Lies & Teije's reis website

Nog 5 dagen op het eiland Thassos


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 18 tot 22 juni 2016

Zaterdag 18 juni, nog 5 dagen op het eiland Thassos

Ijsje eten in Astris, Thassos Boot in de haven van PotosIn Griekenland is de zomervakantie begonnen en we kunnen hier niet langer blijven, alle kamers zijn bezet. Maar dat hadden we al voorzien en gaan vanavond naar de zuidkant van het eiland. We rekenen af en gaan eerst in het dorp op het strand liggen. In de loop van de middag wordt het steeds bewolkter en benauwder en met 30 graden is dat niet fijn. In de auto kunnen we de airco aanzetten en rijden we naar Potos aan de andere kant van het eiland, zo'n 40 kilometer verder. Potos is een klein toeristendorp met smalle straatjes waar je uiteraard gewoon met de auto doorheen mag, zelfs in 2 richtingen waarbij je moet opletten niet de standaards met souvenirs omver te rijden. We parkeren bij de haven, wandelen een stukje en eten een hapje.
Daarna rijden we een stukje terug naar Astris waar we de komende 5 dagen een appartement geboekt hebben. Er is niemand te bekennen en we moeten een telefoonnummer bellen. Grieks aan de andere kant van de lijn, ik in het Engels. Tien minuten later verschijnt een mevrouw met de sleutels die een paar woordjes Engels spreekt. Ik ben toch wel verbaasd, we zijn nu zoveel Grieken tegengekomen die nauwelijks Engels spreken maar wel in het toerisme werken. Het schijnt dat veel Grieken wel Russisch leren omdat daar steeds meer toeristen vandaan komen. Maar nu ook hier de vakantie is begonnen, zit het hele complex vol met bijna uitsluitend Grieken.
Als het 's avonds iets afkoelt, wandelen we door de omgeving maar Astris is nauwelijks een dorp te noemen, meer een verzameling van appartementen te huur, een winkeltje en een strand.

Zondag 19 juni 2016, naar Limenaria en uiteraard het strand

De haven van Limenaria, Thassos Koffie drinken aan het strand van Limenaria, ThassosDe volgende dag is het alweer zo'n benauwde dag; het is zwaarbewolkt, alleen tegen de middag komt de zon af en toe te voorschijn. Wij zijn dol op warmte maar dan wel zonder vochtigheid in de lucht. Hier worden we lamlendig van en we doen niet erg veel. Eerst maar even naar het strand en daarna rijden we naar Limenaria, na Limenas de grootste stad van het eiland. Dat komt vooral door de mijnen waar in het begin van de 20e eeuw metalen werden gewonnen door buitenlandse bedrijven. De mijnen zijn nu gesloten en de stad leeft van het toerisme. Het schijnt dat er nog een mijn te bezoeken is maar ook daar vinden wij het te warm voor.
Herakles als boogschutter op een Thassische munt Kogelvissen in een souvenirwinkelHet plaatsje zit vol restaurants, bars, tavernes, souvenirwinkels, kruidenierwinkels en appartementen en we wandelen een beetje rond. In de etalage van een souvenirshop zien we opgezette kogelvissen hangen. Zouden er echt toeristen zijn die dat soort dingen kopen en op het vliegtuig meenemen? Je mag in Nederland geen huiden van dieren invoeren, ik ben benieuwd of dit daar ook onder valt.
Langs de boulevard staat een beeld dat een antieke Thassische munt uitbeeldt waarop de held Herakles met een boog staat. Herakles werd vereenzelvigd met de god Melqart die de Phoeniciërs hadden geïntroduceerd op het eiland.
Parasailing aan de westkust van ThassosNa een tijdje zoeken we het strand bij Sartis op hoewel er wel veel keien liggen, het is niet zo'n mooi zandstrand zoals we dat het liefste hebben. Maar we hebben niet zoveel zin om nu wat beters te gaan zoeken en maken een plekje vrij op een rustig plekje. Vorige week zondag was het overal erg druk op de stranden, vandaag valt dat wel mee, misschien omdat het zo benauwd is. Je kunt ook op Thassos allerlei watersporten doen, van snorkelen en duiken tot parasailing. Zo actief zijn wij vandaag niet en na uren op het strand zoeken we maar weer een barretje op en gaan op tijd naar ons appartement waar ook een zwembad bij is om af en toe even af te koelen.

