Lies & Teije's reis website

We gaan via Stageira terug naar Paralia Dionisiou


Donderdag 09 juni, we gaan via Stageira terug naar Paralia Dionisiou

Zou je, voor je weg gaat, nog even naar onze computer willen kijken? Die vraag krijg ik wel vaker op vakantie als ze weten dat ik 'iets' met computers doe. Tuurlijk, doe ik zo even en gelukkig kom ik er meestal wel uit ook al is een Grieks toetsenbord onhandig voor mij. Op het gymnasium heb ik wel oud-Grieks gehad maar dat is alweer ruim 30 jaar geleden. Maar het lukt en we zijn klaar om weg te gaan. We bedanken nogmaals voor het (veel te zoete) baksel van gisteravond (dat we niet hebben opgegeten) en gaan dan onderweg, terug naar het westen. We hebben alle tijd, dus nemen we binnendoor weggetjes.
Afbeelding in het museum van AmfipoulisBij Amfipoulis volgen we dan toch maar weer wat informatiebordjes en komen zo bij het Archeologsch museum aan. Al bij binnenkomst worden we zo ongeveer afgeblaft (eerst in het Grieks uiteraard) dat we bij dat loket daar de tickets moeten kopen. Met een nors gebaar worden we vervolgens een richting opgestuurd. En terwijl wij de interessante teksten en vondsten uit dit gebied bekijken, worden we nauwlettend en zelfs hinderlijk gevolgd door 2 suppoosten. Alsof we bekende criminelen zijn die door een bankkluis lopen. Je zou bijna zin krijgen om iets vervelends te gaan doen zoals per ongeluk iets omstoten. In de laatste ruimte hebben we het wel gehad, zo irritant wordt het, en lopen we naar buiten. Dan komt er ineens iemand achter ons aan die nog even kwijt wil dat we ook nog naar de leeuwenpoort en andere zaken in de omgeving kunnen. Te laat dame, we zijn even helemaal klaar met jullie. De arrogante bekkies van Griekse (semi-)ambtenaren die denken onmisbaar te zijn en die je vooral niet moet tegenspreken. De Grieken zelf (die geen ambtenaar zijn) denken er net zo over, horen we regelmatig.
Het strand bij Stavros Het dorp OlympiadaWe volgen nu de kust een beetje en krijgen af en toe weer mooie stranden te zien. In het oosten hebben we veel minder stranden gezien dan elders in Griekenland, dat was wel opvallend. Bij Stavros, ten noorden van Olympiada gaan we langs het strand op een terrasje zitten, misschien dat we later vandaag nog wel even gaan zonnen op een strand, dat hebben we al een week niet gedaan. We kunnen natuurlijk ook goud gaan zoeken want er zijn een aantal goud- en andere metaalmijnen in dit gebied en onlangs is er opnieuw goud gevonden. Chalkidiki is rijk aan mineralen en er wordt geschat dat er voor miljarden euro's in de grond zou zitten.
Omhoog wandelen naar antiek Stageira Toren van het oude StageiraMaar wij rijden een paar kilometer verder, naar het antieke Stageira, de geboorteplaats van de beroemde filosoof Aristoteles, die onder andere de leerling van Plato was en de leermeester was van Alexander de Grote. Er staat een enkel informatiebordje langs de weg en de toegang is gratis, maar het is een uitgebreide opgraving waar veel te zien is. Het dorp is gebouwd op 2 heuvels die op een klein schiereiland staan en de uitzichten zijn prachtig. Tot in de Byzantijnse tijd is hier een bloeiende nederzetting geweest, maar niet onafgebroken.
Waterput bij Stageira Uitzicht vanaf de heuvel van StageiraDe stad werd in 665 v.c. gesticht door kolonisten van het eiland Andros maar werd in 348 v.c. door Philippus II van Macedonië vernietigd. Maar als dank voor het onderwijs van Aristoteles aan zijn zoon liet hij de stad in 340 v.c. heropbouwen en liet de tot slaaf gemaakte bevolking vrij en mochten ze terugkeren naar Stageira. Net 2 weken geleden werd op een congres in Thessaloniki, ter ere van het feit dat Aristoteles 2400 jaar geleden werd geboren, bekend gemaakt dat waarschijnlijk het graf van Aristoteles is gevonden.
Stageira, de geboorteplaats van Aristoteles Misschien is dit het graf van AristotelesDie informatie is natuurlijk nog niet verwerkt op de vindplaats zelf, maar we moeten er dus langs gekomen zijn. Bij het terugkijken van de foto's denk ik dat we er zelfs een foto van hebben. Maar, het bewijs is nog allemaal indirect en er zijn vaker Griekse archeologen geweest die zich meer lieten leiden door hun gevoel (en hoop) dan door wetenschappelijke bewijzen.
Omdat het terrein op 2 heuvels ligt moeten we weer aardig op en neer klimmen en het is vandaag eindelijk weer eens lekker warm, beter dan de afgelopen dagen. Al snel hebben we het zweet op het voorhoofd staan.
Een huis in StageiraEr is van alles te zien, restanten uit diverse periodes, maar heel spectaculair zijn de ruïnes niet en ook wordt er niet veel informatie gegeven op het terrein. Het uitzicht op de kust wel, af en toe hebben we prachtige vergezichten op de zee en de stranden. Ik ben blij dat we hier heen zijn gegaan.
Bij het huidige Stageira (zo'n 8 km verderop) rijden we naar het Aristoteles park, een klein parkje met een standbeeld van de wetenschapper met allerlei wetenschappelijke curiosa en spelletjes voor kinderen.
De kust bij PurgadikiaDaarna moeten we nog een heleboel bergen over en dan zijn we weer bij de kust tussen Sithonia en Kassandra, 2 schiereilanden in de streek Chalkidiki. Het is nog zonnig en het water is warm, dus na een week zoeken we eindelijk het strand weer even op. Er staat nog behoorlijk wat wind en na een uurtje voelt het alweer een stuk kouder en kleden we ons weer aan. Zodra we uit de wind zijn is het meteen wwarmer, hopelijk stijgt de temperatuur de komende dagen nog een beetje.
In Nea Moudania zoeken we een restaurantje op en de aardige ober smeert ons van allerlei lekkers aan, we krijgen de meest uitgebreide maaltijd die we tot nu toe hier gegeten hebben. En ja hoor, voor de zoveelste keer krijgen we een extraatje als we willen afrekenen: een toetje dat we eigenlijk helemaal niet willen. Lies zit al klaar met een plastic zakje en werkt de baklava weg als de ober niet kijkt. Maar het lekt gewoon door het zakje heen, zo vettig is het. Oh, wat was het lekker... oh, wat zijn we hypocriet. Maar ze snappen het echt niet als je zegt dat je niet van zoetigheid houdt en baklava gewoon vies vindt, dus wat moeten we?
We hebben gemerkt dat het hier een gewoonte is om na een maaltijd iets lekkers te brengen zodra je om de rekening vraagt. Soms is dat echt lekker maar vooral die zoetigheid is ons vaak veel te zoet.
In Paralia Dionysou worden we door Michael vrolijk verwelkomd met koffie en, jawel, zelfgemaakte cake, maar deze is wel lekker, met abrikoos. We wisselen wat verhalen uit en geven uiteraard de sleutel terug die we een week geleden vergeten waren in te leveren. Het is altijd leuk om tijdens een vakantie even terug te keren op een plek waar je al geweest bent met mensen die je al kent. Op die manier voelt het land nog vertrouwder en lijkt het alsof je er gewoon thuis hoort.
Onder het genot van de koffie en de cake vertellen we onder ander het verhaal van de bruine informatiebordjes en volgens Michael zijn die ooit geplaatst toen daar EU-geld beschikbaar voor was gesteld maar dat er verder niets mee gebeurd is nadat het geld op was.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven