Lies & Teije's reis website

Langs archeologische vindplaatsen in Thracië


Zondag 05 juni, langs archeologische vindplaatsen in Thracië

Het is zonnig en lekker warm als we vanochtend op pad gaan maar in de verte zien we zwarte onweerswolken hangen boven het gebergte bij de Bulgaarse grens. Via een uitgestorven Alexandroupoli rijden we naar Makri waar van alles te zien moet zijn, getuige de vele bruine borden waarop altijd bezienswaardigheden worden getoond. Maar in Makri zelf zien we alleen nog het bord met Archaia Zoni (antiek Zoni) dat op 11 kilometer afstand ligt.
Heiligdom van Demeter, Zoni Pottenbakkersoven, ZoniDus volgen we dat eerst maar en komen we uit bij de restanten van de stad Zoni, ooit één van de handelssteden in het noorden van Griekenland, een beetje zoals de hanzesteden in noordwest Europa maar dan in de 6e eeuw v.c. Het was een kolonie van het nabijgelegen eiland Samothraki en is een van de best onderzochte antieke plaatsen in Thracië. Je kunt er een aantal bijzondere dingen zien zoals de kleioven waar amphoren en grote wijnvaten van klei werden gemaakt. Door te spelen met de temperatuur en de luchtvochtigheid werden de schilderingen in de klei gebakken waardoor je de mooie zwarte tekeningen op de rode vazen krijgt zoals je die vaak in musea ziet.
Fundamenten van een woonhuis, Zoni Amphora's in de grond, ZoniOok zijn er restanten van tempels voor Demeter en Apollo en uiteraard woonhuizen. Bijzonder zijn de grote hoeveelheid amphoren (188 stuks) die waarschijnlijk onder de vloer van een woning stonden, met de opening naar de grond toe. Men denkt dat dit was gedaan om vocht uit de vloer weg te houden. Wel bijzonder dat al die vazen nog heel zijn na zoveel eeuwen. Er zijn duidelijke informatieborden maar of de info helemaal te vertrouwen is, weten we niet. Zo wordt er vermeld dat deze nederzetting vooral van belang is door de grote hoeveelheid gevonden scherven met Griekse lettertekens maar in de Thracische taal waar weinig over bekend is. Het schijnt de grootste verzameling in deze taal te zijn maar op internet kunnen we daar niets over terug vinden.
Archeologische site Makri Archeologische site MakriDe bruine informatieborden laten buiten deze nederzetting zien dat iets verderop nog veel meer is: een oude begraafplaats, een mijn, oude wegen en een kasteelruine. We zien nog een overwoekerd terrein dat is afgedekt met golfplaten en waar zelfs het bordje een beetje wegvalt tussen het onkruid waar verder niets te zien valt. En verder komen we veel onverharde wegen tegen waar we al snel niet meer op verder komen omdat de weg onbegaanbaar wordt voor onze huurauto.
Lies in de Cyclopengrot bij MakriDan maar terug naar Makri voor de overige archeologische zaken maar het enige dat we nu weten te vinden is de grot van de cyclops. Hier zou de cyclops Polyphemus hebben gewoond. De held Odysseus en zijn mannen werden enige tijd door de een-ogige reus vastgehouden in de grot maar Odysseus voerde hem dronken waardoor de mannen konden ontsnappen door zich onder de buik van de schapen te hangen. De wijnen uit dit gebied stonden bekend als nogal sterk. Maar voor een reus is het wel een erg kleine grot. In latere tijden werd de grot gebruikt door boeren voor de opslag van wijn en andere producten.
Vandaag is een dag vol cultuur en een bezoek aan het archeologisch museum in Komotini hoort daar ook bij. Tenminste, als we het hadden kunnen vinden. Blijkbaar kloppen zowel de tomtom gegevens als de kaart niet. Na een korte wandeling door het centrum gaan we op weg naar Maroneia. We nemen (uiteraard) niet de rechtsstreekse weg.
Landschap bij Maroneia Amfitheater in MaroneiaMaroneia wordt al 30 km van tevoren aangekondigd maar waarschijnlijk wordt een hele verzameling aan locaties bedoeld. Bij de uiteindelijke afslag komen we op een onbegaanbaar pad. Ach wat, we rijden even door. En ja hoor, daar is een weg naar een antiek theater. Na 2 kilometer lastig te berijden zandpad zien we een klein maar mooi bewaard gebleven amfitheater. De hekken eromheen zijn gesloten maar we hebben er wel een mooi uitzicht op. Daarna rijden we verder in de hoop aan de andere kant van de bergen weer op een begaanbare weg te komen maar dat valt nog tegen.
Het gebied bij antiek Ismara Acropolis van het antieke IsmaraIn een onherbergzaam landschap zien we dan plotseling bordjes die verwijzen naar allerlei andere oude zaken: een oude stadswal en stadspoorten van het antieke Ismara en een wijnpers uit de prehistorie en oude stenen. Het landschap is bezaaid met rotsblokken en het is soms lastig uit te maken wat natuurlijk is en wat door mensen gemaakt. Het land wordt nu vooral gebruikt voor de productie van olijfolie en ook een herder laat er zijn geiten uit.
Informatiebord bij Maroneia Mozaiek bij MaroneiaZes kilometer later worden de wegen te slecht voor ons kleine autootje en kunnen we niet verder maar moeten we noodgedwongen terug. Langs een ander pad komen we nog veel meer oudheden tegen die ook bij Maroneia horen zoals een helder informatiebord aangeeft. Borden genoeg maar verder kunnen we nergens dichtbij komen, alleen vanaf de weg kunnen we de restanten bekijken bekijken zoals een Romeins badhuis, een huis met mozaiekvloer maar ook een oud christelijk badhuis en een vroege basiliek.
Romeinse agora bij Maroneia Romeinse propylon bij MaroneiaDe overblijfselen liggen aan weerskanten van de weg en we vragen ons af wat er verder nog allemaal onder de grond zit. Griekenland heeft zo'n rijke historie en we snappen best dat er geen geld is om alles op te graven (en te onderhouden), vooral omdat ook op veel plekken nieuwe bewoning of wegen zijn gebouwd. Maar nieuwsgierig zijn we wel.
De geiten komen ons tegemoet Het begint te regenenDan komen we terecht in een hele grote kudde geiten en we moeten een tijdje wachten tot we weer door kunnen rijden, ze hebben geen haast. Grieken gaan vaak toeteren en rijden gewoon langzaam door maar wij vinden het schouwspel veel te mooi. Dan barsten de donkere wolken, die de hele dag boven de bergen hebben gehangen, los en komen we in noodweer terecht. Een uur lang rijden we door de stromende regen en af en toe zijn we bang dat de auto vast komt te zitten. Onder een viaduct schuilen de herder en zijn schaapjes.
Maar als we eenmaal uit de bui zijn wil ik per se nog even naar het strand: de zon schijnt weer en het is nog steeds warm. Lies waarschuwt nog dat de wind verkeerd staat en nieuwe wolken op ons afkomen. En inderdaad, nog geen minuut nadat we de auto uitstappen bij de zee begint het zachtjes te regenen. Geen strand vandaag.
Zoals we vandaag wel meer niet hebben gezien waar we wel naar zochten: iedere keer trappen we er weer in, dan denken we dat iets goed staat aangegeven en in het begin is dat ook zo maar na het laatste bordje heb je geen idee meer waar je naar toe moet. We gaan dit Griekse toerisme principe nog eenmaal uitproberen: 20 meter bij ons hotel vandaan zijn warme bronnen, de thermale baden van Traianoupoli. We hebben een folder met een beschrijving en alles wat erover op internet te vinden is. Eergisteren hebben we al over het terrein gewandeld maar, behalve een moderne afvoerpijp met warm water, niets gevonden. Nu volgen we de Griekse instructies en we lopen dood bij het hotel/restaurant waar de bronnen zouden moeten zijn. De mensen die er zitten, spreken geen Engels maar knikken bij het word Traianoupoli en wijzen om de tent van het cafe heen: daar moeten we heen. We herhalen de gebaren een paar keer, lopen die richting op en ze knikken ons na. En vervolgens helemaal niets meer. Achteraf blijken de oude gebouwen bij de antieke badhuizen te horen en is er een moderne spa in het Spa hotel. Maar de bronnen zelf hebben we niet gezien, tenzij het uit die afvoerpijp kwam.
Dan maar 20 meter terug naar ons hotel lopen voor een welverdiende maaltijd en een koud biertje! Hoe vaak ga ik hier nog intrappen? Bordjes volgen die nergens toe leiden.... maar het verklaart wel een beetje de Griekse crisis en vooral de EU-bordjes die zeggen: volg het geldspoor maar en als het geld op is, houden de bordjes ook op.
Maar je hoort mij verder niet klagen, we hebben heel wat antieke plekken gezien vandaag, ik had geen idee dat in dit deel van Griekenland ook nog zoveel te zien is.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2021 Naar boven