Lies & Teije's reis website

Het noordoosten van de Pilion en Miliës


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 23 & 24 juni 2017

Vrijdag 23 juni, het noordoosten van de Pilion en Miliës

Gisteren werd ik flink verrast op mijn verjaardag maar in Griekenland is een naamdag belangrijker voor iemand dan zijn of haar verjaardag. Iedere dag van het jaar is wel gewijd aan een heilige, vaak zelfs aan meerdere. De heilige naar wie je vernoemd bent (wat in Griekenland vrijwel altijd het geval is) bepaalt je naamdag. Heet je bijvoorbeeld Jan, Jannes of Johannis dan ben je vernoemd naar de heilige Johannis die gekoppeld is aan 7 januari. Die datum is dan belangrijker dan je eigen verjaardag. Stel dat je je eigen naam aan geen enkele heilige kunt koppelen, dan is Allerheiligen je naamdag en dat valt 8 weken na paaszondag. Nu valt Pasen ieder jaar op een andere datum en in Griekenland ook nog eens op een andere datum dan in West-Europa dus in dat geval valt je naamdag steeds op een andere datum. Grieken vieren hun naamdag meestal uitbundiger dan hun verjaardag. De naamdag van Lies valt op 24 april, die van mij zal wel op Allerheiligen vallen.
1000-jarige plataan in Tsangarada Poseren voor de oude plataan in TsangaradaVandaag rijden we eerst naar het noordoosten, naar het langgerekte dorp Tsangarada waar een van de oudste bomen van Griekenland en misschien wel van Europa moet staan. Het is even zoeken maar een ober bij een restaurant waar we een kop koffie drinken, legt het me in het Grieks uit. Ik denk dat ik het redelijk snap maar onderweg moet ik toch nog een tweede keer vragen. Wel allemaal in het Grieks! En op een verscholen pleintje zien we de enorme plataan die volgens de verhalen wel 1000 jaar oud is en een doorsnede van 14 meter heeft maar misschien nog wel meer aangezien wel 4 meter van de stam onder de grond zit, onder het plaveisel.
Wandelpad door TsangaradaDe ober heeft me ook verteld dat er nog een tweede oude boom in het dorp staat en dat we daarvoor achter de hoofdweg langs moeten lopen. De wandelpaden zijn geplaveid met dikke platte keien zoals die vroeger overal werden gebruikt. Met deze keien zijn ook veel wandelpaden door de hele Pilion aangelegd, er schijnen zelfs Nederlandse wandelverenigingen in dit gebied te zijn, van Nederlanders die hier zijn gaan wonen. Uiteindelijk komen we door de smalle stegen en via een schoolplein bij een volgend pleintje aan.
Nog een oude plataan in Tsangarada Pleintje in Tsangarada in de PilionEn daar staat inderdaad nog een indrukwekkende boom met een stam van wel 10 meter omtrek. Vrijwel alle pleinen in Griekenland hebben minstens een zo'n grote boom, meestal een plataan die voor schaduw moet zorgen in de zomer. Ook liggen de pleinen vaak op de hogergelegen delen van het dorp of stad om zo te zorgen voor de meest koele plek in het dorp. Vaak staan er terrasjes op zo'n plein en op zondagmiddagen zit het er vol Griekse families die dan uitgebreid uit eten gaan en er de hele middag zitten.
Opgestapelde stenen langs de oostkust van de PilionWe rijden een tijdlang rond door het bergachtige gebied en je moet hier niet heengaan om op te schieten, we rijden hooguit 30 kilometer per uur maar de omgeving is bijzonder mooi. In de loop van de middag zoeken we naar een strandje en vinden er eentje bij Agios Ioannis, een toeristisch dorpje langs de oostkust. Hoewel er dus genoeg Nederlanders in de Pilion wonen, is de streek bij vakantiegangers vanuit Nederland nog niet erg bekend en vooral Grieken gaan hier zelf op vakantie. Volgens de Griekse mythologie was de Pilion ook het zomerverblijf van de goden en zouden de Centauren er gewoond hebben, de wezens die half paard, half mens waren.
Uitzicht op Makrirrachi in de Pilion Koe met kalfje op de weg in de PilionVia een andere route, namelijk aan de noorkant van de Pilion richting Volos, gaan we weer terug. Over de 75 kilometer doen we bijna 2,5 uur en onderweg komen we zelfs langs een skigebied! We hadden geen idee dat die hier ook waren maar de berg de Pilio is ruim 1.600 meter hoog en 's winters kan hier aardig wat sneeuw vallen. Vandaag niet, want het is bloedheet en we zijn blij met de airco in de auto, zelfs hoog in de bergen.
Tegen het begin van de avond zijn we weer terug in Kalamos. Qua kilometers hebben we niet echt veel gereden maar we hebben wel uren in de auto gezeten. In dit gebied moet je echt rekening houden met het feit dat je maar langzaam opschiet. Nadat we wat gegeten hebben, is het tijd voor de volgende Griekse les. Hoe meer ik leer, des te moeilijke vind ik de taal, zo lijkt het wel.
En aangezien we het gebied erg mooi vinden en meer willen zien en ik ook nog wel wat extra taalles kan gebruiken, besluiten we een paar dagen extra te blijven wat gelukkig geen probleem is.

