Home -> Frankrijk -> Reisverslag 2006 -> Woensdag 28 juni

De terugreis naar het noorden, nog meer Alpen

Het is ongeveer 1400 kilometer naar huis dus we doen het in twee dagen. Straks op de snelweg kunnen we vast lekker opschieten, maar we beginnen rustig aan. De tent is kurkdroog dus die hebben we zo ingepakt en we zweten alweer behoorlijk als we de auto helemaal hebben ingericht, ready to go!
Maar eerst afscheid nemen van Laurent en Martine en dat doen we onder het genot van een bakje koffie en verse croissants die ze uit het dorp hebben gehaald. Tegen 10 uur wordt het tijd om te gaan, we willen namelijk niet de kortste weg naar de snelweg nemen, maar nog even een stukje Alpen meepikken.
We rijden via Digne weer een stuk van de ammonietenroute naar het noorden naar het Lac de Serre-Ponçon en onderweg komen we (alweer) door een paar indrukwekkende kloven. In dit gebied en ten noorden hiervan zijn de echte Franse Alpen en na wat we op deze reis gezien hebben wordt dat zeker een toekomstige bestemming. Er is hier nog zoveel moois te zien en wij hebben alleen nog maar een klein voorproefje genomen.
	Iets voorbij Espinasses zien we de barrage de Serre-Ponçon, een stuwdam op 750 meter hoogte. Daarna rijden we over de D3 naar Chorges terwijl we rechts van ons prachtige vergezichten op het meer en de Alpen hebben die hier al gauw 2500 meter en hoger zijn. We zijn benieuwd of in de oudheid mensen hier kwamen wonen omdat het gebied zo vruchtbaar was of om de schoonheid want de Romeinen kwamen hier al graag en zelfs in de prehistorie leefden hier mensen.
	Vanuit Chorges rijden we naar Gap en vandaar naar het noorden over de N85. Het kost even moeite om Gap door te komen, maar dat zal de woensdagspits wel zijn, bedenken we... En we blijven maar omringd door bergen, hoge bergen!
	Af en toe stoppen we even, maar we hebben nog een lange weg te gaan, dus nemen we lui ook eens een foto vanuit de auto en genieten van het landschap. We hebben een zwak voor bergen. De zee is leuk en aardig, maar is (normaal dan) zo vlak en als het te onstuimig is zitten we er liever niet met een boot op. Maar bergen, daar kunnen we niet genoeg van krijgen. Het voelt heerlijk omringd te worden door de majestueuze natuur.
	We zien diverse bergmassiefen op de weg naar het noorden die maar niet uit het zicht verdwijnen, zo groot zijn ze. Alweer worden we verrast, want alweer hadden we verwacht veel sneller de Alpen uit te zijn. We moeten onze aardrijkskundige kennis toch nodig eens opvijzelen. Hoe komen we er toch bij dat de Alpen alleen in Zwitserland en Oostenrijk liggen en maar een heel klein stukje in Frankrijk en Italië?
We rijden door de Vallée du Drac langs de rand van de Alpen en het houdt maar niet op mooi te zijn! We doen het een stuk rustiger aan dan we hadden gepland, maar we hebben alle tijd. Nog een beetje vakantiegevoel is best lekker. Een panoramakaart langs de weg vertelt ons dat we nu in zuid-Isère zijn en wij vinden het tijd voor een picknick, maar niet al te lang want het is weer bloedheet buiten, ruim 35 graden.
Maar enige tijd later naderen we Grenoble en rond 3 uur zitten we dan op de snelweg bij Lyon. We nemen de tolweg (iets wat we anders vaak vermijden) en de kilometers en minuten glijden voorbij. De Alpen verdwijnen langzamerhand uit ons blikveld en maken plaats voor een lichtglooiend landschap. We passeren afslagen met namen van plaatsen waar we al eens geweest zijn en we kijken een beetje weemoedig terug.
In Noord-Frankrijk zien we in de verte een hele donkere lucht hangen en als we die binnen rijden begint het te stortregenen, en we kunnen hooguit nog 60 kilometer per uur op de snelweg. De temperatuur zakt van 34 graden ineens naar 22 a 23 graden en als we na een half uurtje uit de bui komen verandert dat niet meer. Het is hier blijkbaar echt zo koud en daar moeten we toch even aan wennen. De vakantiehitte is nu wel van ons afgespoeld en we bedenken ons praktisch waar we gaan overnachten.
We zijn goed opgeschoten, dus we rijden nog even door zolang het licht is, dan zijn we morgen lekker op tijd thuis. In Luxemburg tanken we nog even en in België beginnen we uit te kijken naar een motel, maar die komt maar niet. Als we dan een eindje voor Luik een bordje met Ibis-hotel zien, besluiten we daar heen te gaan. We hebben dit jaar nu een paar nachten bij deze hotelketen doorgebracht en we zijn er wel tevreden over ook al zijn de kamers eenvoudig. Onverwacht volgen we dan nog een hele mooie route met zowaar een beklimming erin en een leuk dorpje! Dat gaan we morgen even uitzoeken. We zijn nu 12 uur onderweg, dus het wordt tijd voor een goede nachtrust!