Lies & Teije's reis website

Wandeling door Dubrovnik


Je bent hier: Home -> Europa -> Kroatië -> Reisverslag Kroatië -> 06 september

Kroatië, zomer 2007, wandeling door Dubrovnik

Het is koud geweest vannacht en maar 14 graden als we wakker worden. Met trui en jas aan maken we onszelf een lekker ontbijt klaar en om 10 uur gaan we naar Dubrovnik, maar een paar kilometer hiervandaan. Het wordt één van de mooiste steden van Europa genoemd in meerdere reisgidsen dus daar moeten we natuurlijk wel een dagje heen.
Lies voor Dubrovnik DubrovnikVlak voor de stad is een parkeerplaats waar je een eindje omhoog kan lopen en van daar hebben we een prachtig uitzicht over de oude stad dat zich als een sprookjesstad uitstrekt in de blauwe zee. Ook de lucht is nog redelijk blauw maar dat verandert helaas snel in een grijze wolkenmassa.. Gisteren hebben we al gemerkt dat de hedendagse stad heel wat groter is dan alleen de oude stad maar we gaan ons vandaag beperken tot de Stari Grad, de ommuurde oude stad.
We rijden de stad snel binnen en het lijkt minder druk dan gistermiddag, maar toch moeten we ruim een half uur wachten tot we een parkeerplaats hebben gevonden, vlakbij de muren van het oude centrum. Parkeerwachters zien er gelukkig op toe dat voordringers geen kans krijgen en we wachten liever geduldig dan dat we rondjes gaan rijden waarbij het toeval ons zou moeten helpen een vrij plekje te vinden. Het is al september, wat moeten al die mensen hier toch? Maar als de auto eenmaal staat zijn we ook zo door de poort bij de Vrata od Buze, de noordelijke ingang van de stad.
Steegje in DubrovnikSmalle en steile steegjes brengen ons naar het centrum van de stad die vanaf boven gezien zo rood was met alle pannendaken, maar waar je weinig van ziet als je tussen de oude huizen doorloopt. De meeste sporen van de oorlog uit de jaren 90 zijn verdwenen maar bij de poort zien we nog een kaart met alle kogelinslagen. Dubrovnik is maandenlang belegerd geweest (en in het verleden al veel vaker), maar ook de laatste keer kwam het er redelijk ongeschonden uit, vooral dankzij de dikke stadsmuren.
Al snel dwalen we rond tussen de steile straatjes en de geplaveide pleintjes. Overal staan kerken, woonhuizen, musea en toeristische uitspanningen door elkaar; gelukkig is gemotoriseerd verkeer verboden binnen de oude stadsmuren zodat je er rustig kunt wandelen.
Water halen in Dubrovnik"Vrijheid is niet te koop, zelfs niet voor al het goud van de wereld" is het devies van de stad. In de laatste oorlog verbleven er ruim 30.000 Kroatische vluchtelingen in de hotels in de oude stad. Nu heerst er weer vrede en de paar duizend inwoners hebben toeristen op bezoek in plaats van vluchtelingen. En op verschillende plekken zien we tafereeltjes die zich zo eeuwen geleden hadden kunnen afspelen, zoals een oude vrouw die bij een fontein water tapt en mee naar huis neemt.
Detail Onofriofontein Drukte in DubrovnikIn het lager gelegen centrum van de oude stad is het veel drukker met toeristen. Langzaam lopen we richting de 15e eeuwse Onofriofontein, één van de meest bekende monumenten van de stad omringd door 16 stenen maskers, en daarna naar de hoofdingang tot de oude stad, de Pilepoort waar we de stadswallen kunnen beklimmen (toegang 100 kuna). Vanaf de muren hebben we zowel een mooi uitzicht op de oude stad binnen de muren als op de omgeving erbuiten.
Fort BokarWe maken een komplete rondwandeling, vanaf de westpoort naar het zuiden en zijn daarmee bijna 3 uur onderweg. Buiten de muren liggen meerdere forten waarvan het Bokarfort wel de imposantste is. Eeuwenlang heeft Dubrovnik zijn onafhankelijkheid weten te bewaren, soms door schatting te betalen aan een machtiger land zoals bv. het Byzantijnse of Ottomaanse rijk, maar heel lang is het een kleiner broertje (of zusje) van Venetië geweest dat heel goed zijn eigen boontjes wist te doppen met een eigen vloot van meer dan 300 schepen.
Oud en nieuw in Dubrovnik Oude en nieuwe daken, DubrovnikAlle daken die in de laatste oorlog waren verwoest zijn alweer gerestaureerd. Omdat Dubrovnik al voor de oorlog op de lijst van beschermde werelderfgoederen stond kreeg het ook sneller en meer hulp van de internationale gemeenschap dan vele andere getroffen gebieden. De stad Toulouse schijnt tienduizenden holle rode dakpannen te hebben geschonken om de daken weer te herstellen, maar hier en daar zie je nog een echt oud dak. Maar ook hier is er 'vooruitgang': overal zie je schotels voor de tv-ontvangst want wat zouden we zonder de tv moeten...
Stadsmuur van DubrovnikDe rondgang op de wallen wordt steeds smaller naarmate we dichter bij de zee aan de zuidkant komen, maar vandaar hebben we wel een heel mooi uitzicht op de stad die zich naar het noorden omhoog uitstrekt en de muren die boven de stad uittorenen. Geen wonder dat Dubrovnik lange tijd een behoorlijke mate van onafhankelijkheid had want het was bijna onneembaar. Totdat een aardbeving de stad verwoestte in 1667 en de economische situatie minder werd. Napoleon ontbond de republiek Dubrovnik in 1808 en sindsdien heeft het altijd deel uitgemaakt van andere landen. Tot 1918, toen Dubrovnik deel ging uitmaken van het koninkrijk van Serviërs, Kroaten en Slovenen heette de stad Ragusa.
Terrasjes langs de zee Minceta torenHalverwege de wandeling stoppen we voor een bak koffie op één van de vele terrasjes, maar echt aangenaam is het niet. Het is hooguit 18 graden, zwaar bewolkt en er staat een stevig briesje. Dan maar gauw verder gelopen en al snel hebben we uitzicht vanaf de oostelijke muren op de 15e eeuwse klokkentoren waarin twee bronzen figuren ronddraaien en ieder uur de klok slaan.
Oude daken Hoogteverschillen in DubrovnikEr valt heel veel over Dubrovnik te vertellen, alle monumenten die er staan en de geschiedenis ervan, maar dat kunnen reisgidsen waarschijnlijk beter dan wij. Naarmate we weer naar het noorden lopen zien we pas hoe groot de hoogteverschillen in de stad zijn en soms zijn de muurtjes zo laag dat we het eng vinden als we zien dat ouders hun kroost gewoon los laten lopen om de stadswallen te verkennen.
De haven van Dubrovnik Kijkje op de haven van DubrovnikLangs de haven aan de oostkant lopen we naar de noordkant van de muren waar we steeds grotere hoogteverschillen moeten overbruggen. Het wordt hier weer steeds drukker en helemaal als we de muren weer afdalen en naar de Pilepoort gaan. Buiten de poort stoppen alle bussen met toeristen die de stad komen bekijken en ook al is het wat later in de middag, het stroomt nog steeds vol.
Standbeeld bij de PilepoortWij verlaten de oude stad door de Pilepoort en zoeken een internetcafé op dat we gisteren hebben gezien toen we stapvoets door de stad reden. Het is guur hier en behalve voor de natuur en cultuur zijn we hier ook gekomen voor wat mooi en warm weer. Maar al snel zien we dat het in Nederland warmer is dan hier en teruggaan is natuurlijk geen optie! Alleen in Macedonië en Griekenland is het nog mooi en dat is ons nog net iets te ver. De vooruitzichten voor volgende week zijn iets beter, maar nog niet het lekkere nazomerweer waarop we toch wel een beetje gehoopt hadden. We kunnen deze vakantie maar niet tot een goede verstandhouding met de weergoden komen... Maar reken maar dat we desondanks best van deze vakantie genieten!
Afgebrande bossen Afgebrande bossenWe eten wat pizzaplakken die je overal kunt kopen, lopen door de oude stad weer naar boven, slenterend over de marmeren pleintjes en rijden aan het eine van de middag weer richting camping. Bij Kupari rijden we nog een binnenweg op en zien de sporen die recente bosbranden hebben achtergelaten, zwartgeblakerde bomen die hun best doen overeind te blijven staan. Naast het voorbije oorlogsgeweld zijn ook bosbranden hier een probleem waar de mensen mee geconfronteerd worden.
Adriatische ZeeWe schieten nog wat mooie plaatjes langs de zwaarbewolkte kust en net als we op de camping terugkomen begint het te stortregenen. Het is nog maar 12 graden om 7 uur, tijd om binnen te gaan zitten. Om 11 uur stopt de regen en wordt de hemel kompleet helder en de temperatuur schiet naar beneden. Nog even en dan vriest het! Tijd om onder de klamme dekbedden in de tent te kruipen.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2017 Naar boven