Home -> Spanje -> Barcelona -> Gaudi

Antoni Gaudi

Op deze pagina staat een beknopte biografie en vele foto's van de gebouwen die hij heeft ontworpen. We hebben geprobeerd alle gebouwen die ontworpen en gebouwd zijn door Gaudi in Barcelona te bezoeken, maar daarvoor hadden we niet genoeg tijd. In de toekomst zullen we daar zeker verder aan werken want wij zijn helemaal verrukt van zijn bouwstijl.
Biografie	Een beknopte biografie, voor meer zie: www.gaudiclub.com
Foto's	Foto's van de diverse Gaudi-monumenten in Barcelona, waaronder:
Casa Vicens	1883-1888
Paviljoenen Güell	1884-1887
Palau Güell	1886-1888
College van de Theresianen	1888-1890
Casa Calvet	1898-1900
Bellesguard	1900
Parc Güell	1900-1914
Casa Batllo	1904-1907
Casa Mila	1906-1912
La Sagrada Familia	1883-1926
Gaudi links	Diverse interessante links over het leven van Antoni Gaudi en zijn scheppingen

1852	Antoni Plàcid Guillem Gaudí Cornet wordt op 25 juni 1852 geboren in Reus, als vijfde en jongste zoon van een koperslager. Al vroeg was hij aangetrokken door de natuur, de vormen, kleuren en geometrie ervan.
1863	Gaudi gaat op 11-jarige leeftijd naar de Collegi de les Escoles Píes in Reus, in het oude klooster van Sant Francesc om er middelbaar onderwijs te volgen. Hij schijnt geen briljante leerling te zijn geweest, maar was wel opmerkelijk goed in geometrie.
1865	In dit jaar (pas 13 jaar oud) maakt Gaudi tekeningen voor het tijdschrift "El Arlequin". Hij raakt bevriend met Toda, met wie hij samenwerkt aan een ontwerp van de rekonstruktie van het klooster van Poblet (in 1835 was dat gedeeltelijk verwoest). Uit deze tekeningen blijkt voor het eerst zijn voorliefde voor de natuur en de middeleeuwse kunst.
1869	In 1868 besluit Gaudi om architektuur in Barcelona te gaan studeren. Zijn vader vergezelt hem en sluit daarvoor zijn werkplaats in Reus. Naast architektuur bezoekt Gaudi ook colleges filosofie, geschiedenis, ekonomie en esthetiek, omdat volgens hem de diverse architektonische stijlen net zozeer met ideeën over schoonheid dan wel met de sociale and politieke atmosfeer verbonden waren.
1876	Uit dit jaar zijn aantekeningen van Gaudi in een soort van dagboek bewaard gebleven. Tussen 1873 en 1876 zijn zowel zijn broer Francesc als zijn moeder overleden. Zijn vader moest de grond die hij bezat verkopen om de architektenstudie van zijn zoon te kunnen bekostigen. Gaudi heeft vooral belangstelling voor de filosofie- en literatuurcolleges van Francesc Llorens i Barba en de kunstgeschiedenis van Pau Mila i Fontanals. Gaudi werkt samen met de architekt Francisco de Paula del Villar aan de bouw van het klooster van Montserrat. Ook werkt hij samen met de architekt Josep Fontsere aan de versieringen van het park La Ciuttadella te Barcelona (o.a. de toegangshekken). Daarnaast werkt hij ook nog samen met de architekt Joan Martorell Montells, een man met een zeer religieuze geest en met ideeën over maatschappelijke hervormingen.
