Lies & Teije's reis website

De heenreis naar Sofia


Home -> Europa -> Bulgarije -> Reisverslag Bulgarije -> 11 tot 13 mei 2019

Zaterdag 11 mei, de heenreis naar Sofia

Het is 10 graden en zonnig wanneer we zaterdagochtend 11 mei uit Groningen vertrekken. Al snel rijden we Duitsland binnen en na Osnabruck wordt het landschap heuvelachtig, voor ons altijd een teken dat we echt op vakantie zijn. Dit jaar gaan we niet via Tsjechië zoals de afgelopen 2 jaar maar via Oostenrijk, vooral door de slechte wegen, de vele werkzaamheden en de files die we in Tsjechië regelmatig hadden, ook buiten het hoogseizoen. Jammer genoeg werkt het weer niet mee en begint het te regenen, steeds harder en pas uren later, in de buurt van Neurenberg, klaart het op. We hebben een korte pauze gehad om even de benen te strekken maar nu wordt het tijd voor een kop koffie. Als we uit de auto stappen blijkt het zomaar 17 graden te zijn, best lekker om even buiten te zitten. Daarna zijn we redelijk vroeg bij ons hotel in Oberwiesenacker. Het is maar een klein kamertje en we hebben geen uitzicht maar het is maar voor 1 nacht. Wel besluiten we om onze reservering voor morgenavond in Hongarije te annuleren en iets verder door te rijden naar Servië. De reistijd viel ons vandaag erg mee en dan hebben we morgen alvast de grens met Servië gehad, dat scheelt weer als we naar Sofia rijden op de dag erna.

Zondag 12 mei 2019, door Oostenrijk en Hongarije naar Servië

Slecht weer onderweg in OostenrijkHet miezert wanneer we zondag wakker worden en het is 4 graden! Maar als we Oostenrijk inrijden gaat het steeds harder regenen en niet veel later zien we maar weinig meer op de snelweg. Onderweg moeten we tanken en doen dat bij een snelwegstation, € 1,569 per liter (diesel). Maar de oprit naar de snelweg is afgesloten en we moeten zo'n 15 kilometer omrijden om er weer op te komen en wat schetst onze verbazing als we al na 200 meter een benzinestation zien waar de prijs maar € 1,224 per liter is, een verschil van 34,5 cent per liter. € 17 voor een volle tank! Dat zijn van die dingen die je eigenlijk wel weet, maar we hadden geen zin om ver van de snelweg af te dwalen. Dat was dus ook helemaal niet nodig geweest.
In Hongarije begint de zon door te brekenPas een eindje na de Hongaarse grens, uren na ons vertrek, wordt het droger en als de zon tevoorschijn komt en de temperatuur snel richting 18 graden gaat, maken we een wat langere stop. Een trui is nog wel nodig maar we zijn allang blij dat de zon schijnt.
Daarna volgt het redelijk saaie doorkruisen van heel Hongarije, eerst richting Boedapest en dan naar het zuiden naar de Servische grens voorbij Szeged. Hongarije is een van de weinige landen waar we niet echt een klik mee hebben.
Maar we vermaken ons wel door een lijstje te maken van alle land-kentekens die we tegenkomen. We zien gedurende de hele reis uiteindelijk auto's uit 34 verschillende landen, van Portugal tot Noorwegen en zelfs uit Kazachstan.
Voor de grens staat een bord met Stau erop dus we bereiden ons voort op een lange wachttijd. Maar de Hongaren wuiven ons meteen door en bij de Servische grens staat precies 1 auto voor ons. De chauffeur heeft blijkbaar moeite met het vinden van zijn papieren want het duurt een volle minuut voor hij ze aan de douanier aangeeft.
Daarna is hij snel door, wij geven onze paspoorten en de groene kaart, we krijgen een stempeltje en we mogen door. In totaal zijn we binnen 4 minuten 2 grenzen over!
Wat de groene kaart (het bewijs van je autoverzekering) betreft wisten we gelukkig van eerdere jaren dat deze ook echt groen moet zijn. Een electronische groene kaart die je zelf uitprint is niet geldig. Vorig jaar hadden we gelukkig ook nog de groene kaart van onze eerdere auto bij ons en daarmee mochten we door ook al klopte het kenteken niet. Ook bij de Noord-Macedonische grens verlangd men een echt groengekleurde groene kaart.
Je kunt de video van de grensovergang op ons YouTube kanaal bekijken of gewoon hieronder:

We arriveren in Vinski Dvor, een hotel in een wijngaard De tuin van Vinksi Dvor in het noorden van Servië10 kilometer voorbij de grens en veel vroeger dan we hadden verwacht, arriveren we in Vinski Dvor waar het zonnig is en 22 graden. Dit wordt de 4e keer dat we hier overnachten en we zijn er altijd erg tevreden over. De prijzen zijn goed en al zijn de recensies op internet over het eten soms wat minder, wij hebben er altijd goed gegeten (op het ontbijt na) en dat doen we vandaag ook. Ook de lokale bevolking lijkt hier graag te komen, er zijn altijd wel mensen. De eigenaresse en de ober begroeten ons enthousiast (in het Duits, dat spreken ze hier), we zijn al bijna vaste gasten.
De tuin van Vinksi Dvor in het noorden van Servië We hebben de paarse kamer in Vinksi DvorZe vraagt of we dezelfde kamer willen, een hele grote kamer die rood is ingericht maar wij willen wel eens wat anders, zeggen we, en iets kleiner mag ook wel. We krijgen nu de overwegend paarse kamer 11, met zelfgemaakte schilderijen aan de wand. Nadat we onse spullen hebben gestald gaan we snel weer naar buiten omdat het zulk lekker weer is. Bij het hotel hoort ook een wijngaard en een mooi aangelegde tuin waar we even doorheen wandelen voordat we gaan eten.
Eindelijk kunnen we in t-shirt buiten zitten, Vinksi DvorVoor ons is dit een prima plek op weg naar Griekenland, of Bulgarije zoals nu het geval is, maar op de terugweg juist niet. Vorig jaar hebben we dat wel gedaan maar toen stonden we op de dag erna na een paar minuten al in een lange rij voor de grens, niet echt een lekker begin van de dag. Maar zover zijn we nog lang niet, eerst nestel ik me met de laptop en een boek op het terras van het hotel met een prima Servisch koud biertje erbij.

Maandag 13 mei 2019, naar Sofia, de hoofdstad van Bulgarije

Het enige nadeel van de kamers hier zijn de dunne gordijnen, het wordt al heel vroeg licht. Maar we hebben toch weer een reisdag voor de boeg en na het ontbijt (dat is dan weer wat minder goed) zijn we snel op weg richting Belgrado en dan naar Niš. Het is 16 graden en bewolkt dus niet zo lekker als we gehoopt hadden na gisteravond. Bij Niš slaan we linksaf en al snel stopt de snelweg en rijden we door een diepe kloof in de bergen. Het is een mooie slingerende weg en speciaal voor dit soort wegen hebben we een dashcam aangeschaft. Maar we moeten er nog even aan wennen want we hebben hem niet standaard aan (anders is de geheugenkaart zo vol, zijn we bang) maar nu hebben we hem wel aan. In de komende weken vergeten we dat nogal eens. Bekijk de video op ons YouTube kanaal of hieronder:

De grens met BulgarijeBij de grens staan maar een paar auto's voor ons, maar het duurt heel wat langer dan gisteren om de EU-grens weer te passeren. Een norse dame bekijkt langdurig onze papieren en checkt of we niet op een internationale opsporingslijst staan. We snappen dat douaniers wantrouwig moeten zijn maar in het oosten van Europa denken ze vaak dat dat betekent dat je ook erg chagrijnig moet doen. Na een kwartier zijn we dan toch eindelijk in Bulgarije, voor het eerst. Een paar jaar geleden hadden we al eens een poging gewaagd maar toen is het niet gelukt.
Het is ons niet altijd duidelijk wat de snelheidslimieten zijn en soms staat op een vierbaansstuk ineens een bord met maximaal 50. We volgen een beetje het overige verkeer maar dat is niet altijd verstandig gezien de vele politiecontroles die we tegenkomen. Maar we hebben geluk, auto's die eerder afremmen dan ons worden wel tegengehouden, maar wij niet. Toch maar blijven opletten.
Ons appartement ligt ergens in het oosten van de stad en we vertrouwen blindelings op de navigatie. Maar of dat nou zo slim is? Aan de noordkant rijden we een wijk binnen waar de wegen nauwelijks begaanbaar zijn en het ziet er vreselijk armoedig en slecht onderhouden uit, een echte achterbuurt. Na veel zigzaggen om de vele kuilen heen, die soms wel 30 centimeter diep zijn, komen we in de wijk waar wij moeten zijn, Suhata Reka. Je kunt een video ervan op ons YouTube kanaal bekijken of hieronder:

De straat van ons appartement in Sofia Kale, lelijke gebouwen in SofiaOok in onzewijk zijn de wegen niet supergoed maar wel iets minder slecht. En ondanks de grauwe, slecht onderhouden flats schijnt dit toch een goede wijk te zijn. Er staan veel nieuwe auto's en de mensen zijn heel wat beter gekleed dan hoe de gebouwen eruit zien. De flats hebben letters, wij zitten in Blok D, nummer 177. Ondanks de rare omweg door de achterbuurt zet de navigatie ons toch voor de deur af. De sleutel van het appartement zit in een box voor de voordeur die we met een code eruit kunnen halen.
Blok D met ons appartement op de eerste verdieping, Sofia We hebben een ruim appartement in SofiaToni's Apartement waar we zitten is relatief groot met twee slaapkamers en een woonkamer met keuken en kost ons slechts € 72 voor 3 nachten. Het enige wat we missen is de verwarming want meer dan 14 graden is het niet. Wanneer we erover mailen, horen we dat het centrale verwarmingssysteem in Bulgarije 's zomers uitgezet wordt. Met een klein electrisch kacheltje kunnen we in ieder geval de woonkamer behaaglijk maken. Al met al een prima en goedkope plek om Sofia te verkennen. Vlakbij is een bushalte en een supermarkt waar we erachter komen dat Bulgarije wel heel goedkoop is, dagelijkse levensbehoeften kosten vaak minder dan de helft in vergelijking met Nederland.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2021 Naar boven