Maandag 20 juni 2016, het binnenland van Thassos in

Gelukkig, het is lang niet meer zo benauwd als de afgelopen dagen, maar wel heerlijk warm en zonnig. We zien verschillende thermometers langs de weg die het allemaal niet eens zijn: is het nu 32, 33, 34 of 36 graden? Tijd om met een strand te beginnen en nu rijden we naar een strandje iets voorbij Limenari. Er is een twee kilometer lang strand en een groot deel daarvan is georganiseerd wat betekent dat je een ligbed kan huren en vaak ook eten en drinken kunt bestellen. Wij zoeken een rustig hoekje op en blijven daar de hele ochtend.
Ondermeer gefinancierd door de EU, ThassosDaarna gaan we weer op pad en zijn we toch wel blij met de airco in ons kleine autootje. Op weg naar Kastros in het binnenland zien we een bord dat er 3,65 miljoen euro door de EU is gedoneerd en dat kan haast niet anders dan aan de nieuwe en zeer goede weg die naar Kastro loopt. Maar Lies voorspelt het al: wedden dat de weg op een zandpad uitloopt? Maar de bochtige bergweg is werkelijk fantastisch, 10 kilometer lang en compleet met witte strepen, waarschuwingsborden, snelheidsadviezen in de bochten en zelfs vangrails op de juiste plekken. Behalve op de tolwegen hebben we zelden zo'n mooie weg gezien in Griekenland.
De weg naar Kastro houdt op in het dorp De weg naar Kastro houdt op in het dorpEn daar is de laatste bocht voor het dorp, ik ben benieuwd. Maar Lies heeft helemaal gelijk, we zijn net het bordje Kastro gepasseerd en daar houdt de weg gewoon op, het asfalt stopt en een grindpad neemt het over. Het dorp is waarschijnlijk het oudste van het eiland maar er wonen nog geen 10 mensen (in 2011 volgens de wikipedia). Waarom ligt er dan zo'n dure, nieuwe weg, vragen we ons af? Het dorp ligt er uitgestorven bij, maar later lezen we dat we in een taveerne de sleutel van de kerk en een knekelhuis hadden kunnen vragen. Jammer, dat is voor een volgende keer.
Een achtergelaten auto bij Maries, ThassosOp weg naar Maries moeten we eerst diezelfde mooie weg weer terug en komen dan op een andere weg die er duidelijk al wat langer ligt en nog redelijk goed is. Maar geld voor vangrails was er destijds blijkbaar nog niet en ook voor onderhoud is geen geld gereserveerd want de scheuren en gaten in de weg zijn niet gerepareerd. Iets voorbij het dorp schijnt het enige meer van het eiland te zijn dat ik graag wil zien. Maar uiteraard loopt daar alleen een zandweg heen, dus ik wil probeer de auto weer als terreinwagen te gebruiken maar na een paar honderd meter luister ik toch maar naar het advies van Lies en draai weer om op een plekje waar dat lukt. Al snel zien we andere auto's ons tegemoet komen maar allemaal keren ze alweer om voor het punt waar wij zijn omgedraaid.
Atspas strand bij Skala Maries, Thassos Waterpoel bij Ktira Iodranou, ThassosGeen meer dus. Iets later, op een terrasje in Skala Maries kijken we op Google Earth want ik wil dat meer toch wel eens zien en er staat weliswaar een piepklein meertje op de kaart maar op de satellietfoto is geen water te bekennen. Het zal in de zomer wel helemaal uitdrogen hoewel we op een andere website lazen dat er zelfs een waterval zou zijn. Ach, je kunt niet alles hebben.
We rijden nog een stukje langs de kust en zoeken een strandje op. Dit (op de foto) was ook wel een mooi plekje geweest: een stukje strand rond een poel van zeewater dat door de rotsen naar binnen stroomt.
Lies in de buurt van Skala Maries Teije bij Ktira Iodranou, ThassosWe hebben nog maar weinig foto's waar we zelf op staan, dat gaan we nu even goedmaken. Jammer genoeg denken we er niet aan dat er ook een zelfontspanner op de camera zit en maken we gewoon een foto van elkaar. Lies vindt trouwens dat ik veel te veel foto's van haar op de site zet (en dan ook nog vaak wanneer ze aan het eten is) en te weinig van mezelf dus dat zet ik bij deze (een beetje) recht.
Lekker eten bij beach bar PlavoulisIets ten zuiden van Skala Maries zien we (alweer) een leuk strandje met een restaurant waar we wat gaan eten. Het voedsel is prima maar ook hier worden we bij het vragen om de rekening getrakteerd op superzoetige toetjes die we eerst enthousiast beginnen te eten onder het toeziend oog van de ober maar al snel wegwerken in een plastic zakje als hij wordt afgeleid door een andere klant. Het is heel lief en aardig bedoeld maar ze willen niet accepteren dat we het afslaan. Ze kunnen zich blijkbaar niet voorstellen dat iemand niet van zoet houdt.

