Lies & Teije's reis website

Naar het dierenpark in Nordhorn


Je bent hier: Home -> Europa -> Duitsland -> Reisverslag Duitsland -> 27 april

Duitsland, voorjaar 2008, naar het dierenpark in Nordhorn

Ontbijten in het zonnetje Picknicken in de tuinPas om half 9 worden we wakker gemaakt door Esmée en het is zulk lekker weer dat we snel naar buiten gaan voor het ontbijt. Eerst aan tafel voor het huisje, maar op het gras zitten is natuurlijk nog veel leuker, alsof we aan het picknicken zijn. Maar daarna gaan we snel op pad, op weg naar de dierentuin in Nordhorn.
Tierpark Nordhorn is een niet al te grote dierentuin waar je rustig tussen de vele dieren heen kunt lopen. Daardoor is het voor kinderen misschien nog wel leuker dan en dierentuin met meer dieren die allemaal achter hekken en grachten zitten.
Esmée heeft er zin in Dierenpark NordhornEsmée heeft er duidelijk zin in, al snel ligt ze op de grond om aan de bloemetjes te ruiken of bukt zich om op gelijke hoogte de dieren in de ogen te kijken. We lopen langs een oude rivierbedding van de Vecht waar nu watervogels en waterdieren heersen. Daarna komen we bij boerderij de Vechthof, een karakteristieke boerderij uit de 19e eeuw, waarin mens en dier onder één dak woonden. Door de stal heen lopend kom je in de oorspronkelijk ingerichte woonruimte van de boer, met oude meubels en gereedschappen. Om het erf lopen allerlei dieren los en er nestelen heel wat ooievaars eromheen.
Struisvogels eten hun eigen poepNa een korte pauze (tijd voor een ijsje met dit mooie weer!) lopen we door het kangoeroe-weiland en daarna naar de struisvogels. En die betrappen we op een nogal vieze gewoonte: ze eten hun eigen poep op! Esmée kan er niet over uit, zo vies vindt ze het, maar ook gefascineerd want we moeten er wel ruim 20 minuten blijven staan kijken terwijl de struisvogels op en neer lopen en iedere keer naar ons kijkraam terug keren om weer een paar hapjes van hun eigen uitwerpselen te eten.
Esmée op een zeehond Schaapjes voerenHet park is in twee stukken verdeeld en het achterste deel ligt ingebouwd in een nieuwbouwwijk. Daar ligt ook de kinderboerderij met geitjes en schapen. Esmée wil ze per sé voeren, maar zakjes voer kun je alleen halen bij de kassa. Ik geef haar helemaal gelijk en loop het hele eind terug voor een zakje voor van 1 euro. Pedagogisch gezien misschien niet de beste actie, maar ik kan me zo voorstellen dat dat fantastisch is voor iemand van haar leeftijd. Al met al zijn we hier zo een uur zoet.
Kijken naar de zeehondjesDaarna eten we wat op een drukbezet terrasje, maar de speeltuin ernaast lonkt en zo gaat er weer een uur voorbij! Eigenlijk is zo'n hele dierentuin helemaal niet nodig: wat zand, geitjes en Esmée is de hele dag zoet. Als we verder lopen worden net de zeehonden gevoerd en het is er druk, iedereen wil dit wel zien. We vinden een plekje wat verderaf waar Esmée vanaf mijn nek in ieder geval nog iets kan zien.
Dag, alpaca!Het is verbazingwekkend hoe snel zo'n dag voorbij kan vliegen. We hebben nog niet eens alles gezien als we terug naar de uitgang lopen, terwijl we hier al ruim 6 uur zijn! Esmée zegt nog even dag tegen een alpaca, een soort lama. Bij de ingang bellen we nog even met Therese, de moeder van Esmée zodat zij haar belevenissen kan vertellen. Zo worden ook de hoogtepunten duidelijk: het voeren van de geitjes en schapen en het eetgedrag van de struisvogels!
Het blijft maar warm dus thuis kan ze nog een tijdje (alweer) in het zand spelen en ze ligt pas na achten in bed. En hoe rustig de dag ook was, voor ons voelde het inspannend genoeg We genieten van de ondergaande zon en zouden willen dat alle dagen van de vakantie zo worden. Maar de weersvoorspellingen willen het helaas anders...

 

© Teije & Elisabeth 2000 - 2017Naar boven