Home -> Frankrijk -> Reisverslag 2006 -> Zaterdag 17 juni

Naar Narbonne

In onze haast om de tent snel in de regen op te zetten hebben we ons nogal in de plaats vergist: een veel te harde grond (op de foto zie je dat de haringen nauwelijks de grond in konden) en geen electra of water in de buurt. Het is klam en warm en we zweten heel wat af als we de tent afbreken en naar een heel ander deel van de camping verhuizen. Het heeft trouwens een groot deel van de nacht flink geregend, maar gelukkig niet al te hard gestormd, anders was de tent echt weggewaaid.
	Er is vandaag veel bewolking en het is benauwd. Na een korte strandwandeling besluiten we de omgeving wat te gaan verkennen. We rijden eerst naar het dorpje Gruissan dat in cirkels om een rots is gebouwd waarop de toren van Barberousse staat, het enige overblijfsel van een 13e eeuws kasteel.
	Daarna rijden we door naar Narbonne, waar al in de 7e eeuw voor Christus een Gallische nederzetting bevond. In 118 v.C. werd hier de eerste Romeinse kolonie buiten Italië gesticht. Veel is er niet meer over uit die tijd en als we een brug over de Canal de la Robine oversteken met bloemetjes en al lijkt het meer op de Amsterdamse grachten. Maar hier groeien palmbomen en daar niet!
Tot de 14e eeuw was Narbonne een welvarende havenstad, maar een grote overstroming veranderde de loop van de rivier de Aude zodat de haven van Narbonne verzandde en de zee een heel eind verder kwam te liggen. Nu is Narbonne een florerend toeristenstadje en liggen er uitgestrekte wijngebieden omheen.
	In het oude stadscentrum staat het stadhuis (het nieuwe paleis) naast het paleis van de aartsbisschop (het oude paleis). Ze worden gescheiden door de Passage de l'Ancre op de foto rechts. Zaterdag is blijkbaar een geliefde dag om te trouwen, want de ene partij na de andere arriveert, verdwijnt in het stadhuis en komt even later in de passage weer tevoorschijn terwijl een nieuwe stoet arriveert. Vanaf onze plek op het terras kunnen we het allemaal mooi volgen en in een uur tijd zien we minstens 4 bruiloftspartijen voorbij trekken.
	Daarnaast wordt er ook veel muziek gemaakt in de stad en komen er een paar straattheaterbands voorbij. het lijkt wel een beetje op een mini-Barcelona, en zo levendig en gezellig is het er ook, al is het maar in het klein. Een opvallend detail is dat de gezelschappen nergens om geld bedelen, maar gewoon lekker hun ding doen.
	Achter de twee paleizen staat nog een oude kathedraal en een klooster. De kathedraal is nooit voltooid omdat daarvoor een deel van de beschermende stadsmuren zouden moeten worden afgebroken en daar zaten de bestuurders in de Middeleeuwen niet op te wachten.
	We komen ook deze poppen nog tegen en die doen ons eveneens denken aan de optochten met reuzenpoppen die we met La Merce in Barcelona hebben gehad. Als we wat later bij een cafetaria langs het kanaal dat door de stad loopt zitten, zien we nog meer theatergroepen langstrekken. Narbonne is zonder meer een leuke stad om een dagje door te brengen.
Het is ondertussen weer erg heet geworden, maar het blijft bewolkt en daardoor heel benauwd. We duiken nog een uurtje een koel internet-café in om even onze mail te lezen en aan het einde van de middag gaan we weer terug naar de camping aan de kust. Het hele kustgebied wordt hier Narbone-Plage genoemd, maar ook wel de Rozenkust (Côte des Roses), wat ook de naam van onze camping is. Vroeger was dit een moerasgebied en zat het vol muggen maar in de jaren 60 begon men plannen uit te werken om het de toeristen aantrekkelijk te maken en nu zijn er tientallen vakantiedorpen en campings langs het strand. En (bijna) geen mug meer te zien.