restaurants

Strandpad voor rolstoelen, Kalamos Het rolstoelpad naar het strand in KalamosVandaag lijkt een mooie dag te worden en we rijden al vroeg het dorp uit. Het strand aan de westkust van het schiereiland bestaat uit dikke kiezels en ligt niet erg lekker dus we gaan naar de oostkust waar zandstranden zijn. Als we het dorp uitrijden valt ons ineens een verkeersbord met een invalidewagen op. Het blijkt de aanduiding voor een hellend paadje naar het strand. Beneden wordt het echter erg smal en je komt uit op de kiezelstenen. Hier is vast heel goed over nagedacht, typisch Grieks. Waarschijnlijk met geld uit een Europees potje of men voldoet nu weer aan 1 van de regels van de EU zodat weer wat geld geclaimd kan worden. Klinkt dit cynisch? Nee hoor, zelfs de Grieken zelf zeggen dat het echt zo gaat.
Het strand bij Potistika, Pilion schiereiland Militaire oefenvlucht langs de kust van de PilionBij Potistika is een mooi strand waar we twee jaar geleden ook al eens waren. Onderweg komen we meerdere malen Nederlandse campers tegen en zelfs op het strand staat er één. Maar erg druk is het niet op het strand, er liggen een stuk of 10 mensen. Volgens de thermometer van de auto is het kwik opgelopen tot 27 graden, een prima temperatuur om een paar uurtjes te zonnen en te zwemmen. Op een bepaald moment worden we opgeschrikt door een zwaar bromgeluid en niet veel later verschijnt een legerhelikopter die vlak over de rotsen en het strand scheert, vast een oefenvlucht. Maar wat een herrie! Een filmpje van het strand vanuit de auto met onze dashcam kun je op ons YouTube kanaal zien of hieronder.

Dromedarissen op de weg in Griekenland? Kangoeroes op de weg in Griekenland?Vroeger was ik niet zo'n strandmens maar de laatste jaren kan ik er steeds meer van genieten en vaak is het nu Lies die aangeeft dat ze er wel klaar mee is. Ik heb een stuk of 20 boeken bij me en die moeten allemaal natuurlijk uit. Lies heeft een e-reader, dat scheelt wel een hoop bagage. Maar na een paar uur stappen we weer in de auto om nog wat rond te rijden.
Iets buiten Potistika zien we verkeersborden waar iemand wat aanpassingen op heeft getekend: pas op voor dromedarissen en kangoeroe's. Je zou ze maar tegenkomen in Griekenland!
Een terrasje in een bergdorp op het Pilion schiereilandEn dan gaan we op zoek naar een terras om wat te drinken maar nergens is iets open, niet in het dichtbijzijnde Xinovrysi, een karakteristiek bergdorp maar ook niet in de dorpen eromheen. Bij een restaurant in Paltsi zit een familie te eten, het lijken de eigenaren te zijn. Wanneer ik vraag of wij ook iets kunnen eten of drinken vertellen ze dat alles pas over een week open gaat. Of nog iets later, vanaf 1 juni. Er zijn nog geen toeristen, meneer. Nou, Nederlanders wel, want we komen er nog meer tegen als we verder rijden.
Het Agios Konstantinos strand op het Pilion schiereiland Een slang steekt de weg overZelfs bij de stranden waar meerdere restaurants te vinden zijn is alles gesloten, we zullen toch echt een wat grotere plaats moeten opzoeken en rijden dus weer naar het westen. Ineens zien we een slang die een zonnebad op de weg neemt. Het asfalt wordt in de zon veel warmer dan de omgeving en zolang het niet te heet is, is dat ideaal voor een slang omdat het koudbloedige wezens zijn. Er zijn meerdere slangensoorten in griekenland maar alleen de zandadder is giftig (en agressief). Dit lijkt een niet-giftige vierstreepslang te zijn die ruim 2 meter lang kan worden. Na de tweede foto verdwijnt de slang snel in de berm. Helaas zien we regelmatig doodgereden slangen op de weg liggen.
Langs de zee in Milina, de Pilion De kust bij Milina op het Pilion schiereilandAan de westkust gaan we naar Milina, een wat grotere kustplaats waar een hele rij taveernes, bars en restaurants langs het strand liggen maar ook hier zijn de meeste nog gesloten. Uiteindelijk vinden we een bar waar we een tosti kunnen eten. Tegen 6 uur zijn we weer terug in Kalamos en dat is maar net op tijd want het begint ineens te regenen en de temperatuur zakt snel. Toch ga ik nog een tijdje op het overdekte balkon zitten (met trui aan) terwijl Lies binnen in gevecht is met een agressieve mug die zich niet laat vangen.
We komen gelukkig steeds vaker appartementen tegen waar men horren voor de ramen en deuren heeft tegen ongedierte. Zelf vind ik alleen het gezoem van muggen erg irritant maar Lies kan weken last hebben van een beet, hoewel dat in Nederland erger lijkt te zijn dan hier in Griekenland. Toch moet je hier beter uitkijken voor muggen want in het warmere klimaat zijn er ook muggen die het westnijlvirus overbrengen, in 2018 stierven er in Griekenland zelfs 50 mensen aan.

Vrijdag 24 mei 2019, door het Pilio gebergte

Vervallen kabelbaan bij het skioord op het Pilion schiereilandHet is nog wel bewolkt maar droog en de dag begint met 19 graden. Vandaag gaan we naar het noordoosten van de Pilio, een langere rit over smalle en bochtige wegen door de bergen. De berghellingen zijn dicht begroeid met bossen en vlakbij Chania kun je 's winters skiën hoewel de skilift er een beetje aftands uitziet. Meestal ligt er vanaf half december voldoende sneeuw tot half april. Er zijn meerdere pistes, ook een zwarte, samen zo'n 5 kilometer lang dus niet zo uitgestrekt als in bijvoorbeeld de Alpen. Maar je hebt wel een prachtig uitzicht over de zee vanaf de sneeuw.
Uitzicht vanaf de Pilio berg Uitzicht op de oostkust van het Pilion schiereilandVandaag is er geen sneeuw meer te zien, het landschap is volledig groen. Wanneer je over de smalle wegen rijdt vallen de vele wandelpaden nauwelijks op maar de Pilio heeft een uitgebreid netwerk van zogenaamde kalderimi's of ezelpaadjes. Vroeger werden deze aangelegd en gebruikt om lokale producten naar de dorpen beneden en de havens te brengen maar tegenwoordig is een internationale wandelclub (voornamelijk buitenlanders die hier een huis hebben) hard bezig om de paden weer vrij te maken. Op pilionwalks.com vind je een heleboel wandelingen met coördinaten.
Dit keer hebben we onze dashcam wel aan staan en van een deel hebben we een video op ons YouTube kanaal gezet maar je kunt ook hieronder kijken:


