Vrijdag 06 september, Potsdam, Charlottenburg
Al vroeg zijn we uit de veren en gaan met de spiegellift naar de ontbijtzaal. En alweer lijkt het prachtig buiten. We zijn dan ook snel klaar om erop uit te trekken. Het hotel heet Königin Luise en is erg luxueus. Het was niet goedkoop, maar ook lang niet zo duur als we verwacht hadden (€ 90) en het had tenminste nog plek vrij. Bij de prijs inbegrepen is alle openbaar vervoer door de stad (U-Bahn, S-Bahn, bus, noem maar op) voor alle dagen dat we er zijn, inclusief de aankomst- en vertrekdag.
Vanaf het station lopen we langs de Nicolaikirche en andere opvallende gebouwen naar het park Sanssouci, door de Unesco aangemerkt als wereldcultuurerfgoed. Het is een groot gebied dus je bent wel even zoet. Onderweg komen we langs een moskee-achtig bouwsel, maar in werkelijkheid is het een omhulsel voor het Wasserwerk: een pompstation van waaruit de parken en fonteinen van Sanssouci van water worden voorzien. Het is al in de 19e eeuw gebouwd.
Links de Orangerie en rechts het Neues Palais, een groot gebouw in rococo-stijl met meer dan 200 kamers. Groot, maar niet echt mooi, zo vinden wij.
Het Chinese theehuis is ook in rococo-stijl, maar wat meer speels en dat kan ons meer boeien. Vooral de details van de figuren op de voorgrond zijn prachtig uitgebeeld. Het gebouw werd in het midden van de 18e eeuw gebouwd uit een modegril.
De standbeelden zijn verguld hoewel we dat niet persoonlijk hebben gecheckt. De hofdames konden hier in vervlogen tijden gezamenlijk theedrinken en er zullen hier heel wat roddelpraatjes door de ruimte gevlogen hebben.
Onze voeten beginnen ondertussen behoorlijk vermoeid te raken van de lange tippel door het uitgebreide park. Het is prachtig en warm weer en we beginnen ondertussen ook flink dorstig te worden.
Eindelijk zijn we bij slot Sanssouci zelf. De oplopende terrassen zijn bebouwd met druiven, een echte wijngaard. Maar wij hebben even genoeg gewandeld en grote paleizen gezien. Naarstig gaan we op zoek naar een tentje waar drankjes worden verkocht en al snel kunnen we eindelijk onze dorst lessen. Wie had ook kunnen denken dat het zo warm zou worden? Het is ruim 27°C!
Dit keer gaan we met de bus terug naar het S-Bahn station en mogen we gelukkig een tijdlang zitten zodat onze voeten even kunnen bijkomen.
Na nog wat trapjes op en af in het uitgebreide metro-stelsel staan we alweer buiten in de wijk Charlottenburg. Uiteraard lopen we langs slot Charlottenburg, een kadootje van Frederik III voor zijn vrouw Sophie Charlotte. Het Egyptisch museum is zeker een bezoek waard (met o.a. de buste van koningin Nefertete), maar we willen eerst wat rust.
De wandeltocht door Potsdam heeft meer van ons gevergd dan we dachten (en wilden), dus een lange stop bij een pizzeria aan de Spandauer Damm is meer dan welkom. Van hier hebben we ook mooi uitzicht op de drukte van de stad.
Berlijn is een mengeling van oud en nieuw, nog steeds is er een verschil tussen oost en west en oude gebouwen worden geflankeerd door hypermoderne. Het maakt de stad niet mooi, maar wel imposant en indrukwekkend.
Weer buiten lopen we richting Kurfürstendamm en de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche kun je daarbij niet over het hoofd zien. De ruïne van de toren, die in 1943 verwoest werd, staat daar als een gedenkteken aan de 2e wereldoorlog.
De Ku'damm ligt erbij als altijd, schreeuwend om vooral maar geld uit te geven. De zijstraat Fasanenstrasse is een mooie, maar ook erg dure (de duurste van Berlijn) winkelstraat met mooie gebouwen en het Literaturhaus met een terrasje in de tuin, schijnbaar ver weg van het centrum van Berlijn.





