Lies & Teije's reis website

Verbranden op het strand van Girvan


Je bent hier: Home -> Europa -> Schotland -> Reisverslag Schotland -> 11 juni

Schotland, voorjaar 2007, verbranden op het strand van Girvan

Na ons poffertjes met ei ontbijt rijden we al snel naar de kust. Vandaag wordt een rustdag: het is prachtig weer, al snel loopt het kwik tegen de 28 graden en we zoeken een plekje langs het strand. Eten, drinken, boeken, we hebben alles bij ons.
Pootjebaden in Girvan Op het strand van GirvanWe rijden tot aan Girvan waar we een lang zandstrand voor ons alleen hebben. Het water is nog wel aan de koude kant, maar we zijn niet van plan echt te gaan zwemmen. Het is wel zo heet dat we regelmatig even moeten afkoelen in de zee.
Alisa Craig vanuit GirvanVanaf het strand hebben we uitzicht op Alisa Craig, de puist van een gedoofde vulkaan op 16 kilometer afstand die ruim 300 meter hoog is. Tijdens de Schotse reformatie in de 16e eeuw was het een toevluchtsoord voor katholieken. In de 19e en 20e eeuw zijn er steengroeven geweest waar een zeldzame vorm van micrograniet werd gewonnen. Hiervan werden onder meer curlingschijven gemaakt en in 2002 schijnt het Schotse vrouwenteam olympisch goud te hebben gewonnen met curlingschijven van dit eiland. Nu is het eiland een vogelreservaat en wonen er geen mensen meer.
Paarden op het strand Paarden op het strandIn de loop van de middag verschijnen er wat meer mensen op het strand, de meesten om een wandeling met de hond te maken. Maar ook een aantal mensen met paardentrailers die vinden dat de paarden ook recht hebben op een uitje. Ze genieten er in ieder geval wel van, afwisselend spetterend in de zee en dan weer een eind rennen over het strand.
Na zo'n 5 uren op het strand is mijn huid al aardig rood geworden. Niets ernstigs, denk ik, zo gaat het altijd bij mij: de eerste dag een rode huid die wat jeukt en de dag erna is het verkleurd tot een zonnige bruine tint. Ik ben nog nooit echt verbrand, dus dat zal in Schotland zeker niet gebeuren...
Aan het einde van de middag toeren we nog wat rond in de heuvelachtige omgeving en iedere keer als we naar de zee toerijden zien we weer Alisa Craig de achtergrond domineren. De rots (vertaald betekent Alisa Craig Elisabeth's rots) schijnt trouwens precies halverwege de vaarroute van Dublin naar Glasgow te liggen.
Dundonald kasteelOp onze terugreis naar het hotel gaan we nog op zoek naar een aantal kastelen, waaronder Dundonald Castle vlakbij Kilmarnock. Zoals zoveel kastelen is het verschillende malen verwoest, afgebrand en weer opnieuw opgebouwd. De oudste delen van het huidige kasteel dateren uit 1371 door Robert II die toen koning van Schotland werd. Het is al na sluitingstijd dus we kunnen niet meer naar binnen.
Dan maar een lekker plekje in de zon opzoeken voordat we ons gaan voorbereiden op de terugreis morgen. Naar Schotland ga je niet voor het weer, maar we vinden het allebei toch wel heerlijk met een paar van zulke warme dagen. De vele regen aan het begin van de reis zijn we al bijna weer vergeten.
Mijn huid wordt ondertussen wel steeds pijnlijker, dat heb ik nog nooit gehad van een paar uurtjes zonnen. Morgen zal het wel weer over zijn. Nu eerst de auto inpakken en vooral ook opruimen. Na 2 weken rondrijden is het net een huis waar al maanden niet is schoongemaakt!

 

© Teije & Elisabeth 2000 - 2017Naar boven