De laatste dag in Schotland en het begin van een tweedaagse
reis naar huis. We zijn benieuwd hoe het ons bevalt om zo heel Engeland
door naar Dover te rijden en vandaar naar huis. De heenreis was wat
te lang doordat we pech met het slechte weer, files en verdwalen hadden.
Een Engels echtpaar dat in de buurt van Londen woont heeft ons aangeraden
de westkant van de Londense ring te proberen, dat zou veel sneller gaan.
We verlaten Motherwell rond kwart voor 10 in een stralend zonnetje en
de temperatuur loopt al snel op boven de 25 graden.
Het is een lange rit (bijna 800 kilometer), maar regelmatig
zien we grappige dingen langs de weg zoals een klein autoootje achter
een camper (erg handig, hoef je niet steeds de hele camper in te pakken
als je even van de camping weg wilt!) of een vliegtuig dat laag over
de snelweg heen vliegt. En we komen langs allemaal gebieden waar we
vorig jaar zijn heen geweest, dus we kunnen nog wat herinneringen opdoen
ook.
De auto begint wel weer met wat nieuwe kuren waar we niet
echt blij mee zijn: de remmerij (gerepareerd in Frankrijk 2 maanden
geleden en nog een keer in Nederland vlak voor deze vakantie) werkt
niet meer naar behoren, de auto trekt alle kanten op, de uitlaat maakt
vreemde geluiden, een spatlap laat los en schuurt onheilspellend tegen
een band en de auto slaat op gas soms gewoon af, ook op de snelweg,
wat niet echt handig is als je ineens geen rem- en stuurbekrachtiging
meer hebt. Maar we redden ons er mee en rijden niet al te hard.
Het is nog helemaal niet zo laat als we in de buurt van
Ashford komen waar we een Holiday Inn hebben gereserveerd, al voordat
we uit Nederland vertrokken. We komen alleen in een korte file bij Birmingham,
maar Londen zoeven we zo voorbij. Voor 5 uur zijn we al bij Ashford
en gaan uitgebreid picknicken bij een benzinestation. Het hotel vinden
is alweer iets lastiger dan we dachten, want het blijkt bijna 8 kilometer
buiten de stad te liggen.
Maar we hebben alle tijd en het is lekker om nog een beetje
buiten te zijn, het lijkt steeds warmer te worden. We hebben een heerlijk
relaxte avond en nog genoeg boeken te lezen. Op deze manier Schotland
verlaten heeft ook wel wat, een wat gemoedelijker afscheid dan wanneer
je per vliegtuig ineens weer op Schiphol staat.
Maandag 11 september, via Dover terug naar huis
Om half 11 moeten we bij de haven in Dover
zijn, want de boot vertrekt om 12 uur. We hebben dus alle tijd van de
wereld en hoeven ons totaal niet te haasten, het is maar een half uurtje
rijden.
We rijden dit keer Dover van een heel andere kant binnen dan we gewend
zijn, vorig jaar kwamen we vanuit Canterbury. Daardoor ziet Dover er
heel anders uit dan we verwachten, wel grappig. Al snel zijn we ingecheckt
en moeten we wachten tot we aan boord kunnen, nog minstens een uur.
Het bord op de kade geeft het al aan: 28 graden! Het is de warmste dag
van onze vakantie; waarom had dat nou niet even een paar weken eerder
gekund?
Iets over twaalven vaart de boot dan weg en binnen 2 uur staan we
weer op het continent. Vandaar nog 5 uur rijden door de zinderende hitte,
de airco moet af en toe aan! Om 8 uur zijn we weer thuis en zo heeft
de terugreis 2 dagen gekost in plaats van een krappe anderhalve dag
op de heenreis.
Wat ons betreft was dit een prima manier om naar Schotland
te reizen, als je er de extra reistijd tenminste voor over hebt. Als
wij via IJmuiden naar Newcastle gaan zijn we in principe ook ruim een
dag kwijt voordat we in Schotland zijn. Voor ons was dit in ieder geval
de goedkoopste optie en we vonden het prima te doen.
Het is lekker om weer thuis te zijn, maar ondanks de tegenvallers
(slecht weer in het begin, de kou, de autopech en de blaasontsteking)
hebben we weer ontzettend genoten van het mooie Schotland. We verheugen
ons nu al op volgend jaar!