Lies & Teije's reis website

Een lange rit door het westen van Skye (GoogleEarth)


Je bent hier: Home -> Europa -> Schotland -> Reisverslag Schotland -> 27 juni

Schotland, juni 2008, een lange rit door het westen van Skye (GoogleEarth)

Baai bij Craig Uitzicht in de buurt van PlocktonOok vandaag gaan we weer een tocht over Skye maken, er zijn nog heel wat plekken waar we nooit geweest zijn. De dag begint lekker droog met temperaturen tussen de 13 en 20 graden, heel wisselend dus. De lama's grazen alweer voor onze deur, het wordt een vertrouwd verschijnsel.Vlakbij Duirnish zien we Loch Kishorn achter de heuvels liggen en we volgen de weg die we ondertussen gewend zijn naar de Kyle of Loachalsh, de toegang tot het eiland Skye dat tegenwoordig met een (tolvrije) brug verbonden is met het 'vaste' land.
Eas a’ Bhradain Waterfall, Skye Loch Harport bij Merkadale, SkyeIets voorbij Luib aan Loch Ainort stoppen we om naar de Eas a' Bhradain (de zalmwaterval) te kijken waar we nu al een paar dagen langs zijn gereden. Maar zalmen krijgen we niet te zien. Daarna gaan we naar het westen over de A863, eerst richting de Cuillin Hills, een groot heuvelachtig gebied dat al jaren te koop staat.
Waterval bij Carbost, Skye Uitzicht op Carbost, SkyeEr zijn hier nog wat weggetjes die ik graag wil afrijden en ook dit keer wordt dat beloond met iets moois, alweer een waterval, maar toch kan ik daar niet genoeg van krijgen. Iets boven Carbost stort een riviertje zich omlaag in een smalle en zeer steile kloof. We blijven een beetje op afstand van de rand, want de grond is verraderlijk zacht. En er gebeuren jaarlijks nog heel wat ongelukken op de heuvels en bergen van Schotland, vaak door ondoordacht gedrag (ach, het kan nog wel) of door snel omslaand weer.
Loch Harport bij Portnalong Portnalong, SkyeSkye is eigenlijk een verzameling van schiereilanden, slierten land die van elkaar gescheiden zijn door een zoutwaterloch. We gaan nu verder naar het einde van de weg op één van die schiereilandjes. Het zijn allemaal single track roads, bochtige smalle wegen door het heuvellandschap en dit keer komen we voor de verandering eens geen vuilniswagens of ander zwaar verkeer tegen. De weg naar Talisker slaan we over omdat we daar al eens zijn geweest.
Voor de whiskyliefhebbers nog een tip: de Talisker-distilleerderij staat niet in het dorpje Talisker zelf, maar in Carbost. Deze whisky kan ik zeker aanbevelen als je van pittig houdt, het is een zogenaamde turfgestookte whisky en heeft een bijzondere en ziltige smaak.
Tussen Portnalong en Fiskavaig, SkyeVanaf de op- en neergaande weg hebben we vaak een mooi uitzicht op de zee en de eilandjes die in de buurt liggen. De westkust van Schotland vinden wij wel de mooiste kust die we kennen. De fjorden in Noorwegen zijn weliswaar imposanter, maar hier is het de combinatie van groene landschappen, heuvels, bergen, kronkelige wegen en dorpjes die het zo mooi maken.
Dode kraaiAan het einde van een ander doodlopend weggetje zien we ineens een dode kraai, met een touwtje opgehangen aan een hek. Zo zagen we vorig jaar twee opgehangen vossen. We hebben eens nagevraagd of dat misschien een waarschuwing is voor de andere dieren maar niemand wist ons precies het te vertellen.
Dun Beag Broch, Bracadale, Skye Dun Beag Broch, Bracadale, SkyeSkye werd ook in de oudheid al bewoond en er zijn nog aardig wat restanten van te zien. Bij Loch Bracadale zien we op een heuvel Dun Beag, een zogenaamde broch. Een broch is een soort fort of versterkte plaats uit de IJzertijd. Waarschijnlijk stond er een nederzetting omheen en werd de broch gebruikt als verdedigingsplek wanneer er piraten of aanvallers naderden. Een broch telt meerdere verdiepingen en heeft een trap tussen de dubbele buitenmuur die ruim 4 meter dik was!
Fotografeer de fotograaf, Dun Beag BrochOp de parkeerplaats hadden we al gezien dat er nog een Nederlander rondliep en het blijkt een fotograaf te zijn die druk bezig is met panoramafoto's. Hij vraagt ons zelfs even te poseren, dus misschien zie je binnenkort onze silhouetten in Plus Magazine (het is voor een artikel over de westelijke eilanden van Schotland). We hebben af en toe al even in de winkel gespiekt maar we hebben onszelf nog niet gezien.
Dunvegan kasteel, Skye Zeehonden in Loch DunveganAls we verder rijden naar het noorden, richting kasteel Dunvegan zien we nog veel meer Nederlanders. Ook onze fotograaf komen we nog een keer tegen. Maar ook allemaal zeehondjes die op de kleine eilandjes voor de kust liggen. Heel wat bootjes met toeristen varen tot vlakbij om de dieren beter te kunnen bekijken.
Loch of Bay, SkyeHet is al vrij laat in de middag maar gelukkig blijft het lang licht ook al verdonkeren de wolken nog steeds de hemel. We rijden door naar het noorden, maar er zijn nog zoveel plekken die we hier willen bekijken en weggetjes die we willen afrijden dat we wel eindeloos door kunnen gaan.
Loch of Bay, bij Lusta Loch Snizort, bij Knockbreck, SkyeOok op dit kleine schiereiland komen we weer veel kleine dorpjes tegen, verlaten strandjes en we vragen ons af waar al deze mensen van leven. Visserij, schapen, toerisme? Landbouw zien we eigenlijk nauwelijks en ook de dienstensector zal wel niet zo groot zijn. Vaak is er maar 1 winkeltje voor meerdere dorpen en benzinepompen komen we al helemaal niet tegen. De dichtsbijzijnde stad (nou ja, stadje) is Portree en dat is toch zeker anderhalf uur rijden van hier. Hoe dan ook, wij genieten volop van het gratis uitzicht zoals we dat iedere dag wel zouden willen zien.
Mist bij SligachanAls we eindelijk beginnen met de terugreis en zien dat we nog ruim 2 uur te gaan hebben, begint het te regenen. Af en toe flink hevig en we schieten op de smalle wegen niet snel op. De wolken dalen snel neer op de toppen van de heuvels en af en toe rijden we door de mist. Maar vlak voor we terug zijn in Craig klaart de lucht op en wordt het weer een stuk warmer.
's Avonds kunnen we prima buiten zitten, de tweede avond deze week. Maar dit keer vergallen de midges, kleine en venijnige Schotse muggetjes, ons plezier. Vorig jaar ben ik gestopt met roken maar in de vakanties mag ik van mezelf nog af en toe en nu ben ik er blij om want dat lijkt het enige middel te zijn om de honderdduizenden muggetjes zo'n 5 centimeter bij mijn gezicht vandaan te houden. Net als de kou en de regen zijn zoveel midges voor ons ook nieuw in Schotland, de afgelopen jaren hebben we er vrij weinig last van gehad en waren altijd verbaasd over de verhalen van anderen.Dit plekje is echt de allermooiste plek waar we ooit in Schotland hebben gelogeerd maar helaas weten de muggen dus ook dat het prettig toeven is in het paradijs, met zoveel mensenvoer!

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2017 Naar boven