De nacht was helder en best koud, maar juist omdat het
zo helder was, heb ik nog uren buiten gezeten om naar de sterren te
kijken. Een oude hobby die ik als kind al had, hoewel ik me verbaasde
over het aantal sterrenbeelden dat ik niet meer herken. Maar de melkweg
was heel duidelijk te zien, echt een plaatje!
Wanneer we 's ochtends wakker worden is het alweer bewolkt
en het regent licht. We gaan op tijd weg want we willen weer een heleboel
zien.
Allereerst rijden we naar Sutton Bank over, alweer, hele
steile hellingen (25%) waar een bezoekerscentrum is en als we iets naar
het zuiden afslaan hebben we ineens uitzicht op The Kilburn White Horse.
In heel Engeland zijn hier en daar witte paarden te vinden, figuren
die in de witte kalkrots zijn uitgehouwen. Deze figuur is in 1857 gemaakt
door Thomas Taylor en wordt sinds 1920 ook bijgehouden en verzorgd.
Daarna rijden we verder naar het zuiden, naar de stad York,
de historische hoofstad van Noord-Engeland. We vinden een parkeergarage
vlak buiten het centrum en lopen dan eerst naar het kasteel en Cilfford's
Tower, terwijl de zon zich ook weer laat zien. De toren maakte ooit
deel uit van een veel grotere vesting en vervangt een houten toren op
dezelfde plek waar in 1190 bijna 200 joden omkwamen bij rellen; ze lieten
zich liever verbranden dan zich overgeven aan de anti-joodse meute.
York is al een stad vanaf het jaar 71 toen de Romeinen
de Keltische nederzetting versterkten. Nog steeds is er veel ouds, vooral
middeleeuws, aanwezig. Constantijn de Grote werd hier zelfs in 306 tot
keizer uitgeroepen. Pas in de 18e en 19e eeuw verloor York aan macht
toen de industriële revolutie in steden als Manchester en Birmingham
voet aan de grond kreeg. Dat zijn dan ook steden die we gaan overslaan
op deze reis.
Allereerst bezoeken we, na een koffiepauze op een pleintje,
het Jorvik Viking Centre, een Vikingmuseum dat is opgericht nadat opgravingen
hadden uitgewezen dat York onder de naam Jorvik ook een tijdlang een
belangrijke Vikingnederzetting is geweest. En we moeten aardig lang
in de rij staan om binnen te komen, ook al is de vakantie zogenaamd
voorbij. Maar de tocht in een vikingschip door de tijd heen is weer
heel mooi, vooral erg mooi gemaakt. De Engelsen zijn goed in multimedia
presentaties, dat hebben we jaren geleden in Londen al wel gezien. We
willen zelf wel zoiets opzetten in Nederland, maar dat schijnt nogal
wat investeringen te kosten, te groots voor ons...
De binnenstad van York doet nog steeds middeleeuws aan met
de smalle straten en oude gebouwen. Veel huizen hebben geteerde donkerbruine
balken zichtbaar aan de buitenkant, wat wij tot nu toe eigenlijk alleen
in Duitsland en Zwitserland en Oostenrijk hebben gezien. We dachten
dat het een architectuurstijl was die typisch tot het Duits-talige gebied
behoorde, maar we hebben het al veel vaker gezien in Engeland de afgelopen
dagen.
We zijn een aantal uren zoet met het bewonderen van de
oude gebouwen en het genieten van de sfeer. Er zijn meerdere musea maar
ook moderne winkelcentra die niet uit de toon vallen in deze oude stad.
Wie nog nooit the London Dungeon heeft bezocht moet hier zeker naar
de York Dungeon, een spektakel dat je door de 14e eeuw leidt met alle
verschrikkingen uit die tijd.
De kathedraal van York is iets speciaals, een geweldig bouwwerk
en de grootste middeleeuwse gotische kathedraal van Noord-Europa, maar
de entree van £ 5 (€ 7,50) per persoon vinden wij iets te
veel van het goede om de binnenkant te bekijken. We hebben al wel meer
grote kathedralen van binnen bekeken en, hoe mooi de buitenkant ook
is, we voelen ons vandaag niet geroepen om bij te dragen aan het onderhoud
van dit historisch gebouw. We kunnen niet bezig blijven!
Het parkeren kost ons 6 pond, het bezoek aan de toren
2,80 pond per persoon, het vikingcentrum 7,45 pond p.p. en ga zo maar
door. En gezien de grote drukte die ook hier is (terwijl de vakantie
zogenaamd al voorbij is) zal het vast wel goed gaan met de lokale economie.
Aan het einde van de middag verlaten we York en gaan naar
het oosten. Landweggetjes leiden ons langs ruïnes van kerken en
abdijen en uiteindelijk komen we bij de kust, bij Flamborough Head waar
grote kolonies zeevogels nestelen in de krijtrotsen. Uiteraard staat
er ook een vuurtoren.
In de schemering rijden we weer terug naar onze
camping waar het toch een stuk kouder is dan de afgelopen dagen. De
camping is wel bijna leeg, een goed teken voor de komende weken. Misschien
wordt het dan wat rustiger op de plekken die we graag willen zien. Eesrt
maar een nachtje slapen en dan morgen op naar het westen, naar Wales.