Lies & Teije's reis website

Via Kavala naar Filippi


Maandag 06 juni, via Kavala naar Filippi

Het platteland van Thracië Het platteland van ThraciëDonkere wolken drijven aan de hemel als we enthousiast uitgezwaaid worden bij het hotel, Lies krijgt zelfs handkusjes nageworpen.
De weersvoorspellingen zien er niet zo goed uit dus gaan we naar de omgeving van Xanthi waar ook diverse musea te bezichtigen zijn. Maar hopelijk is het ook af en toe droog genoeg om een opgraving buiten te bezichtigen. We zijn nog geen kwartier onderweg of het begint al te plenzen en op de snelweg kunnen we meestal niet harder dan 80. Als het iets beter wordt, gaan we de snelweg af en rijden we over wegen tussen de hellingen van het Rodopi gebergte door, een weg de zich door vele kleine dorpjes kronkelt.
Moskee in Linos, Thracië Vrouw in Linos, ThraciëTot aan Xanthi zien we dat vrijwel ieder dorp behalve een kerk ook een moskee of in ieder geval een minaret heeft. Het is duidelijk dt dit gebied ooit tot het Ottomaanse rijk behoorde. Na de zogeheten Klein-Aziatische catastrofe (1922) waarbij Griekenland tevergeefs probeerde gebieden in Turkije te veroveren, vond een grootschalige bewonersruil plaats waarbij honderduizenden Turken uit Griekenland en Grieken uit Turkije weg moesten. Bewoners van dit gebied, dat meer dan 5 eeuwen tot het Ottomaanse rijk behoorde, vielen niet onder de deal en bijna 90.000 Turkse bewoners bleven. Ze vormen nog steeds een minderheid binnen Griekenland.
Arbeiders op het land, ThraciëMet de vrede van Lausanne in 1923 werd de oorlog tussen Turkije en Griekenland beëindigd maar door de verplichte volksverhuizing was er eigenlijk sprake van etnische zuiveringen aan beide kanten. Families die eeuwenlang een stuk land hadden bebouwd moesten ineens naar hun 'eigen' land terug dat toch totaal vreemd voor ze was. In dit gebied zien we vooral landbouw wat op de rotsige ondergrond best lastig zal zijn. Vaak zien we groepen mensen met de hand bezig en maar heel weinig machines.
Kalamous klooster bij Xanthi Kalamous klooster bij XanthiAls we Xanthi naderen, komen we langs het klooster van de heilige Maria Kalamous. Het klooster op zich is niet veel anders dan zovele anderen maar ligt heel mooi tussen de bossen op een berghelling. Maar we zijn er nog maar net of het begint weer te onweren en te regenen, het water komt met bakken uit de lucht en we vluchten snel de auto weer in en rijden naar het centrum van Xanthi, een stad die in de Ottomaanse tijd rijk is geworden van de teelt en handel in tabak. Nu is het vooral bekend om zijn carnavalsfeest.
Schuilen voor de regen in XanthiDoor de regen rennen we naar één van de vele restaurants die bijna allemaal vol zitten met mensen die ook schuilen en van de nood een deugd maken. Ook wij maken er een lange pauze van. Maar heel af en toe zie je iemand die zich met een parapluie naar buiten waagt. Xanthi moet een mooie oude binnenstad hebben met bijzondere architectuur maar die moeten we een andere keer maar eens bekijken. Het schijnt een mengeling van Byzantijnse, Griekse en Turkse stijlen te zijn.
Na een uur stappen we toch maar in de auto en rijden naar het nabijgelegen Avdira om daar het archeologisch museum te bezoeken.
Eerst hebben we weer te maken met het bruine-bordjes-syndroom: er staan wel bordjes maar ze brengen je niet waar je zijn wilt. Uiteindelijk vinden we het museum wel en het is zeker de moeite waard. Niet groot maar wel mooi ingericht en veel informatie over de opgravingen bij Avdira en hele mooie vondsten.
Avdira was oorspronkelijk een Phoenicische kolonie, later een rijke en belangrijke Griekse polis. De opgraving zelf was gesloten toen wij er waren.
Uitzicht op Kavala Aquaduct in KavalaDaarna willen we het museum in Kavala bezoeken maar in die stad is het zo druk dat we nergens een parkeerplek vinden. We rijden wat door de stad die op heuvels aan de zeekant van de berg Simvolo is gebouwd. Het is levendige stad, zelfs in de regen en af en toe stoppen we om een foto te maken. Het is ondertussen weer droog geworden en de zon laat zich af en toe even zien. De hoogste heuvel wordt gedomineerd door een fort waar een indrukwekkend Romeins aquaduct heen loopt. We rijden nog eens langs het archeologisch museum maar komen er nu achter dat het is gesloten op maandag; dat hadden we kunnen weten, dat zijn de meeste musea in Griekenland.
Opgraving in de Halil Bey moskee, Kavala Madressa bij de Hlil Bey moskee, KavalaVlakbij is de heuvel waar het fort op staat en we lopen een stuk die richting op waarbij mijn spieren weer goed geoefend worden want het is klimmen. Hier was ongetwijfeld de oude stad want de steegjes zijn smal en met kinderkopjes bedekt. Naast de Halil Bey moskee kun je een opgraving zien waar oudere sporen van een Byzantijnse basiliek zijn gevonden en er staat een madressa, een islamitische school. We wandelen nog een stukje omhoog in de richting van het fort maar dat red ik niet met mijn spierpijn.
Vervallen huis in Kavala Het fort van KavalaWe gaan weer naar beneden en lopen nog even door de haven vanwaar we de muren van het fort beter kunnen zien dan in de wirwar van straatjes vlak onder het fort zelf. Kavala is best een grote stad en heeft een belangrijke haven. Van hier gaan veerboten naar diverse eilanden waaronder een groot bergachtig eiland dat we al een hele tijd onderweg voor de kust zagen liggen. Het blijkt om Thassos te gaan. We hadden er nog nooit van gehoord maar als we er op een terrasje wat over lezen, klinkt het wel interessant.
Het is na vijven dus we besluiten maar naar ons nieuwe appartement te gaan dat zo'n 15 kilometer rijden van hier ligt. Ook daar moeten we weer wat moeite doen om het te vinden en de Tomtom kan vandaag niet zo goed overweg met sommige afgesloten wegen. Uiteindelijk komen we aan de verkeerde kant van een berghelling aan en Teije spreekt wat mensen op straat aan. En alweer spreekt niemand een woord Engels maar met de boeking op de telefoon erbij, lijkt er een lampje op te gaan en krijgen we aanwijzingen. Nu maar hopen dat we goed begrepen hebben wat ze uittekenden. Maar na een beetje heen en weer rijden komen we inderdaad aan de andere kant van de berg terecht, een paar kilometer verderop en herkennen we het huis van de foto op internet.
We worden in het Duits verwelkomd, in de loop van de avond zelfs door de hele familie. Dat is even wennen, zelf spreken we toch liever Engels maar deze mensen zijn er heel trots op dat ze zo goed Duits spreken.
We zullen hier 3 nachten blijven en er zijn genoeg dingen die we hier willen zien. Dit is het gebied van Alexander de Grote en de oorsprong van zijn rijk. Nu hoeft alleen het weer nog mee te werken want als het vrijwel de hele dag regent zoals vandaag, dan kunnen we weinig zien.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven