Lies & Teije's reis website

De archeologische opgraving bij Filippi


Dinsdag 07 juni, de archeologische opgraving bij Filippi

Het is bewolkt en fris vanochtend. En de stroom doet het niet... dus geen thee, geen koffie, geen douche, geen internet, want alles werkt hier op elektra. Dan maar snel naar de opgravingen bij Philippi, een paar kilometer bij Lydia vandaan, het dorp waar we verblijven. Daar kunnen we vast wel wat koffie krijgen en gelukkig, de electriciteit werkt daar wel. Ik heb een t-shirt aan met een satirische tekst: Greek crisis, met daaronder 3 aangevinkte vakjes met de teksten - no job, - no money, - no problems. De serveerster kijkt er eens na en ziet er de humor niet van in. Ze kijkt kwaad en smijt de koffie bijna op ons dienblad. Maar de koffie smaakt prima.
Poort bij het theater van Filippi Basiliek A in FilippiNa de koffie gaan we de uitgebreide site bekijken die indrukwekkend groot is. De stad werd gesticht door kolonisten van het eiland Thassos rond 360 v.c. maar 4 jaar later werd het al ingenomen door Philippus II van Macedonië, de vader van Alexander de Grote. Hij hernoemde de stad van Krinides naar Filippi, oftewel naar hemzelf. De stad ligt aan de voet van de berg Lekani aan de rand van een grote vlakte en is gebouwd op een erg strategische plaats. Thracië in het Noorden en de Middellandse Zee worden grotendeels van elkaar gescheiden door het Rodopigebergte en de vlakte hier is de enige plek waar je kunt oversteken zonder door de bergen te moeten. ook lag het vlakbij de handelsroutes tussen oost en west waar later de Via Egnatia zouden worden aangelegd.
Basiliek B in Filippi Basiliek B in FilippiEn dan waren er nog de goudmijnen in het gebied, het kan nooit kwaad om daar als koning ook controle op te hebben. Er was heel wat goud nodig om de grote legers van Philippus en zijn zoon Alexander op de been te houden, voor plunderingen alleen doen die hun werk natuurlijk ook niet.
In de Romeinse tijd versloegen de opvolgers van Julius Caesar hier op de vlakte zijn moordenaars, Brutus en Gaius Cassius. Beiden pleegden zelfmoord. Nog geen eeuw later kwam de apostel Paulus langs en werd de eerste kerk hier gebouwd. Er staan nog indrukwekkende restanten van latere basilieken.
De agora van Filippi Ruiter in FilippiDe stad werd al die eeuwen dus bewoond en pas in 619 grotendeels verwoest door een aardbeving. Omdat het toch een strategische plek was, werden de resten daarna toch nog regelmatig bezet door troepen van allerlei nationaliteiten: Byzantijnen, Bulgaren, Franken (de kruisvaarders) en Serviërs. In de 16e eeuw was het volgens de Franse reiziger Pierre Belon alleen nog maar een ruïne die door de Turken gebruikt werd om bouwstenen vandaan te halen. Op de site zijn nu overblijfselen te zien uit alle tijdperken dat de stad bewoond was, van het Griekse theater tot de Byzantijnse kerken.
Grafstenen in Filippi De opgraving van FilippiHet is een uitgestrekt terrein en er zijn meerdere perioden in de 20e eeuw opgravingen gedaan en men schijnt er tegenwoordig nog steeds bezig te zijn. Het meeste van wat je nu nog kan zien, was overdekt met zand en puin waardoor het behouden is gebleven. Het is echt een groot terrein en aangezien we nog niet ontbeten hebben gaan we eerst even terug naar huis om wat eten op te halen maar er is nog steeds geen stroom. Dan maar brood smeren en meenemen naar het park bij Philippi waar we koffie en thee erbij bestellen (bij dezelfde, nog steeds boze juffrouw).
De Romeinse markt van Filippi Mozaiek in FilippiDaarna lopen we nog een tijd over het uitgestrekte terrein. We hebben weliswaar een plattegrond mee maar het is lastig om een voorstelling van de stad te maken zoals die in verschillende tijden geweest is. Er staat her en der wel wat informatie maar het zou mooi zijn als ze wat maquettes hadden gemaakt. Maar misschien is het voor de archeologen ook nog wel een puzzel. Er is op het terrein wel een klein maar mooi museum waar een aantal bijzondere vondsten getoond worden.
We gaan Drama binnen We laten Drama achter ons's Middags gaan we naar Drama, in zo'n plaats moet je toch even geweest zijn en we kunnen het niet laten wat foto's te maken bij de ingang van het stadje. Hier komt niet het bekende Griekse drama vandaan want in de oudheid heette de plaats Hydrama dat 'rijk aan water' betekende vanwege de vele waterbronnen. Er zijn een paar musea maar die slaan we over en gaan de bergen in richting Xanthi. We volgen wat bruine borden naar bezienswaardigheden zoals een kasteel waar we de naam even van vergeten zijn maar die blijken allemaal gesloten. Lies vond de weg naar het kasteel doodeng dankzij de diepe ravijnen langs de smalle weg maar we kwamen gelukkig geen tegenliggers tegen.
Kerkje in de buurt van Drama Kerkje bij KalyvaWel komen we ook op onze tocht door de Rodopi bergen naar het oosten weer verschillende leuke kerkgebouwen tegen. Maar de natuur is wel meest indrukwekkend, beboste berghellingen wisselen af met kale en soms steile rotsen. Over het algemeen is de weg redelijk goed maar Lies heeft wel gelijk, er zijn ook enge stukken bij. En met de wegen in Giekenland weet je het maar nooit, er kan zomaar ineens een hap uit de weg genomen zijn door een aardbeving waarbij een deel dan gewoon in het ravijn verdwenen is.
Poort van de kerk bij Drama Een weg die zomaar ophoudtOf de weg kan natuurlijk gewoon stoppen! In het eerste jaar dat we naar Griekenland gingen was een snelweg ineens afgesloten met vangrails die overdwars stonden, nu staat er op de doorgaande weg een bord dat de doorgaande weg doodloopt en afgesloten is. Verder ook geen omleidingsroutes, daar was waarschijnlijk geen EU-geld meer voor beschikbaar. Of misschien was het geld juist wel op om de weg sowieso af te bouwen en gebeurt dat pas als er weer nieuwe fondsen zijn aangeboord. Rare jongens, die Grieken. We rijden op goed geluk maar een richting op en programmeren de navigatie op een nieuwe bestemming. Soms weten we even niet waar we zijn maar verdwalen doen we nooit.
Macedonische tombe van Stavroupolis-Komnina De vindplaats van Stavroupolis-Komnina is afgeslotenDe weg naar de watervallen van Livaditis slaan we over want de benzine is bijna op en tankstations zijn hier niet veel te vinden. Dan maar op naar Stavroupoli, wat het hoogtepunt van de dag moet worden, voor mij tenminste: hier is een prachtig Macedonisch graf gevonden en te bezichtigen. Tenminste, als we over het hek zouden kunnen klimmen maar dat is te hoog en het slot te stevig. Het hele terrein is afgesloten en het lijkt er niet op dat het binnenkort weer open gaat. Daarvoor hebben we toch een ommetje van zo'n 70 kilometer gemaakt, heel teleurstellend want ik had me hier echt op verheugd.
En om het nog wat erger te maken begint het ook weer te regenen en wordt het frisser. We vinden het welletjes en via de snelweg gaan we weer terug naar ons huisje. Een troost: de elektriciteit doet het weer dus de kachel kan aan maar we moeten nog wel een trui aan. Maar ondanks het gesloten Macedonische graf hebben we vandaag toch weer heel wat gezien dus ik ben toch wel tevreden. Nu willen we alleen nog wat beter weer en de zon zien.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven