Lies & Teije's reis website

Een rit ten zuiden van Zadar waar veel verlaten dorpjes staan


Je bent hier: Home -> Europa -> Kroatië -> Reisverslag Kroatië -> 06 juli

Kroatië, zomer 2003, een rit ten zuiden van Zadar waar veel verlaten dorpjes staan

Een vroege duik in zeeTen zuiden van Zadar (150 km) Misschien begint het wat eentonig te worden, maar na een uitgebreid ontbijt duiken we eerst weer de zee in. We moeten thuis toch kunnen laten zien dat we ook echt vakantie hebben gehouden en nu we hier toch zijn...
Haven van Pirovac's Middags hebben we het echt wel even gehad met het zonnebaden en stappen we in de bloedhete auto. Allereerst rijden we naar het plaatsje Pirovac en het valt ons op dat ze hier langs de kust al helemaal ingesteld zijn op het toerisme, alsof er momenteel op geen enkel ander gebied geld valt te verdienen. Iedereen lijkt z'n huis wel om te bouwen tot bed & breakfast of bar.
SchaapskuddeVanuit Pirovac trekken we het binnenland in, richting bergen en daar komen we tweemaal een kudde schapen tegen met herder, waarvan deze op de weg. Tekenen van landbouw zijn er niet veel en de meeste begroeiing is laag, alsof de vegetatie nog niet zo oud is. Sporen van afgebrande bomen doen vermoeden dat deze regio misschien wel is platgebrand tijdens de oorlog.
Verwoeste huizen Een nieuwgebouwd kerkjeOok nu komen we weer door tientallen verwoeste en verlaten dorpen. Soms zijn nieuwe dorpen op enkele kilometers afstand gevestigd die wel op de kaart staan in tegenstelling tot de verlaten dorpen. Het is een dieptrieste aanblik en we kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe ontredderd deze mensen moeten zijn geweest.
Af en toe is er een verwoest dorp waar je ziet dat men toch de moed heeft gehad opnieuw te beginnen: nieuwe huizen naast de oude, een nieuwe kerk en nieuwe wegen. In een stad als Zadar zijn de vernieuwingen al veel eerder begonnen, waarschijnlijk omdat er meer geld voor was.
Herinneringen aan de oorlogWanneer we terug zijn op de camping zien we dat er niemand op Joško's terras zit, dus gaan we er even heen en kan hij een tijdje rustig bij ons komen zitten. We vragen hem naar zijn oorlogservaringen. Drie jaar heeft hij voornamelijk in een schuilkelder gezeten, gelukkig net te jong om in militaire dienst te hoeven, maar een normale jeugd heeft hij zeker niet gehad. Geen onderwijs meer na z'n 15e en bijna 4 jaar lang bombardementen aangezien op Zadar door het 'eigen' Jugoslavische leger. Hij is overtuigd pacifist geworden.
Morgen gaan we nog even naar Zadar en drinken wat met hem buiten zijn werk om; dat is toch wat ontspannender en leuker. We hebben er een leuke, aardige vriend bijgekregen!

 

© Teije & Elisabeth 2000 - 2017Naar boven