Lies & Teije's reis website

Via Dresden naar onze vrienden in Zermützel


Home -> Europa -> Duitsland -> Reisverslag Duitsland -> 20 tot 22 juli 2003

Zondag 20 juli, via Dresden naar onze vrienden in Zermützel

Laatste ontbijt in PraagDe vakantie zit er bijna op; een laatste ontbijt op de Praagse camping en dan stappen we in de auto. Om 9 uur is het al bijna 30 graden.
We willen in Dresden een korte stop maken, maar het schiet niet op.
Zodra de snelweg stopt beginnen de wegwerkzaamheden en het tweede uur komen we ongeveer 30 kilometer vooruit. Vanaf de Tsjechisch-Duitse grens naar Dresden is het al niet anders. Op de radio horen we dat het al 34 graden is en dat merken we. In Dresden stappen we kletsnat van het zweet uit de auto.
Dresden Oorlogsruïnes, DresdenDresden is een monumentale stad waar je best een paar dagen kunt rondlopen om alles te bekijken, maar wij wandelen een uurtje door de oude binnenstad. Een andere keer wat langer, misschien.
Dresden is zwaar gebombardeerd aan het einde van de 2e wereldoorlog, en de gevolgen daarvan zijn hier en daar nog te zien hoewel ook veel gerestaureerd is. Ook staan er enkele gedenkplaten voor gebouwen die totaal afgebroken zijn.
Dresden DresdenEigenlijk is het veel te warm om door een stad te wandelen, maar we zijn hier voor het eerst dus willen we in ieder geval het centrum even zien, een kleine indruk opdoen.
Dresden DresdenHoewel er wat toeristen rondlopen is het niet echt druk. Toch probeert men duidelijk het de toeristen naar de zin te maken met allerlei mogelijkheden om de stad te bekijken, met bussen, taxi's en kleine open auto's. We besluiten onze wandeling met een kop koffie. Deze stad verdient zeker meer tijd om bekeken te worden.
Na 3 weken geen ongeluk te hebben gezien is het weer raak op de ringweg rond Berlijn. Twee auto's dwars over de snelweg. Het lijkt bij materiële schade gebleven te zijn. Iets verderop komen we tweemaal in een lange file terecht. Alweer ongelukken hoewel wij er niets meer van zien wanneer de file zich na 15 kilometer oplost. Ondanks de open raampjes is het bloedheet in de wagen en auto's staan bij bosjes langs de weg met open motorkappen en kokend water.
Bij Neuruppin slaan we af, want we gaan de laatste 2 nachten doorbrengen bij onze vrienden Wolfgang en Annemarie Falkenberg in Zermützel. Het is nog vroeg dus rijden we eerst langs de koffiebar van hun oudste zoon Roman in Neuruppin. Na een uurtje bijpraten leggen we de laatste paar kilometer af en voelen ons alweer een beetje thuiskomen wanneer we hartelijk ontvangen worden. Beter een goede, verre vriend dan een slechte buur...
Tot laat in de avond zitten we buiten te praten. Om 12 uur is het nog steeds bijzonder warm en het lijkt niet beneden de 23 of 24 graden af te koelen.

Maandag 21 juli 2003, Zermützel, een dagje bij onze Duitse vrienden

Bij Wolfgang en Annemarie in ZermützelDe dag begint net zo koel als het 's nachts om 12 uur was, heel prettig dus. We hebben geen tent opgezet want we konden in een bungalow slapen en wanneer Teije de deur uitstapt, ziet hij een Pfennig op de grond liggen. Het blijkt een oude Reichspfennig uit 1941 met hakenkruis erop. Zoiets vinden we niet elke dag, een apart souvenirtje.
We doen het lekker rustig aan en zitten vooral wat te kletsen met Annemarie en Wolfgang en enkele oude bekenden die langskomen. De temperatuur stijgt ondertussen behoorlijk snel, maar we zitten lekker beschut in de mooie tuin.
Op de Zermützelzee's Middags is het dan ook tijd om het meer achter hun huis in te duiken. De Falkenbergs wonen prachtig gelegen aan een rustig meer. Er zijn wel wat mensen, maar niet erg veel, zeker niet voor zo'n mooi gebied in het vakantieseizoen. Voor de bewoners wel zo prettig. We zwemmen en spelen heel wat af, het water is heerlijk warm.
Zwemmende ringslangLies zit nog op de surfplank wanneer er ineens een 80 centimeter lange slang aan komt zemmen. We hebben beiden vroeger slangen gehouden dus bang zijn we niet maar we kijken wel verbaasd op. Maar wanneer je ergens in het midden van het meer zwemt en ineens zo'n slang naast je ziet zwemmen met z'n kop 10 centimeter boven water schrik je waarschijnlijk wel. We proberen er een goede foto van te maken maar hij is erg snel. Op de vergroting van de foto kun je hem misschien zien. Het schijnt dat hier wel meer ringslangen zitten, maar deze is flink uit z'n kluiten gegroeid.
De rest van de middag en avond brengen we door met Annemarie en Wolfgang en hun zoon Thomas die net terug is van vakantie met z'n vrouw Coletta en zoontje Niklas. Ook komt de zus van Annemarie langs en haar man, bekenden die Teije 14 jaar geleden voor het laatst zag, toen hij tijdens die Wende in Oost-Duitsland was.
Een beetje onweer brengt wat verkoeling maar na 10 druppen regen wordt het alweer warm en droog. We zitten heerlijk onder een afdakje buiten en het wordt erg laat voor we naar de bungalow gaan.

Dinsdag 22 juli 2003, de reis is voorbij, we gaan naar huis

De laatste dag... 5 weken zijn we weggeweest en, zoals altijd, lijkt het op het laatst zoveel korter. Vanavond zijn we weer thuis en morgen alweer aan het werk. We proberen er nog even niet aan te denken.
Nog eventjes genietenMaar het is maar 5 tot 6 uur rijden (zonder files) naar huis, dus we doen het lekker rustig aan en genieten eerst nog van een ontbijt en het middageten. In een stralende zon zitten we buiten.
Om 11 uur wordt de hemel echter ineens helemaal donker en begint het flink te stormen en te regenen, maar na een kwartier komt de zon weer door en gaat de wind liggen. Wanneer we afscheid hebben genomen en vertrekken staat de thermometer alweer boven de 30 graden.
De reis verloopt voorspoedig; alleen bij Hamburg rijden we een tijdje stapvoets, maar daar is het bijna altijd druk. Wanneer we Nederland binnenrijden is de temperatuur al aardig gedaald, maar dat hadden we al verwacht want we hadden nog even gekeken naar de weersvoorspelling op het internet. Na 5 uur rijden zijn we inderdaad weer thuis. We bellen nog even met Annemarie om te zeggen dat we er zijn en zij vertelt dat ze 'onze' slang voor de voordeur voorbij heeft zien komen: een gigantisch lange ringslang zoals ze die nog nooit heeft gezien, of wij hem soms vergeten zijn...
Tja, hoe ronden we dit nu af... Is het fijn om weer thuis te zijn? In een paar dingen wel, maar wanneer we direct weer wegkonden, dan deden we dat meteen. We zien nu al naar het volgende avontuur uit. Binnenkort!

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2019 Naar boven