Home -> Schotland -> Reisverslag 2006 -> Vrijdag 1 september

Via Inverness naar Forres

	De garage verwacht vandaag onze nieuwe gasverdamper dus we gaan rustig aan alvast die kant uit. Het is hooitijd en de hooirollen liggen overal klaar op het veld om opgehaald te worden. Nu pas zien we eigenlijk hoeveel agrarisch gebied er hier is.
	In Inverness lopen we langs een computerzaak om een nieuwe pc voor Iain te bestellen. De winkel is klein en nogal rommelig, maar heeft een goede reputatie en is redelijk goedkoop. We zijn de afgelopen jaren zo vaak in Inverness geweest dat we ons er aardig thuis voelen en de weg weten. Maar dit witte gebouwtje rechts was ons nog niet eerder opgevallen: Abertarff House, het oudste nog volledige bouwwerk van Inverness uit 1593.
	In deze straat, Church Street, bevinden zich meer oude gebouwen en uiteraard ook een paar kerken. Vanaf het kerkhof van The Old High Church hebben we een mooi uitzicht over de rivier Ness, maar er hangt een sinister verhaal aan deze plek vast. De opstandige Schotten die bij de slag van Culloden gevangen waren genomen (de meesten werden ter plekke afgeslacht) werden hier alsnog geëxecuteerd.
	Vanaf de overkant van de rivier hebben we vanaf een terrasje uitzicht op het 19e eeuwse kasteel. Daarvoor hebben er oudere kastelen gestaan waar niets meer van over is door de vele belegeringen. Op deze plek zou Macbeth koning Duncan hebben vermoord in de 11e eeuw. En zo zijn er vele plekken in Schotland met een lange, maar vaak ook bloedige, historie.
We wandelen langs de westoever van de Ness naar de St. Andres kathedraal zonder torens; het geld was op maar doordat de kathedraal geen torens had, heeft Inverness nooit stadsrechten gekregen en is officieel nog steeds geen stad. Daarna gaan we over een wiebelige loopbrug weer terug naar de auto en rijden verder naar het oosten.
	We nemen deze keer weer een wat andere route, zuidelijk van de A96 en daar komen we door een meer bosrijk gebied alsof de vruchtbare landbouwgronden alleen dichter bij de kust liggen. Na een paar heftige regenbuien verschijnt de zon weer als we Forres inrijden. We wandelen wat rond en drinken een kop koffie bij de pizzeria die sinds vorig jaar een afdakje boven zijn terras heeft gemaakt (speciaal voor de rokers!).
	Aan de rand van het stadje (de kathedraal hier heeft wel een toren) staat de 6 meter hoge Sueon's Stone, door een glazen kist tegen erosie en vandalen. Het is de grootst bekende Pictische steen in Europa en werd in de 18e eeuw teruggevonden. Oorspronkelijk dateert de steen waarschijnlijk uit de 9e of 10e eeuw en laat een veldslag zien. Er waren er meerdere in die tijd (de Schotten tegen de Picten, de Schotten en Picten tegen de Noormannen, een conflict met de eigen koning) maar men weet niet precies welke strijd op dit monument wordt afgebeeld.
Het is ondertussen al bijna 5 uur en we hebben nog steeds niets van de garage gehoord dus we bellen maar eens op. Nee, er is nog steeds geen pakketje binnengekomen, hoewel het gisteren vanuit Londen is verstuurd. Het wordt nu maandag, dan moeten we in de loop van de middag maar naar hem toekomen. We balen er best wel van, dat betekent dat we het hele weekend geen langere autoritten kunnen maken en dat doen we graag als we hier zijn. Maar het ergste is het gevoel van onvrijheid, dat we niet ineens zomaar weg kunnen als we dat zouden willen. Maar we laten ons plezier niet teveel bederven en rijden nog even naar de ruïne van Kinloss Abbey vlakbij Forres.
	Gesticht rond 1150, groeide het uit tot één van de grootste en welvarendste Cisterciënzer abdijen in Schotland. Er werd goed geleefd en af en toe iets te goed en immoreel volgens de kerk zodat er zelfs afgezanten van het hoofdkwartier van de Cisterciëncer gemeenschap uit Citeaux in Frankrijk een kijkje kwamen nemen om de abt te straffen.
	Nadat het protestantisme het katholieke geloof als staatsgodsdienst verving in 1560 ging het hard achteruit met de abdij en werden de gebouwen ontmanteld en de stenen naar Inverness gebracht als bouwmateriaal. Nu is er nog een indrukwekkende ruïne over waar je rustig een uurtje kunt rondlopen. De abdij ligt naast het lokale kerkhof en is altijd gratis toegankelijk.
Als de lucht weer wat begint te betrekken rijden we weer huiswaarts, dat wil zeggen naar Beauly. Donkere wolken drijven af en toe door de lichtblauwe lucht en we krijgen mooie vergezichten te zien. Alleen al door de luchten zal Schotland ons niet snel vervelen. Wanneer we terug zijn in het hotel geeft Cathy aan dat ze het helemaal niet erg vindt dat de auto nog niet klaar is, nu moeten we tenminste nog het hele weekend blijven. Dat waren we toch al van plan geweest maar nu hebben we geen keus.
We krijgen weer een flinke warme maaltijd voor onze neus ook al vragen we maar om een klein beetje. We hebben het al vaker gemerkt dat we een paar kilo's zwaarder hier wegkomen als we al te lang blijven. Nou ja, dat moeten we er maar voor over hebben.