Lies & Teije's reis website

Een zonloze stranddag


Je bent hier: Home -> Afrika -> Gambia -> Reisverslag Gambia -> 10 januari

Gambia, januari 2005, een zonloze stranddag

Teije op het strand Op het strandTja, vandaag valt er eigenlijk niet veel te vertellen. Na een laat ontbijt zijn we naar het strand gegaan en zijn er het grootste deel van de dag blijven liggen, Lies in de zon met anti-verbrandmiddelen en ik in de schaduw. Nou ja, veel zon is er nog steeds niet te zien door de zandwolken heen. Maar lekker warm is het wel. Dit keer liggen we wel op strandstoelen en worden we zelfs bediend met frisdrank als we dat willen, maar we worden er niet minder om lastig gevallen.
Op het strand Paardrijden op het strandToch vallen mensen je hier heel anders, veel vriendelijker, lastig dan in Egypte of Marokko. Wanneer je nee zegt gaan ze meestal vrij snel weer weg en dat zijn we wel anders gewend. Verkopers van 'echte' Rolexen, vrouwen met zakjes water op hun hoofd, jongens die je aanbieden om paard te rijden op het strand, het kan allemaal.
BenzinestationAan het einde van de middag gaan we toch nog even op pad, met een taxi naar Fajara. Zo krijgen we tenminste nog iets anders te zien dan alleen ons hotel. Die houding gaat niet op voor veel mede-toeristen. Uit gesprekken blijkt namelijk al gauw dat een heleboel alleen voor het strand en het weer gekomen zijn en niet voor het land en sommige mensen komen echt niet verder dan de bar, het zwembad en het strand.
Autowrakken KoelkastvervoerBeseffen mensen dan niet dat dit een derde wereldland is? Waar men toch zo inventief en creatief is om oude autowrakken weer aan de praat te krijgen en men zuinig is op alle apparatuur zoals koelkasten en tv's om die zo lang mogelijk aan de praat te houden! We zijn echt verbaasd dat we buiten het hotel zo weinig toeristen treffen.
In Fajara stappen we uit bij het enige stoplicht dat het land rijk is en we moeten even wachten tot het voetgangerslicht op groen springt. Zelfs dan moeten we uitkijken voor het autoverkeer. We willen eens in een ander restaurant eten en we gaan naar La Plaza. Het staat goed bekend, maar het voedsel in ons hotel is toch heel wat beter en ook goedkoper. Ook de officiële toeristen-taxi (groen) die ons terug brengt is stukken goedkoper dan de geel-groene waarmee we zijn gekomen en die zogenaamd betere prijzen heeft.
's Avonds maakt Lies nu ook kennis met Salifu de bewaker met wie ik gisteren zo'n leuk gesprek had, en ze is het met me eens dat het een hele lieve jongen is. Maar dit keer kost het moeite om bij hem weg te komen, want hij wil maar door blijven praten en daar hebben we na een uur toch wel genoeg van. We hebben wat cola voor hem meegebracht om hem de nacht door te krijgen. We moeten er niet aan denken, 12 uur lang werken 's nachts en altijd maar alert moeten blijven.
Ook vanavond gaan we eigenlijk weer te laat naar bed hoewel we heel moe zijn en morgen weer vroeg op moeten voor een excursie.

 


© Teije & Elisabeth 2000 - 2017 Naar boven