1878	Op 15 maart 1878 studeert Gaudi af als architekt. Ook leert hij in dit jaar Eusebio Güell kennen, de man die later zijn belangrijkste klant en tevens zijn beschermheer zal worden.
1878-1882	De eerste ontwerpen van Gaudi ontstaan. Maar volgens zijn biografen is een belangrijker punt dat hij zwaar teleurgesteld wordt in de liefde waardoor hij een diepgaande geestelijke verandering zou hebben doorgemaakt die van grote invloed is op zijn verdere leven en werken.
1883	Naast het ontwerp voor de kapel van de parochiekerk van Alella is de belangrijkste gebeurtenis toch wel de benoeming tot architekt van de Sagrada Familia. In 1869 was er al een kommissie opgericht voor de bouw van de "boete-tempel" en in 1882 werd de eerste steen gelegd naar het ontwerp van Francisco de Paula del Villar. Wanneer deze afstand doet van het projekt wordt Juan Martorell voorgesteld en deze draagt het werk over aan Gaudi.
1883-1888	De eerste bouwprojekten van Gaudi: Casa Vicens te Barcelona die een moorse invloed vertoont met een overvloedig gebruik van tegels en ijzerwerk. De moorse invloeden blijven sterk, maar Gaudi ontwikkelt steeds meer zijn eigen stijl waarin bepaalde aspekten geaccentueerd en gedramatiseerd worden. Aanpassing van vormen aan de natuur, gekombineerd met een uitbundig expressionisme, dat is misschien de beste omschrijving. Vanaf 1884 begint Gaudi opdrachten voor Eusebi Güell uit te voeren, zoals de paviljoenen te Pedalbres en het Paleis Güell in een zijstraat van de Ramblas.
1888-1892	De faam van Gaudi breidt zich uit en hij krijgt meer opdrachten, o.a. dankzij Eusebi Güell. In 1892 maakt Gaudi een ontwerp voor de katholieke missies in Tanger en voor het eerst verschijnen de spilvormige klokkentorens die later het beeld van de Sagrada Familia zullen gaan domineren, een element dat waarschijnlijk van afrikaanse oorsprong is.
1898-1914	Naast diverse huizen (casa's) die Gaudi ontwerpt, restaureert of ombouwt (Casa Calvet, Bellesguard, Casa Batllo, Casa Mila en vele andere) ontwerpt hij ook vaak zelf het meubilair. Het belangrijkste projekt in deze jaren was echter toch wel Parc Güell. Dit park ligt op de Pelada-berg op een oppervlakte van 15 hektare en Gaudi weigert het landschap aan te passen. In plaats daarvan heeft hij de kunst zich laten ontwikkelen binnen de bestaande natuur. Vanaf 1906 ging hij zelf in het park wonen met zijn vader en zijn nicht. Kort daarna overleed zijn vader. Nu zijn er 2 sprookjes-achtige woningen in het park te zien, maar oorspronkelijk was het de bedoeling dat er 60 werden gebouwd. Om financiële redenen is dit echter niet doorgegaan.
1914-1926	De laatste 12 jaren van zijn leven wijdde Gaudi zich volkomen aan de bouw van de Sagrada Familia. In zijn persoonlijke leven lijkt hij zich steeds meer af te keren van het aardse en zich te wenden tot het geestelijke wat duidelijk doorwerkt in de bouwwerkzaamheden aan de kathedraal. Op 7 juni 1926 wordt Gaudi door een tram aangereden en 5 dagen later overlijdt hij.

