Home -> Schotland -> Reisverslag 2007 -> Dinsdag 29 mei

Van Stirling naar Beauly

	Het is kil en erg winderig als we het hotel verlaten en beginnen rond te toeren tussen Stirling en Callander. Het landschap is hier heuvelachtig en lichtglooiend en is best mooi met mooi weer. Als we nu bij het standbeeld van David Stirling komen, de oprichter van het SAS (Special Air Service, begonnen als woestijncommando's in de 2e wereldoorlog) lopen we er snel even heen voor een foto en dan snel weer terug naar de warme auto.
	Even later rijden we weer eens tegen een kasteel aan, nou ja, figuurlijk dan. Er zijn zoveel kastelen in Schotland dat je er niet aan ontkomt. Wij hebben er al genoeg van binnen gezien, maar blijven het fascinerend vinden om een kasteel te zien en over de geschiedenis ervan te lezen. Doune castle staat op een plek waar de Romeinen al een nederzetting hadden, dus ver noordelijk van de muur van Hadrianus. We komen nu in de Trossachs, een prachtig gebied met veel meren en bekend van o.a. Rob Roy, de Schotse Robin Hood die in werkelijkheid een gewone veedief was. Behalve de mooie natuur zien we natuurlijk ook weer de nodige leuke huisjes. We zijn nog maar net in Schotland en nu al moeten we onze jaloezie proberen in te houden!
Vanaf Callander rijden we de doodlopende weg ('terugkerende wegen' noemen we de deadends tegenwoordig, dat klinkt wat positiever) langs Loch Venachar en weer terug. Net als in de meeste andere meren wordt hier ook actief gevist en er is een zeilclub. Ondanks het kille weer zijn er vandaag ook genoeg mensen op pad om te gaan vissen want we moeten op dit korte stukje vaak even stoppen voor tegenliggers.
	Teije zegt steeds dat hij graag eens fietsend door Schotland zou willen, maar hoe moet dat dan met al die koeien, vraag ik dan! Als kind is hij eens achterna gezeten door een koe (om de hooiberg!) en sindsdien heeft hij een lichte koeienfobie. Is zo'n Schotse Hooglander nou een zachtaardig lief beest of wordt het een wilde maniak als hij/zij Teije voorbij ziet fietsen? Gelukkig voor hem staat deze achter een hek, maar vaak is dat niet het geval.
	Vanuit Callander rijden we weer terug richting Stirling (over een weg die we nog nooit eerder gereden hebben, daarover later meer) en komen bij Deanston langs de B8032 dit leuke poorthuis tegen. Een kasteel erbij vinden we niet, maar misschien hoort dit wel bij Doune castle, de landerijen bij zo'n kasteel zijn immers vaak erg uitgestrekt. En eerlijk gezegd vind ik dit soort kasteelhuisjes vaak veel leuker dan de kastelen zelf: dit valt te onderhouden en schoon te maken, zo'n groot kasteel niet!
	De jaloezie begint nu toch steeds wat groter te worden; we zien steeds meer typisch Schotse huisjes die we allebei prachtig vinden. Eerst dit huisje (links) bij Kinbuck in de buurt en een paar minuten later Cromlix House. En alweer is dit alleen maar het 'receptie-huisje'. Mochten ze ooit nog beheerders ervoor zoeken, dan stellen we ons wel beschikbaar...
	Langzamerhand gaan we nu iets naar het noorden en na Langside nemen we de zoveelste terugkerende weg, door Glen Artney. Maar vaak zijn het wel dat soort weggetjes waar je onverwachte dingen tegenkomt. Geen kastelen dit keer, maar wel een leuk watervalletje en een arcadisch landschap. Er lopen geen herders en herderinnetjes rond, maar ze zouden er zo kunnen zijn! Hoewel... helemaal aan het einde van de glen staat een auto bij het laatste huis en erachter liggen een man en vrouw met elkaar te vrijen. Dus toch Arkadia!
Veel Schotse landschappen nodigen gewoon uit om even uit te stappen, rond te kijken en rustig te zitten. Maar vandaag is het nog wel erg fris, dus geen pauze op dit idyllische plekje, wij zijn niet zo weerbestendig als de Schotten die we aan het einde van de glen tegenkwamen. Wij genieten vanuit de auto van het landschap en stappen af en toe even uit.
	Terwijl we zo rondrijden komen we eigenlijk helemaal onverwacht bij de distilleerderij van één van de bekendste merken Schotse whisky: The Famous Grouse, vlakbij Grieff. Na al die vakanties in Schotland moeten we nog steeds een whiskystokerij van binnen bezoeken, maar het staat niet op onze prioriteitenlijst ook al geniet Teije af en toe van een glas whisky. In Edinburgh hebben we een keer een whiskymuseum gezien en dat was eerst even genoeg. We hebben wel een lijstje van stokerijen die we ooit willen zien, maar deze hoort er niet bij. Zelf beweren ze op hun website dat ze de meestbezochte distilleerderij van Schotland zijn.
	Ten noorden van Crieff gaan wij Glen Turret in, alweer een terugkerende weg. Zoals zovele glens is het een vallei waardoor een eenbaansweg langs een riviertje loopt die eindigt bij een meer, loch Turret. Het is al iets minder koud dus we zoeken een mooi plekje langs de rivier voor een picknick.
Als we terugkeren op de weg tussen Crieff en Monzie zien we af en toe een poorthuisje en grote borden met 'strictly private road' erop. In zo'n geval weten we wel zeker dat er weer één of andere rijke stinkerd hier een privé-kasteeltje heeft (jaloers, jaloers...). Zoeken ze nou echt niet iemand die op de poort moet letten en ons gewoon de gate lodge aanbiedt? Vanaf een hogere weg zien we later een stukje van de top van het kasteel en dat vinden we heel wat minder interessant dan dit poorthuisje. Het kasteel schijnt af en toe open te zijn voor bezoekers maar nu is het dat in ieder geval niet.
Door glen Almond rijden we nu verder naar het noorden en omdat het begint te miezeren en daarna echt te regenen, rijden we nu in één keer door naar onze vrienden Iain en Cathy in Beauly waar we vanmiddag zouden thee drinken. Maar we komen pas tegen 5 uur aan en de deur van hun hotel zit nog dicht. Maar blijkbaar zitten ze wel op ons te wachten want nadat we hebben gemorreld aan de deur komen ze er al snel aanhollen en worden we met dikke omhelzingen ontvangen. Lekker om hier weer terug te zijn. Als je onze eerdere reisverslagen van Schotland hebt gelezen, weet je wat we bedoelen. Dit is een beetje ons thuis in Schotland.
Al snel besluiten we om vanavond hier gewoon te blijven, gelukkig is 'onze eigen' kamer beschikbaar en vinden Iain en Cathy het prima als we er nog een paar nachten aan vastknopen. We hebben verder nog niets geregeld voor deze reis en Teije moet nog wat werk opknappen voor Iain (websites/computerwerk), dus wij vinden het prima. En natuurlijk hebben we heel wat bij te praten dus wordt het laat voor we eindelijk moe en tevreden naar bed gaan.