Dinsdag 21 juni, en 22 juni, de laatste dagen op Thassos

Kan het nog warmer? Blijkbaar wel. Gelukkig staat er een stevige wind die de temperatuur dragelijk houdt. We rijden vandaag een stuk langs het oosten van het eiland en gaan naar een strandje met een taveerne waar we eerst wat koffie drinken. Als we op het strand willen gaan liggen worden we gewaarschuwd door een man die ons laat zien dat er allemaal zeeëgels met flinke stekels op de rotsen huizen.
Afgesloten antieke pottenbakkerij bij het Fari strand Het Fari strand, ThassosDaarom rijden we maar een stukje verder, naar het noorden en zien dan een bordje dat naar een oude pottenbakkerij wijst. Maar, je raadt het al, we staan voor een gesloten hek. De gaten in de zandweg omzeilend rijd ik toch iets verder en we vinden een heel mooi strandje waar alleen een paar duikers zijn die na een kwartier al weg gaan. De rest van de dag hebben we het hele strand voor onszelf, wat nog niet veel vaker is voorgekomen. Maar na een paar uur van badderen en lezen gaan we toch weer op pad.
Dineren in Skala Kallirachis, Thassos In het dorp Kallirachi, ThassosWe bekijken wat dorpjes in de omgeving bekijken zoals Skala Kallirachis waar we een late lunch nemen met ijskoude jus d'orange (ik haal de ijsblokjes er niet uit). En vervolgens rijden naar Kallirachi, het oorspronkelijke dorpje dat iets meer in het binnenland ligt. Al die dorpen die met Skala beginnen zijn oorspronkelijk ontstaan doordat vissers, uit de dorpen die meer in het binnenland liggen, hutten op het strand plaatsten zodat ze daar konden overnachten wanneer ze laat met hun vangst aankwamen. Ook konden ze zo op hun boten letten en langzamerhand onstond er dan een kleine vissersnederzetting.
Telefooncel en beeld in Kallirachi, Thassos Pleintje in Kallirachi, ThassosSkala Kallirachis betekent 'trap van Kallirachi' en we rijden de twee kilometer het binnenland in om in het hogergelegen Kallirachi een wandeling te maken. Het is een traditioneel bergdorp met een centraal plein en smalle straatjes eromheen. Het schijnt dat het hele dorp opnieuw is opgebouwd nadat het in 1750 door piraten verwoest werd. Er is een klein folklore museum waar je oude foto's en gebruiksvoorwerpen uit de buurt kan zien.
Begroeide rotsen aan de westkust van Thassos De haven van Limenari, ThassosZo vullen we de dagen met een beetje rondrijden, uren op het strand liggen, afkoelen in zee want er staat nu een warme wind die maar niet wil afkoelen. Het blijft ver boven de 30 graden en regelmatig zoeken we een bar of restaurant op maar verder doen we erg weinig. De avonden zitten we op ons balkon of loop ik even naar een dichtbijzijnd hotel voor een koud biertje want een koelkast hebben we helaas niet. En zo doen we deze dagen niet zo heel veel actiefs en hebben we veel minder foto's dan anders. Maar het is wel erg ontspannend, het lijkt wel vakantie!
We zijn nu 9 dagen op Thassos geweest en we vinden het een mooi eiland maar we hebben lang niet alles gezien, een goede reden om ooit nog eens terug te komen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven