Lies & Teije's reis website

De laatste dagen in Griekenland


Home -> Europa -> Griekenland -> Reisverslag Griekenland -> 23 tot 25 mei 2014

Vrijdag 23 mei, de laatste dagen in Griekenland

De laatste paar dagen van de vakantie zijn aangebroken en we doen lekker weinig, we slenteren van appartement naar het strand, naar een terras, even door het dorp en weer naar het volgende terras.
We zijn de enigen op het strand Op het terras bij de haven van XylokastroOp de 24e liggen we rustig op het strand wanneer we ineens een vreemd geluid horen. Met een ongelooflijke kracht stormen de golven op ons af en overbruggen een hoogteverschil van ongeveer 25 centimeter. We liggen anderhalve meter bij het voorheen zo rustige water vandaan en plotseling slaan de golven tegen ons aan en sleuren al onze spullen mee de zee in, inclusief de camera's, telefoons en kleren. Maar ook ikzelf wordt meegesleurd. Het zijn maar een drietal golfjes die zo tegen de kust slaan, maar het kost ons grote moeite om al onze spullen weer uit zee te krijgen, zo sterk is de onderstroming terug naar zee. En we zijn niet de enigen die moeten rennen om hun kleren uit de zee te redden. We zijn helemaal verrast door het gebeurde.
Op het terras bij de haven van Xylokastro De haven van PachiAchteraf horen we dat er bij het eiland Limnos, hemelsbreed zo'n 250 kilometer ver weg, een aardbeving is geweest met een kracht van 6,9 op de schaal van Richter en dat we een mini-tsunami hebben meegemaakt. Slechts 3 kleine golfjes maar wat een onvoorstelbare kracht, best beangstigend. Nu snappen we dat je met een echte tsunami geen enkele kans maakt tegen zoveel natuurgeweld. En dat zomaar uit het niets!
De zee is binnen 2 minuten weer even rustig als daarvoor maar alles is kletsnat en we leggen het te drogen in de zon. Nu moeten we nog wel een tijdje op het strand blijven.
Eén camera heeft het volledig begeven en de ander kunnen we nog net redden door die direct uit elkaar te halen en alles goed te drogen. Gelukkig staan alle foto's al op de laptop maar ook de telefoons hebben het avontuur niet ongeschonden overleefd. We krijgen ze wel weer aan de praat maar ze vallen ook steeds weer uit. En de apparatuur staat op naam van Teije's bedrijf dus helaas niet gedekt door de verzekering. Een volgende keer moeten we toch maar iets meer hoogteverschil met de waterlijn aanhouden, want als we er wat over opzoeken ontdekken we dat er regelmatig aardbevingen in deze regio voorkomen hoewel de meeste reatief licht zijn.
De haven van Pachi Trouwkapel in PachiOp de dag van de terugreis kunnen we het rustig aan doen want we zitten nog geen 2 uur rijden van het vliegveld en vertrekken pas in de middag. Onderweg stoppen we daarom nog even in Pachi, een klein kustdorpje tegenover het eiland Pachaki, voor een laatste Griekse lunch. We wandelen nog even door de haven en dan is het tijd om naar het vliegveld bij Athene te rijden.
Boven de haven van Piraeus Op weg naar huisWanneer we de huurauto inleveren vragen we eens naar de flitscamera's die we overal zagen en het antwoord is dat er helemaal geen filmrolletjes (of wat ze er ook maar in doen) inzitten en dat ze nog nooit hebben gewerkt. Weten we dat ook weer voor de volgende keer!
Binnen een paar uur zijn we na een rustige vlucht op Schiphol maar dan blijkt dat het langste del van de reis nog moet beginnen.
De treinen naar Groningen zijn geschrapt, we moeten via een omweg en boemeltjes naar Zwolle en vandaar met bussen naar Meppel. Ik kan er een lang verhaal van maken maar ik zal het kort houden: we hebben 4,5 uur moeten staan voordat we op het station in Groningen waren, toen waren we wel helemaal gaar. En een klacht naar de NS was zinloos, hoewel we wel een antwoord kregen dat ze het jammer vonden dat we hun dienstverlening wat minder vonden.
Maar na een goede nachtrust krijgen de mooie en goede herinneringen aan Griekenland gelukkig weer de bovenhand: wat een prachtig land, daar willen we vaker heen, maar dan met iets meer strandbezoeken en minder culturele trips. We hebben vrijwel alle archeologische hoogtepunten van het land nu in 1 reisje afgewerkt. Maar we hebben van alles genoten, wat weer een heerlijke reis!

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven