Vandaag gaan we weer terug naar het 'rustige' Kroatië. Montenegro is een prachtig land, maar er zijn iets te veel toeristen langs de kust. De 100 kilometer naar de grens kost ons ruim 2,5 uur, maar dat komt ook omdat we af en toe bij een kioskje stoppen om nog wat smokkelwaar voor Lies mee te nemen.
En ja hoor, waar Lies al bang voor was, gebeurt: heeft u ook sigaretten gekocht, vraagt een norse Kroatische douanier. Natuurlijk, zeggen we, 2 slof. En dan moet de kofferbak openen en wordt er wat tussen onze campingspullen gerommeld. Gelukkig heb ik wel wat ervaring met 'smokkelen' en tenzij we de hele auto moeten leeghalen vinden ze echt niets, dus ik maak me geen zorgen. Het blijft een soort uitdaging, iets illegaals doen wat je zelf eigenlijk helemaal niet illegaal vind. Lies vind het nogal spannend en verschuilt zich achter haar zonnebril.
Na een paar minuten mogen we doorrijden en we zullen hier maar niet vertellen hoeveel slof we echt hebben meegenomen...
We hebben veel oponthoud vandaag, door ongelukken of door bomen die op de weg zijn gevallen. Bij Dubrovnik staan we drie kwartier in de file en regelmatig staat een paar auto's dwars over de weg, altijd in een bocht. Een echt verkeersveilige regio is dit niet, een mensenleven is hier blijkbaar toch iets minder waard dan bij ons.
We zijn vanochtend weggereden uit Montenegro met 22 graden, bij Dubrovnik is het 32 graden en een uur later rijden we door de stromende regen en zakt de temperatuur naar 14 graden. De weergoden zijn ons weer op het spoor! Heel ver weg zien we de rand van de grote zwarte wolk en als we tegen de avond een camping rond Trogir zoeken zien we nog net de laatste zonnestralen en is het weer een aangename 20 graden. We hebben de tent in 10 minuten staan, net voor het helemaal donker wordt, op één van de laatste plaatsen op camping Belvedere.
Het is een prachtige camping, maar op de terrassen langs de zee staat iedereen hutje mutje en er zijn allerlei mensen die zich bemoeien met het opzetten van de tent zoals een Poolse meneer die in het Pools van alles tegen ons zegt, terwijl wij gewoon even willen doorwerken. Als we een beetje gesetteld zijn blijkt dat we niet de beste plek hebben: vlak onder een felle lamp (hadden we niet op gelet) en naast rumoerige buren.
We zijn ruim 10 uur gereden over 425 kilometer en het was een inspannende rit over voornamelijk kronkelige tweebaanswegen. We zijn bekaf en vinden dat we de laatste dagen weer zoveel gedaan, gezien en gereden hebben dat we weer een paar stranddagen willen inlassen. Maar dan wel op een rustiger plek waar ook echt strand is, dus morgen trekken we weer verder richting Zadar. Daar kunnen we afspreken met onze vriend Josko of een paar dagen naar de camping in Zaton die weliswaar niet goedkoop is, maar wel aangenaam en ontspannen in onze ervaring.
De laatste 2 foto's van de camping Belvedere hebben zijn de volgende ochtend gemaakt, maar we tonen ze hier omdat we anders zo weinig foto's hebben voor vandaag.