Casa Vicens was het eerste belangrijke bouwwerk van Gaudi. Het werd gebouwd in opdracht van de tegelfabrikant Manuel Vicens Montaner. De mudejarstijl, die veel werd gebruikt in Barcelona in die tijd, wordt herschapen en overtroffen in dit gebouw waarin de kombinatie van tegels en bakstenen erg opvallend is.

Van 1884 tot 1887 bouwde Gaudi de paviljoenen van de portiersloge en de paardenstallen voor het terrein dat de familie Güell in Les Corts bezat. Dit was de eerste opdracht voor Gaudi van Güell die later zijn beschermheer en beste opdrachtgever zou worden. Helaas was het park gesloten toen wij er waren en konden we alleen van afstand zien wat boven de omheining uitstak.

In de straat Carrer Nou de la Rambla (een zijstraat van de Ramblas) verheft zich een majestueus paleis dat Gaudi voor Güell en Bacigalupi bouwde. Güell wilde geen huis, maar een paleis om mee te kunnen pronken tegenover zijn vrienden en waar concerten en tentoonstellingen gehouden konden worden. Door de ligging in een smal zijstraatje was het ondoenlijk om het gebouw mooi op de foto te krijgen. Daarom alleen een foto van de draak bij de ingang.

Dit gebouw werd in opdracht van pater Enric d'Osso, oprichter van de orde van de Theresiaanse nonnen, gebouwd. In tegenstelling tot andere werken moest Gaudi zich aan een strenge financiële nauwkeurigheid onderwerpen, mede waardoor het gebouw een sober uiterlijk heeft gekregen. Het schijnt dat deze soberheid van binnen ontbreekt, maar we konden er helaas niet in. Ook is het moeilijk een goed overzicht op het gebouw van buiten te krijgen, daarom alleen onderstaande foto's.

Dit is waarschijnlijk het meest saaie gebouw van Gaudi en tevens het enige waarvoor hij ooit een onderscheiding kreeg van de gemeente Barcelona. De twee zaken lijken verband met elkaar te houden want Gaudi kreeg ook vrijwel nooit opdrachten vanuit de gemeente behalve het ontwerp voor enkele lantaarnpalen. Desondanks zijn er talloze symbolische details aan te treffen op en in dit gebouw die duidelijk Gaudi's stijl vertonen.

Aan het begin van de 15e eeuw liet Martin I de Menselijke aan de voet van het gebergte Collserola een landhuis bouwen dat hij Belleguard (mooi uitzicht) doopte. Vijf eeuwen later in 1900 bouwde Gaudi op dezelfde plek voor Maria Saques Molins een gebouw in een bijzondere neo-gotische stijl. We hadden in 2001 geen tijd meer om dit gebouw te bezoeken, maar in 2004 wel.

Op een landgoed op de berg Muntanya Pelada in de wijk La Salut, wilde Eusebi Güell een woonwijk laten bouwen die geïnspireerd was op het tuinstad-concept. Hierin werd de terugkeer naar het heilzame, het natuurlijke en de vlucht uit de ongezonde stad gepropageerd. Gaudi werkte tussen 1900 en 1914 aan dit park en ging er zelf in 1906 wonen. Van de geplande 60 huizen zijn er echter maar 2 gebouwd wegens gebrek aan belangstelling en financiële problemen. De 2 huizen die er staan, kunnen zo uit een sprookje komen.
	Het huis waar Gaudi vanaf 1906 woonde in Parc Güell tot aan zijn dood. Nu een museum met door Gaudi ontworpen meubilair.
	Bij de huisjes is een grote zuilen-tempel. De hagedis is de overlaat van het waterreservoir dat zich onder de zuilengang bevindt.
De diverse zuilengalerijen die door het park lopen, lijken net natuurlijke grotten te vormen en staan in sterk kontrast tot de opvallende kleurrijke andere elementen zoals beide sprookjeshuizen. Hier een aantal foto's met details.
Vanaf diverse plekken in het park heeft men een schitterend uitzicht op de stad.
Een bezoek aan dit park is zeker aan te bevelen, maar neem er wel ruim de tijd voor. Een hele ochtend of middag ben je er zo kwijt. Naast de Sagrada Familia vonden we dit park toch wel een hoogtepunt in het werk van Gaudi.

In opdracht van Josep Batllo Casanovas verbouwde Gaudi dit huis uit 1877. De mensen uit Barcelona uit die tijd waren verbaasd over het bouwwerk en al snel werden er bijnamen aan gegeven zoals het huis der botten of huis der geeuwen. De 2e en 3e foto zijn gemaakt in 2001. In 2004 mochten we het gebouw van binnen bezoeken en hebben we de overige foto's gemaakt.
In 2004 is het 100 jaar geleden dat Gaudi begon met de verbouwing van Casa Battlo en hoewel de entreeprijs hoog is (€ 16) vinden we het zeker de moeite waard. Er is bijna geen enkele rechte lijn te vinden en tot op het dak is het sprookjesachtig.
We hebben geen idee of het huis van binnen te bezoeken blijft de komende jaren maar we kunnen het zeker aanraden wanneer het mogelijk is. Met een audiogids (in het Engels) krijg je heel veel informatie over de ideeën van Gaudi en hoe hij die hier heeft uitgebeeld. Duidelijk wordt vooral dat de vormen in de natuur zijn grote voorbeeld zijn.