Zaterdag 24 juni 2017, naar de markt van Argalasti en Miliës

Zaterdag rijden we eerst naar Argalasti waar een markt gehouden wordt en die is druk en gezellig met allerlei waren te koop, vooral ook veel lokale producten zoals olijfoliën, wijnen, tijmhoning, kruiden, jam en heel veel zoetigheid. Wij zien wat leuke armbandjes voor onze kleindochters die we kopen.
Wandelen door Miliës in de Pilion Wandelen door Miliës in de PilionVervolgens gaan we naar Miliës waar we gisteren al langs kwamen. Het is een typisch bergdorpje met veel hoogteverschillen en we zoeken een hogergelegen pleintje op voor onze ochtendkoffie. Daarna dwalen we wat tussen de steile straatjes met hobbelkeien (kalderimi's worden die genoemd) en huizen die voornamelijk van natuurstenen zijn gemaakt. Het gaat gelukkig al een stuk beter met de ribben van Lies maar om het hele stuk naar beneden te lopen waar een stationnetje is en dan weer omhoog is iets teveel gevraagd (300 hoogtemeters) en daarom klimmen we na een tijdje weer naar boven.
Kerk in MiliësEr staan een paar mooie kerken in het dorp en zoals bijna altijd in Griekenland staat de klokkentoren los van de kerk. In deze Panmegiston Taxiarches kerk werd in 1821 de opstand van Thessalië tegen de Ottomanen uitgeroepen. Als tegenactie werd onder meer de biblioteek met meer dan 10.000 oude boeken door de Ottomanen in brand gestoken. In de kerk zijn een aantal bijzonder mooie fresco's te zien.
Daarna nemen we de auto om naar de voet van het dorp te rijden waar het station is.
Treintje van de Pilio, de Moutzouris Station van het treintje van MiliësHet stroomtreintje van Pilion is tegenwoordig echt een toeristische attractie hoewel het in de 20e eeuw lang een reguliere spoorverbinding was. Nu rijdt het treintje over een van de smalste sporen (60 centimeter) van Europa en gaat van Milës naar Lechonia. De trein doet ongeveer anderhalf uur over 15 kilometer en stopt onderweg een kwartier in Ano Gatzea. Het moet een fantastisch mooie route zijn langs groene hellingen, over diepe kloven, boogbruggen en door kleine tunneltjes, maar wij bewaren het ritje wel voor een andere keer als er wat minder toeristen zijn.
Het treintje van de Pilio Draaipunt voor de locomotief van de PilioDe stoomlocomotief wordt met de hand losgekoppeld en vervolgens gedraaid op een draaischijf waar deze net op past. De trein wordt Moutzouris genoemd, wat 'smeerpoets' betekent. Vlakbij het stationnetje zou de grot van Cheiron zijn, de beroemdste en meest wijze centaur die er leefde. Hij had wel het lijf van een paard maar zijn voorbenen, of hoe je dat ook noemt bij paarden, waren mensenbenen. Cheiron werd per ongeluk met een giftige pijl geraakt door zijn vriend Heracles maar aangezien hij onsterfelijk was, stierf hij niet maar leed ondraaglijke pijn. Door zijn onsterfelijkheid op te geven kon hij uiteindelijk doodgaan. Het verhaal is natuurlijk veel gecompliceerder en als je van mythologie houdt zeker de moeite waard om eens op te zoeken.
Monument voor geëxecuteerde Grieken in WW2Naast het station staat een gedenkmonument voor 26 Grieken die hier in 1943 door de Duitsers werden geëxecuteerd. Er staan tenminste 26 namen op het monument hoewel andere bronnen spreken van 33 slachtoffers. Het dorp werd ook platgebrand, misschien dat daarbij meer slachtoffers gevallen zijn. We komen er zo langzamerhand achter dat de Duitsers in Griekenland flink hebben huisgehouden in de 2e wereldoorlog, er zijn nogal wat dorpen en kloosters platgebrand maar er was ook een actief verzet en de Duitsers wilden dat niet onbestraft laten. Tot overmaat van ramp werd het dorp ook nog eens grotendeels verwoest door een aardbeving in 1955.
Als we verder rijden, gaat ineens het olielampje van de auto branden, we verbruiken blijkbaar veel olie in de bergen. De navigatie brengt ons naar een slaperig dorpje waar een gesloten benzinestation is. Als ik wat rondloop komt er een vrouw naar buiten die me in het Grieks vraagt wat ik nodig heb en even later zoeken we samen in het rommelige magazijntje naar olie. Ik koop 2 liter want als het lampje gaat branden zit er meestal heel weinig olie meer in.
Op het strand bij PotistikaEn nu hebben we geen zin meer om iets te doen en rijden naar het strand bij Potistika waar we al eerder waren. De zee is wel wat ruwer dan anders maar ook heerlijk verkoelend. Op de terugweg naar huis stoppen we in Xinovrysi in het binnenland waar we uitgebreid eten voor heel weinig geld.
Morgen vertrekken we uit de Pilion en vanavond heb ik mijn laatste les van Yannis. Hij is erg tevreden over mij maar zelf ben ik dat nog lang niet, het is een goed begin. Ik blijf gewoon oefenen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2021 Naar boven