Home -> Kroatië -> Reisverhaal 2007 -> Dins- en woensdag 28 en 29 augustus

Op de vlucht voor de regen

Eindelijk zijn we toe aan onze 'echte' zomervakantie, en we zijn er ook aan toe na alle stress en drukte van de afgelopen tijd. Omdat we zo vaak op vakantie gaan krijgen we het in de tussenpozen natuurlijk steeds drukker, want het gewone werk moet wel gedaan worden! Hoe meer vakantie we hebben des te drukker krijgen we het in de tijd tussen de vakanties door zodat we vaker op vakantie moeten om te ontstressen, wat een luxeprobleem! Maar tja, we zijn een beetje verslaafd aan reizen en geven daar graag aan toe zolang we dat nog kunnen.
Een klein regenbuitje zwaait ons Nederland uit, vlak voor Nieuwschans en we hopen dat het de laatste van de vakantie is. Langs deze weg zijn we binnen een uurtje al in Duitsland, dus echt op vakantie! Onze tomtom is het er niet mee eens: eerst wil hij ons via Arnhem en het Roergebied naar het zuiden sturen, vervolgens wil hij ons de tweebaansweg naar Veendam als snelste weg laten nemen. Misschien hadden we toch een kaart van Duitsland moeten meenemen. Bij het tankstation waar we de gastank nog even volgooien toch maar een kaart gekocht. We bedenken ons (nu pas) ook dat we eigenlijk maar weinig nut van de navigatie zullen hebben omdat we voornamelijk naar landen gaan waar de tomtom geen kaarten voor heeft.
En het is maar goed dat we een kaart hebben gekocht want er wordt nogal aan de wegen gewerkt en bij Osnabruck zijn wat afritten afgesloten. Als we zelf een omleiding hebben gevonden (meestal zijn die in Duitsland wel goed aangegeven, maar deze keer niet) en we op de A33 naar het zuiden rijden, denkt onze tommie dat we 80 kilometer door kunnen razen. Niet dus, deze weg is nog lang niet klaar. Zeker 20 kilometer lang op een drukke tweebaansweg met veel stoplichten maant John Cleese, onze navigatiestem, ons om een paar keer naar rechts of naar links te draaien zodat we weer terugrijden. Onze ongehoorzaamheid brengt ons gelukkig wel een stuk sneller op de juiste weg.
	Na een korte pauze halverwege (waar ze ons 50 cent voor een plasje willen laten betalen tot we er, achteraf, achterkomen dat je dat geld terugkrijgt als je daarna wat in het restaurant bestelt (maar dat hadden we al daarvoor gedaan..). rijden we in 1 ruk door naar het zuiden van Duitsland. Het is 23 graden en het zonnetje schijnt. Tot aan de Oostenrijkse grens. Een flinke bui plenst over ons heen en het wordt heel snel donker. In het hotel in Reutte, vlak over de grens, horen we dat een kwartier geleden de zon nog scheen. We zijn hier al eerder geweest en worden ontvangen door dezelfde krom gebogen oude vrouw. Het is weliswaar uit de route maar een bekende en mooie plek en zo vermijden we de files rond Munchen.
	We hebben weer hetzelfde uitzicht als in 2004, maar toen was het weer toch heel wat beter. We doen snel de truien aan en proberen niet al te veel te luisteren naar de stromende regen. Uren later regent het nog steeds pijpenstelen en de weersverwachting is ook niet super. In dat geval blijven we hier niet twee nachten zoals we eerst wilden, maar trekken we morgen de Alpen al over, op zoek naar warm en zonnig weer.
De hemelsluizen staan nog steeds open als we de volgende ochtend wakker worden en na het ontbijt gaan we snel op weg naar het zuiden. Kasteel Neuswanstein, het sprookjeskasteel dat op zoveel puzzels staat, zal tot een volgende keer moeten wachten. We willen nu mooi weer zien en gaan daarom eerst naar het zuiden, zo snel mogelijk de alpen over en naar Slovenie. Daar zal het vast warmer zijn en het noorden schijnt erg mooi te zijn, daar gaan we dan een paar nachten verblijven.
	Zo snel mogelijk is trouwens niet zo snel, want de heftige regen zorgt ervoor dat we zelfs op de snelweg bij Innsbruck maar maximaal 80 kunnen rijden. En verder hebben we vooral tweebaanswegen doordat we een beetje uit de route zijn. En zo rustig als het gisteren op de snelwegen was, zo druk is het nu op de wegen. We zijn 6 uur onderweg voordat we eindelijk bij de grens met Slovenie zijn! Het schiet niet op deze dag, het weer voldoet niet aan onze verwachtingen; kortom dit is tot nu toe niet de vakantie zoals wij, verwende toeristen, ons die voor ogen hadden.
Als we uit de lange tunnel komen en het land binnenrijden is het wel eindelijk droog geworden en bij de eerste benzinepomp zoeken we het terras op voor de kop koffie die we in Italie niet buiten konden nuttigen vanwege de regen. Dit is onze eerste stop vandaag en we zijn blij dat we met trui aan buiten kunnen zitten.
Onderweg hebben we ons reisplan alweer veranderd. We willen zon en warmte, maar ook al is het al 20 graden en droog, we zijn er niet tevreden mee. Daarom rijden we nu maar in 1 keer door naar Kroatie. Ons gas is op maar we kunnen nog een tijdje doorrijden op benzine, maar dan keert ons geluk: na 10 kilometer op benzine komen we zomaar een tankstation met lpg tegen, we maken in 2 uur meer kilometers dan de 4 uur ervoor en voor we het weten zitten we in Karlovac aan een koffie en een biertje. In t-shirt om 9 uur 's avonds! We hebben ook al een hotel in het centrum, onze auto staat voor de deur, wat willen we nog meer? Even snel ons reisplan aanpassen: morgen wordt het vast nog mooier, dan gaan we eerst naar de Plitvicka meren, een wonderschoon gebied in een nationaal park waar we al vaker in de buurt van zijn geweest. En dan door naar de kust of desnoods een hotelletje in de buurt. Het kostte even tijd, maar we zijn de weergoden maar mooi te slim afgeweest!