Lies & Teije's reis website

De eerste vakantiedagen in Nea Kallikrateia


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 10 tot 13 juni 2018

Zondag 10 juni, de eerste vakantiedagen in Nea Kallikrateia

We gingen gisteren vroeg naar bed en worden vandaag laat wakker, pas tegen 9 uur. Eerst maar eens naar een supermarkt voor de nodige boodschappen en als we in een Masoutis supermarkt zijn, bedenk ik ineens dat ik de afgelopen maanden heel veel reclame hiervoor heb gehoord op de Griekse radio. Daar luister ik naar omdat ik Grieks wil leren. Ik ben nu zo'n 2 jaar bezig en ken de basis een beetje maar het blijft een moeilijke taal. Ik wil deze vakantie dan ook iedere kans aangrijpen om de taal te oefenen en wanneer de cassiere me vraagt of ik een Mas-kaart heb (zeg maar de bonuskaart), zeg ik nee en vraag dan hoe ik er eentje kan krijgen. Ik word naar een informatiebalie geleid waar ik in (veel te) rap Grieks allemaal dingen krijg uitgelegd en heel veel papieren moet invullen. Maar ik heb een Mas-kaart en mijn Grieks geoefend!
Uitzicht op de zee, Nea Kallikrateia Standbeeld in Nea KallikrateiaIn onze hotelkamer maken we een ontbijt klaar dat we op het balkon opeten. Daarna lopen we nog eens over de boulevard en langs het strand dat helemaal vol ligt. Het is alweer warm maar ook nog steeds benauwd. Het stadje is niet bijzonder interessant maar toch altijd leuk om even rond te lopen. En dan is het alweer tijd om een terrasje op te zoeken voor een bakje koffie. Met dit warme weer zeggen we er altijd maar bij dat we warme koffie willen want de meeste Grieken drinken dan liever fredo, koude koffie.
Strand bij Sozopolis Strand bij SozopolisWe rijden deze dagen een beetje door de buurt waarbij we veel verlaten strandjes zien, heel anders dan de drukte in Nea Kallikrateia. Het stadje ligt niet zover bij Thessaloniki vandaan dus is misschien ook wel heel geliefd bij inwoners van die stad om in het weekend naar toe te gaan.
Maandagochtend bellen we met een Griek die vlakbij een huisje verhuurd en met wie we vooraf ge-emailed hebben. Volgens de website kost het € 40 per maand maar dat leek ons al te mooi om waar te zijn en dat is het ook. Het is € 40 per nacht maar dan moet je het minstens een half jaar huren. Niets voor ons, dan reizen we liever rond.
Bushalte op de weg naar Nea Kallikrateia Waar is de Byzantijnse stad?Iets ten zuiden van Nea Kallikratia wijst een bruin bordje naar de Byzantijnse stad Vergia maar vinden doen we die niet. Je bent er weer ingetrapt, zegt Lies die uit ervaring weet dat veel van die bordjes vaak nergens heen leiden in Griekenland. Ik zou dat ondertussen ook moeten weten maar ben toch altijd weer nieuwsgierig. Wel leuk zijn de stoelen die we bij een bushalte zien staan: dat is weer eens wat anders wanneer je op de bus moet wachten.
Koud ijs en koud bierIedere dag gaan we ook wel even naar het strand, maar nog niet te lang want we willen niet verbranden. En daarna is het meestal tijd om ergens een restaurant op te zoeken voor wat eten of alleen een ijsje en een biertje die er met het warme weer wel ingaan. Hoewel, af en toe komt er ineens een onweersbui voorbij en valt er flink wat regen naar beneden.

Maandag 11 juni 2018, naar Paralia Dionysiou

Maandag de 11e rekenen we af en gaan op weg naar Paralia Dionysiou, een dorpje niet veel verderop. Het duurt wel even voor we weg kunnen want de Griekse regering heeft een nieuwe belasting ingesteld, nl. € 0,50 per nacht per kamer waarvoor nogal wat papierwerk ingevuld moet worden. Die ene euro belasting die wij voor 2 nachten moeten betalen kost ons uiteindelijk bijna een half uur. De hoteleigenaar zelf is er ook niet blij mee.
Dionysios Palms in Paralia Dionysiou Uitzicht op zee, Paralia DionysiouIn Dionysios Palms, het appartementencomplex van onze Griekse vrienden Michael en Kiki, is het stil, er is niemand. Dus we wachten tot ze hun siësta hebben beëindigd en ze zijn blij ons weer te zien. Ook ontmoeten we enkele Russen die we de afgelopen jaren hier al vaker hebben gezien en we worden meteen uitgenodigd voor een avond met jazzmuziek bij de tennisclub in nea Moudania. Niet echt onze muziek maar wel gezellig met wat Griekse vrienden en Russische kennissen en we gaan pas om half 2 weg.
Terug in de kamer ontdekken we dat we vanochtend weer eens vergeten zijn de kamersleutel van het vorige hotel in te leveren. Dat is niet de eerste keer dat me dat overkomt. Dus de volgende ochtend brengen we die eerst maar eens terug, gelukkig is het niet zo ver. En dan komt de eigenaar ook nog eens met onze internetdongle die we vergeten zijn en een boek. Dat boek hadden we expres laten liggen maar de dongle geeft ons onbeperkt internet in de hele EU dus daar moeten we toch wat zuiniger mee zijn!
Het strand bij Kalives De zee bij KalivesHet prettigste strand in de buurt vinden we dat bij Kalyves, zo'n 15 kilometer verderop. De laatste jaren was men daar al flink aan het bouwen en nu is er weer een heel appartementendorp bijgekomen en een deel van het lange strand ingepikt. Toch is er nog voldoende ruimte voor ons. Maar toch vreemd: lig je op een leeg strand en dan komt er iemand aan die op een paar meter van je gaat liggen. Wij snappen dat niet zo goed, ga dan wat verderop.
De zee is al lekker warm aan het worden en loopt hier maar langzaam af zodat het een aangename plek is om te badderen en te zwemmen.
Toetje na het diner in PoligirosVanaf Kalyves rijden we nog een keer de bergen in, naar Polygiros waar we vorig jaar een goed restaurant hebben ontdekt. Ook dit keer krijgen we er weer lekker eten en, zoals in deze streken gebruikelijk is, na het vragen om de rekening een toetje. Dit kan van alles zijn, van zoete hompen baklava tot kersen op ijs. Dit keer krijgen we 6 dikke stukken lekkere meloen.
Natuurlijk moet ik aan Michael en Kiki laten horen hoever ik gevorderd ben met mijn Griekse studie en Kiki besluit me iedere avond 1 of 2 uur les te geven, ik krijg zelfs huiswerk. Dat zijn toch de beste lessen die je kunt krijgen hoewel mijn hoofd voelt alsof die gaat exploderen na een uur lang ploeteren in deze lastige taal. Maar gelukkig merk ik dat ik vooruitgang heb gemaakt vergeleken met vorig jaar, het is allemaal heel basaal maar ik kan me tenminste verstaanbaar maken!

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven