Home -> Schotland -> Reisverslag 2006 -> Donderdag 24 augustus

Via Dumfries naar Ayr, Schotland

We worden laat wakker in ons hotel waar we vannacht pas laat aankwamen. We waren uitgeput en hebben een gat in de dag geslapen, we zijn vlak voor de uitcheck-tijd van 12 uur uit het hotel vertrokken. Een mooie kamer trouwens, we gaan eens vaker op deze keten (Travelodge) letten. En omdat we een aantal maanden van tevoren al hebben geboekt was de prijs maar 26 pond (ca. € 39). Maar als we eenmaal weg zijn, racen we door naar Schotland, daar willen we immers heen. Het weer is flink opgeklaard na gisteren en na een kort buitje breekt de zon door.
	Bij Gretna passeren we de grens met Schotland en we rijden eerst naar het centrum van Dumfries, in de middeleeuwen een bloeiende handelsstad. Door het succes ervan is het meermalen door de Engelsen verwoest. De stad trekt nu toeristen met de nagedachtenis aan de bekendste Schotse dichter die hier de laatste 5 jaar van zijn leven doorbracht aan het einde van de 18e eeuw.
	We zoeken eerst een terras op en die zijn hier maar spaarzaam. We weten toch een tafeltje te vinden en na de regen van gisteren hadden we niet verwacht vandaag in de zon te kunnen zitten en zelfs de mouwen van de trui kunnen opgestroopt worden. High Street is de winkelstraat van Dumfries en een favoriete ontmoetingsplaats is de Midsteeple, het oude gerechtshof met eigen gevangenis dat midden in de straat staat.
	We rijden al snel door naar het westen, dwars door het Galloway Forest Park. Dit is een prachtig gebied om te wandelen (er zijn meerdere wandelingen aangegeven), en hier en daar staan voorzieningen om bosbrandjes tegen te gaan. Wat ons opvalt is dat sommige paden sterk meeveren als we erop lopen. Is het gewoon moerassig of ligt er iets onder het pad waardoor het beweegt. Als we op en neer springen zie je het hele pad bewegen!
	We lopen naar één van de twee Bruce's Stones die in het park liggen, een steen waar Robert de Bruce uitgerust zou hebben nadat hij in 1307 de Engelsen verslagen had. Schotten hechten aan hun geschiedenis, vandaar dat er door heel Schotland veel van dit soort plekken zijn waar een verhaal, legende of echte geschiedenis aan verbonden is.
Iets verder langs de A712 passeren we Murray's Monument, ter nagedachtenis aan een ongeletterde schaapsjongen die zichzelf wist op te werken tot professor in Oosterse Talen aan de Edinburgh universiteit. Het hoge gebouw is van verre te zien en vanaf het moument moet het uitzicht over de omgeving ook erg mooi zijn, maar we willen vandaag nog een stuk verder rijden dus slaan we deze wandeling over.
	Wanneer we de bossen bijna uit zijn komen we dit prachtige verkeersbord tegen. Sinds kort letten we er wat beter op voor iemand die aparte verkeersborden op internet wil zetten. We rijden een stukje in de aangegeven richting en er zit inderdaad een rare hobbel in de weg.
	Bij Girvan bereiken we de westkust en zien in de verte het eiland Alisa Craig (Elfjesrots in het Gaelic) liggen. Tijdens de Reformatie was het een oord waar katholieken heen vluchtten, tegenwoordig is er een partikulier vogelreservaat en 's zomers vertrekt er dagelijks een boot vanuit Gir naar het eiland. Rechts de ruïne van Crossraguel Abbey waar de abten in de Middeleeuwen machtige landlords werden.
Aan het einde van de middag komen we aan in Ayr waar we een hotel zoeken. We halen de laatste boot naar Arran vanuit Ardrossan toch niet meer, dat was eigenlijk het einddoel voor vandaag. Morgen gaan we wel die kant op. Roken mogen we niet in de kamers van het Almont hotel, maar als we weer naar buiten lopen komt de eigenaar snel met een asbak aanlopen en vraagt ons het raam de hele tijd open te laten. De kamer is erg klein en de prijs eigenlijk niet waard (70 pond), maar we zijn nog steeds vermoeid en hebben geen zin om iets anders te zoeken, de paar plekken die we al geprobeerd hebben zaten allemaal vol.
	Het is een mooie, warme avond en wij zijn niet de enigen die langs de lange strandboulevard flaneren. Vooral jongeren rijden in groepjes met hun auto's heen en weer over de lange boulevard waar je maar 15 mijl per uur mag, wat natuurlijk soms wel moeilijk vol te houden is als je nog zo jong bent. Een agent die ook op en neer rijdt houdt een oogje in het zeil. We zitten vlakbij de nieuwe stad met brede, rechte straten uit de Victoriaanse tijd, heel wat ongezelliger dan de oude stad met zijn leuke (en soms vervallen) steegjes.
	We maken een strandwandeling over het lange strand. Veel plaatsen in Schotland met een veel kleiner en minder mooi strandje adverteren daar graag mee door overal schreeuwerige borden te plaatsen met 'award-winning beach'. Gelukkig staat dat hier niet en we hebben nog steeds geen flauw idee wat het wil zeggen. Als het ons wat oplevert willen wij ook best wel een beach-award opzetten, of een sea-award die kunnen ze dan zo van ons krijgen. Nou, Ayr heeft wat ons betreft een award-winning sea en beach!
	Maar het is natuurlijk ook zo mooi door het prachtige weer en de spectaculaire luchten waar de zon tussen de wolken door naar beneden glijdt. De kleuren veranderen om de paar minuten en we blijven maar foto's nemen.
	De zon is nog steeds niet in de zee verzonken, maar wij gaan nu toch terug naar het hotel, want buiten wordt het ineens wel erg koud om 8 uur. We lezen nog wat in onze hotelkamer en vallen al vroeg in slaap. We zijn best moe van de drukte van de afgelopen tijd en deze vakantie gaan we proberen om niet al te veel hooi op onze vork te nemen en ook wat uit te rusten.