Agios Ioannis aan de oostkust van het Pilion schiereilandWe bereiken de kust bij Agios Ioannis (er zijn tientallen plaatsen met die naam in Griekenland), een wat groter toeristenoord maar ook het restaurant waar we 2 jaar geleden een leuk gesprek hadden met een ober, Vassilis, is nog gesloten. Via facebook horen we later dat hij dit jaar elders werkt. De bar waar we vorig jaar regelmatig waren is wel open en daar drinken we wat voordat we naar het zuiden rijden, door Tsangarada. We stoppen er niet, dat hebben we al 2x eerder gedaan maar vervolgen de kronkelige wegen naar Potiostika waar we de middag op het strand doorbrengen. Het is ondertussen zo'n 25 graden geworden.
Als we op het zand liggen, praten we het nog even over de smalle en soms ronduit gevaarlijke wegen en beseffen we dat we alweer vergeten zijn de dashcam aan te zetten terwijl we die juist aangeschaft hebben om dit soort wegen op film te hebben. En dat gaat ons een groot deel van de vakantie overkomen. Het is ook een beetje luiheid. Als de camera continue aan zou staan heb ik ook heel veel uitzoekwerk achteraf. Maar een volgende vakantie gaan we dat zeker doen.
En daarna gaan we weer op zoek naar een restaurant om wat te eten maar alles is dicht. Avrio (morgen)! Zelfs in Argalasti, een stadje met een plein vol terrassen, kunnen we niks eten want er worden politieke bijeenkomsten gehouden in verband met de Europese verkiezingen komend weekend. Men stemt tevens voor de gemeenteraden en provinciale raden en hoewel de gemiddelde Griek weinig vertrouwen heeft in politici wordt er toch veel werk van gemaakt. Jaren is Syriza aan de macht geweest, een linkse partij die maar weinig beloftes is nagekomen maar ook weinig kon doen door de nasleep van de crisis en de eisen van de Europese Unie en het IMF. Er is veel bezuinigd, er zijn allerlei soorten belastingen bijgekomen en men is het wel een beetje zat. De prognoses kondigen aan dat Syriza flink gaat verliezen en dat de partij Nieuwe Democratie (die min of meer verantwoordelijk was voor de financiële crisis in Griekenland) flink in de lift zit. De premier Tsipras heeft al aangekondigd nieuwe landelijke verkiezingen uit te schrijven wanneer hij komend weekend veel stemmen verliest.

Zaterdag 25 mei 2019, naar de markt in Argalasti en daarna het strand

Na een uitgebreid praatje met Yannis rijden we naar de markt van Argalasti die iedere zaterdag wordt gehouden. Het eerste stuk van de weg is erg smal en er zitten een paar enge stukjes tussen. We komen zelden iemand tegen hoewel er af en toe ook een vrachtwagen langs komt. Dit keer vergeten we niet de dashcam aan te zetten en dat filmpje zullen we hier binnenkort plaatsen.
Op de markt is het een drukte van belang en we snuffelen wat langs de kraampjes waar van alles en nog wat te vinden is. Ik koop uiteindelijk de Da Vinci Code maar dan wel in het Grieks. Goed voor mijn taalkennis en ik kan het zo naast mijn Nederlandse exemplaar leggen. Grieken schijnen niet zoveel te lezen en doordat er niet zulke grote oplages worden gedrukt, zijn de prijzen aan de hoge kant. Zelfs tweedehands kost dit boek nog € 10.
Het strand bij Potistika, Pilion schiereiland Het strand bij Potistika, Pilion schiereilandHet is flink heet vandaag en we zijn blij als in de auto de airco kunnen aandoen op weg naar het strand. Daar merken we dat ook het zeewater begint op te warmen. Het is weekend en dat merken we meteen doordat er veel meer mensen op het strand zijn dan afgelopen dagen. Er zijn er nu wel 30 of 40 terwijl dat gisteren hooguit 10 waren. Grieken trekken in het weekend graag naar het strand om daarna uitgebreid uit eten te gaan. Het strand is overigens een paar honderd meter lang dus echt druk kun je het natuurlijk niet noemen.
En in het weekend zijn inderdaad ook veel meer restaurants open zoals eentje op de heuvel boven het strand. Het is er wel behoorlijk prijzig voor Griekse begrippen maar we zitten er goed met een prachtig uitzicht op de zee en het strand. Net als in Chalkidiki hebben we ook hier een aantal rustige dagen gehad met wat leuke ritjes door bekende en onbekende gebieden. Tot nu toe doen we het veel relaxter aan dan voorgaande jaren waarin ik toch altijd ook veel bezienswaardigheden op een lijstje had staan. Nu nemen we wat meer 'Fiji-tijd'.
Morgen gaan we naar een voor ons helemaal nieuw gebied, het zuiden van het eiland Evia ten westen van Athene.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2021 Naar boven