Lies & Teije's reis website

Een laatste dag in Kerkyra


Donderdag 02 juli, een laatste dag in Kerkyra

We hebben onze spullen al snel ingepakt en de auto staat klaar maar we lopen eerst naar het strand voor ons laatste Engelse ontbijt zoals we dat vrijwel iedere ochtend hebben gedaan de afgelopen 10 dagen. We maken nog een uitgebreid praatje met de Engelse eigenaresse die hier al tientallen jaren met plezier woont. Daar kunnen we ons iets bij voorstellen.
Kerk van Jason en Sosipatros, KerkyraNa een uurtje rijden zijn we al in Kerkyra maar we gaan direct door naar het Kanoni schiereiland, ten zuidwesten van de stad. Het zuidelijkste puntje is helemaal voor de toeristen maar er is veel meer te zien. We parkeren de auto in een van de straatjes aan de noordkant, gewoon langs de weg zoals de Grieken zelf ook doen. Als eerste lopen we tegen de kerk van Jason en Sosipatros op, twee discipelen van de apostel Paulus, die al in de 1e eeuw n.c. Korfoe zouden hebben bezocht. Het gebouw is rond het jaar 1000 gebouwd en daardoor een zeldzaam Byzantijns monument. Ook de architectuur schijnt speciaal te zijn maar daar hebben wij verder geen verstand van.
In de St. Jason en Sosipater kerk In de St. Jason en Sosipater kerkDe graven van de twee heiligen zouden ook begraven zijn in de kerk. Binnen zien we een aantal fraaie ikonen. Wij zijn ook al geen echte kunstkenners maar er schijnen hier fraaie exemplaren van Emmanuel Bouniali Tzanne en Michael Damascus te zijn, namen die ons helemaal niets zeggen.
De kerk is niet altijd open maar wij hebben geluk en van binnen zien we twee grote ikonen die ongetwijfeld Jason en Sosipatros voorstellen. Het gebouw is ondermeer gebouwd met steenbrokken die men uit Paleopolis haalde, de oude stad die van de klassieke Griekse tijd tot het begin van de Byzantijnse tijd hier vlakbij lag. Daar kunnen ook zomaar pilaren van heidense tempels tussen zitten. Het gebouw is trouwens in de loop van de tijd een aantal keren gerestaureerd en binnen zijn geen echte oude dingen meer te zien of het moeten de oude bouwmaterialen zijn.
Byzantijnse basiliek, Paleopolis Byzantijnse basiliek, PaleopolisDe oude stad (Paleopolis in het Grieks) staat nog vol met ruïnes en restanten uit diverse periodes. Zo zien we de fundamenten van een tempeltje zonder bord erbij en even verderop het skelet van de vroege Byzantijnse basiliek uit de 5e eeuw. Die trouwens weer bovenop een Romeins muziektheater gebouwd was. De basiliek is meermaals vernietigd, door Vandalen en Goten in de 6 eeuw, Saracenen en Noormannen in de 11e eeuw, de Turken in de 15e eeuw, maar uiteindelijk werden bombardementen in de 2e wereldoorlog de kerk echt fataal.
Restanten van een tempeltje in Paleopolis, Kanoni Restanten van een Romeinse villaIets verderop lopen we langs de fundamenten van een Romeinse villa met baden waar nog steeds een opgraving gaande is. De restanten worden gedeeltelijk beschermd door tentdoeken. Men vermoedt dat in dit gebied nog ontzettend veel vondsten in de grond liggen, vooral in het nabijgelegen park Mon Repos waar nog niet veel afgegraven is. De stad werd volgens bronnen al in 734 v.c. gesticht en bleef zeker 14 eeuwen bewoond.
Klooster van St.Theodore, Paleopolis Tempel van Artemis, Peleopolis KerkyraOp weg naar de Artemistempel, tenminste de schamele restanten ervan, komen we ook langs het klooster van St.Theodore, waarvan het oudste gedeelte uit de 5e eeuw stamt en grotendeels opgebouwd met stenen van de Artemistempel. Toen wisten ze wat reclyclen was. Later werden er Byzantijnse elementen toegevoegd. Van het Dorische heiligdom van Artemis uit 580 v.c., waar ooit een indrukwekkende zuilengalerij geweest moet zijn, is weinig meer over.
Mon Repos, Kanoni bij Kerkyra Oude kaart in Mon Repos, KerkyraEen behoorlijk deel van dit gebied hoort bij Mon Repos, een park met een paleis dat rond 1830 in opdracht van de Britse commissaris voor zijn vrouw werd gebouwd. Later werd het aan de koninklijke familie geschonken die het na een lange rechtszaak moest afstaan. Nu kun je heerlijk wandelen door het park waar bijna niemand is terwijl het zeker wel de moeite waard is. Het lijkt vooral geliefd bij Grieken die hier voor hun rust komen. Zo kun je het paleis bezoeken waarin het archeologisch museum voor Paleopolis is gevestigd met lokale vondsten en zijn er gerestaureerde meubels uit de 19e eeuw.
Dorische tempel van Hera, Paleopolis Indrukwekkende boomstam in Mon ReposVan de Hera tempel uit de 4e eeuw v.c. is niet veel over hoewel die oorspronkelijk 40 bij 20 meter groot was. In 2018 worden er weer opgravingen uitgevoerd. Naar wat we lezen op internet verwacht men dat er in het park nog veel meer onontdekt ligt te wachten. Mochten ze mijn hulp nodig hebben dan hoeven ze alleen maar even te mailen!
Er staan veel pijn- en olijfbomen in het park en vlakbij de tempel zien we een prachtige samengestelde stam van meerdere bomen.
De Kardaki tempel in Paleopolis De Kardaki tempel in PaleopolisOp het terrein ligt ook de best bewaard gebleven tempel van Paleopolis, Kardaki. Het is een kleine Dorische tempel van ca. 510 v.c. en was waarschijnlijk gewijd aan Apollo of Poseidon. Het werd in 1822 toevallig ontdekt toen een deel van de tempel richting de zee was gegleden en zo een waterbron blokkeerde Toen men op zoek ging naar de oorzaak vond men de tempel. De Engelsen hebben er gedeeltelijk een muur omheen gebouwd om te voorkomen dat de rest van de tempel ook van de heuvel af zou glijden.
Zeilboten voor de kust van KorfoeHet is weer een bloedhete dag en daarom vinden we het helemaal niet erg om door dit schaduwrijke park te wandelen dat gratis toegankelijk is. 's Avonds wordt het wel afgesloten en je moet zorgen dat je wat te drinken bij je hebt want je kunt er niets kopen. Van boven de tempel hebben we mooi uitzicht op de zee en de zeilboten die er varen.
Bizar dat hier vrijwel niemand rondloopt terwijl er zoveel te zien valt in het 280 hectare grote park. Wij kunnen het zeker aanraden.
Daar komt weer een vliegtuig, Kerkyra Er landt weer een vliegtuig, KerkyraNa dit heerlijk bezoek lopen we verder naar de zuidpunt van Kanoni waar we een terras opzoeken. We hebben ongelooflijke dorst na een paar uur wandelen en nemen een lange pauze op een terras op de heuvel boven het vliegveld. Nog eventjes vliegtuig spotten, iets wat we deze vakantie behoorlijk vaak gedaan hebben. Maar we hebben dan ook nog nooit eerder zo'n spectaculaire aanvliegroute meegemaakt waar de vliegtuigen in het wild zo vlak langs je razen.
Uitzicht op Muizeneiland en het Vlacherna klooster Uitzicht op Muizeneiland en het Vlacherna kloosterAls je het hele verslag hebt gelezen, zullen deze foto's je erg bekend voorkomen. Ja, het meest gekiekte plaatje van het hele eiland Korfoe en ook vandaag ontkomen we niet aan de verleiding om nog een paar foto's te maken. Een paar dagen geleden hebben we dezelfde foto's ook al gemaakt van het Vlacherna klooster op een landtong en Muizeneiland op de achtergrond. En natuurlijk de Kanoni-dam vanwaar we heel wat vliegtuigen over ons heen hebben zien vliegen.
Op het terras in Kanoni Het fort in KerkyraOok terwijl we hier zitten, vliegen ze af en aan, op de linkerfoto zie je er weer eentje aankomen. Na anderhalf uur zitten voelen we ons wel weer opgewassen tegen de tocht terug naar de auto. We weten ongeveer waar die staat maar het is nog wel 2,5 kilometer door de hitte lopen. We rijden het korte stukje naar Kerkyra terug, wandelen nog wat door de stad en zoeken dan een terras langs het water op met uitzicht op het Venetiaanse fort.
Daarna checken we in bij het hotel voor de laatste nacht, op 200 meter bij de ingang van het vliegveld vandaan. Ik breng de auto terug en niemand doet moeilijk om de paar schrammen die de auto erbij heeft gekregen op alle slechte en smalle wegen die we hebben gereden. Zelfs vanaf ons balkon kunnen we de vliegtuigen zien. Als we niet zoveel hadden rondgereden en andere dingen hadden gezien en gedaan zou je bijna denken dat we een vliegtuigspot-vakantie hebben gehad. Morgenvroeg om kwart voor 9 stijgen we zelf weer op.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2021 Naar boven