Home -> Schotland -> Reisverslag 2005 -> Woensdag 11 mei

Het Ardnamurchan schiereiland

We slapen lekker uit en zijn nog net op tijd voor het ontbijt. Twee lange trappen moeten we af en straks ook weer op. Maar we hebben wel een mooi uitzicht! Vandaag willen we het rustig aandoen, dat betekent dat we alleen wat gaan rondrijden. Maar tja, een beetje rondrijden is bij ons al gauw de hele dag rondrijden...
We kennen dit gebied nog niet dus slaan we al gauw bij de eerste zijweg af, op zoek naar nieuwe en onbekende plekken. En zo komen we weer heel wat nieuwe plaatsen tegen, meertjes, doodlopende wegen met huizen op fantastische plekken en noem zo maar op.
	Zo ook de plekken op deze foto's langs Loch Morar. Het schijnt één van de diepste meren in Schotland te zijn en er wordt beweerd dat er (ook) een monster huist. Wij zien alleen maar mooie plekken, veel zon en geen monsters.
Iets verder naar het zuiden slaan we rechtsaf, een weggetje op dat niet op de kaart staat. Een tegenvaller voor Teije die nu de weg niet kan afstrepen. Dan maar een weggetje erbij getekend, maar leuk vindt hij het niet! De weg ziet er ook erg nieuw uit en leidt ons langs de kust, naar het plaatsje Arsaig. (Na de vakantie hebben we een nieuwe kaart gekocht en daar staat de nieuwe weg 'gelukkig' wel op!)
In Arsaig nemen we onze eerste pauze, even een 'lekkere' bak koffie. Ik houd meer van een niet al te grote bak sterke koffie, maar dat kennen de Engelsen (sorrie, Schotten) niet. Een grote slappe bak, het liefst met heel veel melk, dat bieden ze je graag aan, maar gelukkig kan ik ook zwarte koffie krijgen. Het straatbeeld zoals op deze foto zie je veel in kleine plaatsjes aan de westkust: een restaurant of café, een postkantoor en wat losse huizen er omheen. Het weer wordt steeds beter en we kunnen vandaag ook lekker buiten zitten.
	Ieder zijweggetje dat we tegenkomen gaan we ook in, en we belanden soms op idyllische plekjes. Natuurlijk niet altijd, maar toch komen we regelmatig hele mooie dingen tegen die je anders zomaar overslaat. Als we ons later maar kunnen herinneren waar het allemaal was...
In Glen Moidart rijden we toevallig tegen dit privé landhuis aan, eigenlijk wel een kasteeltje vinden wij. Maar er staat geen naam bij en op internet kunnen we er ook niets over vinden. Nee hoor, we zijn absoluut niet jaloers.... stel je voor dat je het geld hebt om zoiets te kopen en er te kunnen wonen en dan geen geld meer over hebt voor andere reizen!? We moeten er niet aan denken.
	Verder naar het zuiden rijden we en komen dan aan op het Ardnamurchan schiereiland, waar we nog nooit eerder zijn geweest. Een heel nieuw gebied, en alweer heel afwisselend: bosrijke gebieden, kale en ruige streken, uiteraard heel veel bochten in de weg en af en toe hele leuke huisjes. Zelfs de ingang van een kasteel (rechts), privé uiteraard met een waarschuwing voor mensen die denken straffeloos het terrein op te kunnen gaan. We nemen genoegen met een foto van de Gate Lodge.
	Ardnamurchan is een groot schiereiland, maar veel wegen lopen er niet. We hebben de kaart voor ons en nemen vrijwel alle binnenweggetjes. We hebben het allang niet meer over doodlopende wegen, we noemen het nu: terugkerende wegen, omdat we aan het eind dezelfde weg terug moeten nemen. Maar dit keer zijn het er wel heel erg veel!
	Uiteindelijk komen we aan bij Ardnamurchan Point, het meest westelijke deel van het vasteland van het eiland Groot-Britannië. Er staat een vuurtoren en gelukkig is er ook een café waar we even een kop koffie kunnen drinken voor we de hele zelfde weg weer terug moeten rijden. Het landschap hier is ook schitterend, maar je moet echt de tijd nemen voor een bezoek want er even 'snel' doorheen rijden is er niet bij.
Op de terugweg naar Mallaig nemen we nog snel een fotootje van een leuk huisje dat we al op de heenweg hadden gezien. Het ziet er erg grappig uit, klein en toch versierd met allerlei torentjes. Misschien is het ook wel de toegang tot een veel groter landgoed met kasteel en al, maar dat weten we niet zeker.
Het kost ons bijna 2 uur om weer terug te rijden naar Mallaig, maar over de heenweg hebben we de hele dag gedaan om deze ruige streek te bekijken. We hebben alweer prachtig weer gehad met veel zon en ook een wat betere temperatuur. Terug in het hotel zijn we alleen maar blij dat we onze schoenen kunnen uitdoen, de voeten koelen onder de koude douche en dan gauw naar bed. Het is een lange, maar heel erg mooie dag geweest.