Het rijke echtpaar Mila-Segimon wilde een gebouw aan de Passeig de Gracia en huurde daarvoor de meest beroemde (en duurste) architekt in: Gaudi. De bouw leverde niet alleen een monumentaal pand op, maar ook vele meningsverschillen tussen Gaudi en de opdrachtgevers. Misschien dat de verbittering hierover een bijdrage speelde in het feit dat dit tevens het laatste niet-religieuze werk van Gaudi was.

De Sagrada Familia is hét levenswerk van Gaudi, al was het alleen maar omdat hij ruim 40 jaar de hoofdarchitekt van dit projekt was. De laatste 12 jaar was hij zelfs alleen maar hiermee bezig, niet alleen als architekt, maar ook als individu. Deze laatste jaren leek het bouwwerk meer een bepaalde richting aan zijn denken en voelen te geven dan andersom. Gaudi vormde zichzelf middels deze prestatie en toonde in zijn bouwplannen steeds weer wijzigingen die ook hem weer beïnvloedden. Een mens in wording, nooit af, maar altijd bezig gebouwd te worden. Veel mensen vinden dan ook dat de Sagrada nooit voltooid zou moeten worden, al was het maar symbolisch bedoeld. Architekten vinden het gebouw of foeilelijk of vinden dat het onvoltooid de meeste charme toont en misschien zelfs wel Gaudi's bedoeling verwoord. Een voltooid schilderij is dood, het leeft zolang het ontwikkeld wordt, zei Picasso (Gaudi en Picasso lagen trouwens totaal niet op één lijn, Gaudi verfoeide Picasso). Misschien dat dit ook geldt voor dit bouwwerk. Het bedoelde eindresultaat is weliswaar gebaseerd op schetsen van Gaudi, maar hoe indrukwekkend het eindresultaat ook wordt, de bouwfase waarin nog gefantaseerd kan worden over het eindresultaat is zeker de moeite waard om te bekijken. De oorspronkelijke bouwtekeningen gingen in de Spaanse Burgeroorlog verloren.
De eerste keer dat wij de metro uitstapten bij de Sagrada Famila en we de trappen naar buiten opliepen, bekroop ons ineens het gevoel dat er iemand naar ons keek. We keken om ons heen en zagen achter ons de Sagrada optorenen. Een imposant gezicht. Hier eerst een paar foto's van afstand genomen.
De ingang van de kathedraal is momenteel gelegen bij de "gevel van het lijden". Na een aanval van de Malta-koorts in 1911 zei Gaudi: 'ik ben bereid om dezelfde constructie op te offeren, de gewelven te breken en de zuilen door te zagen om een idee te geven hoe wreed de opoffering is.' We hebben deze zin meermaals bestudeerd maar weten nog steeds niet precies wat hij bedoelde. Was hij bereid de Sagrada op te offeren als hij niet zoveel pijn hoefde te lijden?
Je kunt de torens beklimmen en over een loopbrug wandelen. Onderweg zie je van dichtbij de prachtige details die aan de torens zijn aangebracht. Op dit moment wordt er dankzij een Japanse sponsor weer aan de kathedraal gewerkt.
Ook in 2004 wordt er nog hard aan de kathedraal gewerkt. Er is duidelijk vooruitgang geboekt en we zien de kathedraal ook een 's avonds. Vanaf 9 uur wordt de voorkant in de schijnwerpers gezet, een prachtig gezicht.
Voor meer informatie over de Sagrada Familia en de denkbeelden die Gaudi er over had, verwijzen we naar de onderstaande websites. Voor ons blijft het een wonder dat iemand ooit op het idee is gekomen een kathedraal op deze manier vorm te geven en we kunnen alleen maar bewondering hebben voor zo'n uniek en geniaal architekt die dit onafgebouwd bouwwerk aan de toekomst heeft geschonken...

De onderstaande websites zijn de moeite waard om te bezoeken voor meer informatie over Gaudi en foto's van zijn bouwwerken:
Gaudi-links	Gaudi pagina.nl
Sagradafamilia	Mooie flash-site over de Sagrada Familia
Gaudi2002	2002: Gaudi-jaar in Barcelona
Foto's	Veel mooie foto's
Fototour	Fototour (in het spaans)
Gaudiclub	Uitgebreide info voor liefhebbers
Architekten	Startpagina architectuur