Home -> Luxemburg -> Reisverhaal 2007 -> Vrijdag 16 maart

Het zuiden van Luxemburg

	Alweer slapen we lekker uit, op onze laatste hele dag in Luxemburg. En de zon schijnt weer volop als we naar buiten stappen, het is nog steeds lekker weer. We hebben waarschijnlijk de beste week gekozen die we maar kiezen konden voor dit uitje, voor volgende week wordt er sneeuw voorspeld! Een zelfgemaakt ontbijtje op het balkon slaan we dan ook niet over.
Vandaag hebben we gereserveerd voor het zuiden van Luxemburg, een gebied dat we eigenlijk nog helemaal niet goed kennen. Als je naar Frankrijk rijdt vanuit Nederland raas je erlangs over de snelweg en vanuit Duitsland blijf je al gauw aan de oost en noorkant van het land rondhangen omdat het daar zo mooi is. Het Gutland staat vooral bekend om de vruchtbare aarde maar ook is er veel industrie en natuurlijk de forenzenstadjes voor degenen die in Luxemburg-stad werken.
	Via België rijden we zuidwaarts, naar de Tëtelbierg of Titelberg bij Rodange, op zoek naar de versterkte vesting van de Trevieren, een Keltische stam. In de 1e en 2e eeuw v.c. leefden ze hier omring door een bijna 3 kilometer lange ringwal. Daarna leefden er nog eeuwenlang Romeinen, maar in de bossen treffen we nog maar weinig sporen aan. In de oudheid waren hier al mijnen waar ijzererst werd gedolven, dus een goudmijn voor de oude wapenindustrie.
	Op een verhoging in het landschap na (links) vinden we eigenlijk niets terug van de ringwal, maar het is mooi weer en we maken een mooie wandeling door het bos. Alles begint al uit te botten en te bloeien en we zien veel bloemen die denken dat de lente al volop begonnen is. Na iedere bocht hopen we op meer, op een uitzicht, op prehistorische resten, maar nee, niets daarvan.
Op de terugweg zien we wat linten in de verte en als we erheen lopen blijkt een stuk grond afgezet te zijn door archeologen. Er worden hier nog steeds opgravingen gedaan en dit is waarschijnlijk een gebied dat deze zomer verder onderzocht zal worden. Het terrein is overdekt met landbouwplastic en er lijken fundamenten en muurtjes onder te liggen. We bedwingen onze nieuwsgierigheid en blijven buiten het terrein, maar eerlijk gezegd valt het gebied ons nogal tegen na wat we er over gelezen hebben. We houden het dus maar op een mooie boswandeling.
Over de rest van de dag kunnen we redelijk kort zijn: over de kleinere wegen gaan we de vele dorpjes in dit gebied langs en stoppen af en toe in een grotere plaats als Esch-sur-Alzette, Bettembourg en Mondorf-les-Baines, maar niets kan ons inspireren tot mooie verhalen en foto's maken we ook al bijna niet. Het is te druk, te netjes, te 'net niet anders genoeg'... Dat wil niet zeggen dat het niet mooi is, maar na de landschappen van de afgelopen dagen valt het ons wat tegen. Tijdens het reizen willen we graag van verbazing in verbazing vallen en dat gaat niet altijd op, een bekende reizigersziekte. We zullen het gewoon moeten doen met wat we hebben en waar we zijn en ook dit deel willen we graag zien, anders hebben we Luxemburg niet helemaal gezien! Echt jammer vinden we wel dat Parc Merveilleux bij Bettembourg nog niet open is, een sprookjespark waar we graag eens naar toe zouden willen.
	Ondertussen zijn we naarstig op zoek naar een terrasje waar we een kop koffie kunnen drinken, maar in dit gebied wordt gewerkt of is het nog te vroeg in het seizoen want we vinden nergens een terrasje. Bij Schengen, het meest zuidoostelijke plekje van Luxemburg rijden we nog even naar Frankrijk en Duitsland, maar geen terrasjes te bekennen. Vanuit Frankrijk hebben we nog wel mooi zicht op het 14e eeuwse torentje in Schengen en de Moezelvallei ligt er mooi bij als we in noordelijke richting naar Remich rijden.
	Maar als we daar ook geen terrasjes ontdekken besluiten we even een omweggetje naar Trier te maken, dat kennen we en daar weten we de terrasjes wel te vinden. Het is nog geen half uur rijden, maar het is al 4 uur 's middags geweest en we hebben nog geen koffie gehad. Verwende reizigers als wij zijn dat niet gewend! Al snel vinden we een parkeerplaats en op het plein voor de Basilica, een bakstenen gebouw uit de 4e eeuw, zetten we ons neer op het terras. Het is wel lekker in de zon, maar een beetje minder wind mag wel. Het voelt toch wat kouder aan dan de afgelopen dagen.
Na een halfuurtje in Trier vinden we het welletjes. We hebben vandaag een wat mindere dag wat natuurschoon en culturele hoogstandjes betreft, maar Trier heeft dat even snel goed gemaakt. Nu is het tijd voor een stukje snelweg tot aan Luxemburg-stad en daarna de binnendoorweggetjes naar het noordwesten. Als we nog eens goed op de kaart kijken zien we dat we echt vrijwel ieder groot plaatsje in Luxemburg wel hebben aangedaan en daarnaast ook nog heel veel dorpen. Na de rit van vandaag kunnen we gerust concluderen dat het zuiden van Luxemburg niet echt ons favoriete deel is, misschien met uitzondering van het oostelijk grensgebied dat deel uitmaakt van de Moezelvallei.
Terug bij Bigonville moeten we natuurlijk ook nog even een foto maken van het dorp vanaf een afstandje. Zoals zoveel dorpen in Luxemburg ligt het tegen een heuvel gebouwd en staan er slechts een paar honderd huizen. Nog voor de schemering begint zijn we alweer 'thuis', voor onze laatste avond hier. Een laatste avond rust, zonder tv of computer, wat kan het leven toch heerlijk ontspannen zijn!
En alweer vroeg naar bed want morgen moeten we voor de eerste keer ook vroeg op. Maar nu fantaseren we nog even dat de vakantie nog lang niet voorbij is!