Lies & Teije's reis website

Naar Giethoorn en op zoek naar kastelen


Je bent hier: Home -> Europa -> Nederland -> Reisverslag Nederland -> 25 juni

Nederland, juni 2005, naar Giethoorn en op zoek naar kastelen

We hoeven pas tegen de middag uit te checken en ook het ontbijt kan tot vrij laat, dus we slapen heerlijk uit. Op de achtergrond horen we wel snelweggeluiden maar die klinken als een vage bromtoon door de bosgeluiden heen. Pas na elven rijden we bij het hotel weg.
GiethoornWe rijden naar park Berg en Bos bij Apeldoorn waar een expositie van zandsculpturen is die over het oude Egypte gaat, waar we allebei wel in geïnteresseerd zijn. We hadden het op internet gezien en deze expositie is ook de hoofdreden van dit uitstapje. We lopen de lange rijen voor de kassa van de Apenheul voorbij en gaan direkt naar de sculpturen.
Giethoorn GiethoornIn een grote hal staan prachtige beelden van speciaal zand gemaakt met onderwerpen uit het oude Egypte. Soms zijn het replica's van bestaande beelden, soms fantasierijke expressies die er Egyptisch uitzien. We vinden het vooral leuk om een aantal dingen te herkennen die we ook in het echt hebben gezien.
GiethoornHet meest herkenbaar is wel het graf van Toetanchamon dat vrijwel exact is nagemaakt: de graftombe, de wandschilderingen en zelfs de kleuren. Hiernaast de hogepriester (waarschijnlijk de troonopvolger Ay of Eje) die het ritueel van het openen van de mond uitvoert zodat de gestorven farao weer kan spreken en eten.
Giethoorn GiethoornOok de sarcofaag en de mummie liggen er, net zo prachtig als in het echte graf waar we anderhalf jaar geleden in het echt zijn geweest. Daar waren minder bezoekers dan hier!
We hebben veel meer foto's gemaakt maar die kun je zien op Lies haar website. (opent in een nieuw venster). De expositie is geopend tot 15 augustus 2005 (en kost € 7 entree voor volwassenen). Het zand dat gebruikt wordt komt uit de Ardennen en plakt veel beter dan ons zand. Wel zijn de beelden ook nog gefixeerd om ze langer heel te laten blijven.
Giethoorn GiethoornNa deze interessante wandeling is het tijd voor een kop koffie, in de zon. Het is alweer lekker warm en het voelt alsof we op vakantie zijn. Ach ja, dat zijn we ook, al is het maar voor anderhalve dag.
Kasteel Nijenhuis, HeinoEn dan volgt de Apenheul, we zijn dol op apen, Lies nog het meest. Dus moeten we alsnog in de lange rij gaan staan, maar na drie kwartier kunnen we dan eindelijk naar binnen. Door het mooie weer is het razend druk en de apen vermaken zich prima met al die mensen die hier zomaar loslopen.
Kasteel Nijenhuis, HeinoHet park is afgescheiden in verschillende afdelingen, gescheiden door water en hekken, en in sommige delen mogen de dieren los rondlopen. Ze klauteren over en onder de mensen door en vooral voor kinderen is het leuk wanneer ze over hun arm lopen. De ouders blijken vaak banger dan hun kroost merken we wel uit de reacties.
Kasteel Cannenburgh Even een patatjeDe Apenheul is in 1971 gesticht als een klein dierenpark en Teije is er al ooit eens geweest als kind, maar het is nu veel en veel groter geworden en er wonen ook veel meer soorten apen. Voor Lies is het helemaal nieuw en al heel lang een wens om hier eens heen te gaan.
Een patatje in zonnig Vaassen Ondertussen is de Apenheul een belangrijk centrum geworden voor apen, maar vooral ook voor natuurbehoud. Het levert een bijdrage aan het fokprogramma voor met uitsterven bedreigde diersoorten en een deel van de (best wel hoge) entreeprijs gaat naar diverse projecten die de natuur, waar de soortgenoten van deze apen leven, proberen te redden.
Het valt ons op dat de dieren heel veel ruimte hebben, veel meer dan in dierentuinen. Zo hebben de gorilla's een behoorlijk groot eiland, natuurlijk niet te vergelijken met hun natuurlijk territorium, maar toch, ze schijnen er een goed leven te hebben.
Ook hebben de dieren alle mogelijkheden om te spelen, veel uitgebreider dan we ooit hebben gezien. Als je dan toch in gevangenschap moet leven, dan maar liever in een prettige omgeving. En hoe graag we deze dieren ook liever in het wild zouden zien leven, we begrijpen wel de noodzaak van een project als de Apenheul, vooral ook als manier om ons westerlingen duidelijk te maken hoe belangrijk het regenwoud en het overleven van onze medemetgezellen op aarde is.
We brengen de hele middag door tussen onze neven en nichten en zij lijken net zo te genieten als wij. Hier komen we zeker nog eens terug en dan het liefst met Esmée, onze kleindochter (ok, de rest van de familie mag ook mee...)
Pas tegen sluitingstijd verlaten we de Apenheul en al onze andere plannen vervallen, alles wat we hier in de buurt nog meer hadden willen zien. Genoeg om nog een keer terug te komen en ook is deze trip een goede aanzet geweest om eens wat vaker in eigen land uit te gaan. We hebben regelmatig wat op te merken over Nederland en dat we ons veel happier voelen in het buitenland, maar hopelijk maken we hiermee duidelijk dat er ook in Nederland hele mooie en leuke dingen te doen en te zien zijn.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2017 Naar boven