Home -> Schotland -> Reisverslag 2006 -> Vrijdag 25 augustus

We gooien onze reisroute om en gaan naar Argyll

	Ayr kent verschillende bruggen die in het centrum de rivier overbruggen, maar het bekendst is wel de Auld Brig (linkerfoto) die gered is van de afbraak dankzij een gedicht van Robert Burns waarin de oude en de nieuwe brug met elkaar redetwisten, The Brigs Of Ayr. Burns schreef in het lokale Schotse Ayrshire-dialect en is af en toe moeilijk te volgen als je het onvertaald leest. Dat hij als een held van Schotland wordt beschouwd (of als gemakkelijke bron van inkomsten) blijkt wel uit het feit dat bijna elke plek waar hij geweest is tot een toeristische attractie is gebombardeerd.
De lucht begint steeds meer te betrekken en echt warm is het niet, weer heel anders dan gisteren. We vragen ons af wat we moeten doen. Onze plannen vooraf waren redelijk eenvoudig: een paar dagen naar het eiland Arran, een paar dagen de omgeving van Kilmartin bekijken en een tijdje naar onze vrienden in Beauly plus nog enkele dagen tijd voor verrassingen. Sinds eind maart 2006 geldt echter een rookverbod in publieke ruimten in Schotland en veel hotels hebben ook direkt al hun kamers maar rookvrij gemaakt, lastig voor ons als nog steeds verstokte rokers (we krijgen hier regelmatig emails over, soms boze, soms met goede tips om te stoppen..., maar dat hoeft echt niet!). Zo ook op Arran, waar we geen betaalbaar hotel konden vinden waar we op de eigen kamer mogen roken, en daarom hebben we al onze kampeerspullen bij ons. Maar we zijn toch een beetje mooiweer-kampeerders en vooral de vochtigheid schrikt ons af en de vooruitzichten zijn ook niet al te gunstig.
	In Kilmarnock (bekend van de Johnnie Walker whisky) zoeken we eerst een plekje op waar we koffie kunnen drinken, maar hier zijn we als de eerste de beste zwerver al veroordeeld tot de straat. Met een take-away-koffie in de hand zoeken we een plaatsje op een bankje in het kleine centrum. Ook hier staat weer een standbeeld van Robert Burns; zijn eerste boek Poems chiefly in the Scottish dialect werd hier gepubliceerd.
Kilmarnock vinden we niet echt een interessante plaats en na de koffie rijden we verder, nog steeds besluiteloos over wat we gaan doen. We komen weer wat leuke huisjes tegen, zoals ze door heel Schotland staan, en dolen maar een beetje rond. Maar na een uurtje zijn we er wel uit, we hoeven niet per sé eerst naar Arran, dat kunnen we ook later deze vakantie nog wel doen. Dan maar eerst op naar Kilmartin, ten noordwesten van Glasgow in Argyll waar veel pre- en historische monumenten te vinden zijn.
We rijden snel voorbij Glasgow en gaan dan op zoek naar lpg. Maar alle tankstations lijken ten zuiden van Glasgow te liggen en onze Tomtom heeft ook geen betere oplossing. Terwijl we in de zogenaamde POI's (points of interest) rondneuzen, want we hebben diverse gas-poi's, komen we ook de Travelodge hotels tegen! Die had ik een paar dagen voor vertrek inderdaad op de Tomtom geladen, maar toen we de weg niet konden vinden bij Lancaster op de eerste dag hebben we daar nooit meer aan gedacht! Gewoon 150 kilometer voor niks gereden dus. En nu moeten we alweer zo'n 35 kilometer terug voor gas dat we uiteindelijk vinden op het internationale vliegveld van Glasgow.
	Voorbij Glasgow komen we al snel in veel rustigere gebieden met vooral uitbundige natuur en een paar uur later zitten we in Inveraray langs Loch Fyne waar we vorig jaar hebben overnacht. Het is eigenlijk heel klein maar heeft toch het voorkomen van een echte stad. Het werd in 1745 gebouwd nadat een bestaand vissersdorp was gesloopt. Het wordt een voorbeeld van de Schotse Georgiaanse architectuur genoemd. Er zijn een paar bezienswaardigheden (kasteel, bell tower), waarvan dit schip er één is, de Arctic Penguin, een driemaster met een maritiem museum, ideaal voor een bezoekje op een regenachtige dag.
	Aangekomen in Lochgilphead zien we een hotel dat we al op internet waren tegengekomen, het Stag hotel. Even vragen of we er mogen roken, en ja, het mag. We boeken meteen voor minimaal 3 nachten. Nu zitten we in ieder geval even droog en kunnen we de komende dagen wat door het gebied rondrijden. Lochgilphead is het bestuurlijke centrum van Argyll en Bute en ligt aan Loch Gilp.
Lochgilphead is net als Inveraray een geplande stad, maar toch veel minder leuk. Er is een grote supermarkt (en een benzinepomp met lpg!), maar verder stelt het niet heel erg veel voor. We lopen wat rond, maar als we op de boulevard komen verandert de druilerige regen in een flinke bui en we haasten ons naar binnen. Het stopt deze avond ook niet meer en we zijn blij dat we zoveel leesboeken hebben meegenomen.