Door
het Lake District, Muncaster Castle
| We zijn al op tijd bij Muncaster Castle, waar we gisteren even voorbij gereden zijn. Het kasteel staat op een uitgestrekt terrein en we wandelen eerst een hele tijd door de tuinen. Het klimaat hier schijnt erg geschikt te zijn voor vegetatie die ook voorkomt in het Himalaya-gebergte op zo'n hoogte van 3 kilometer. |  |
 |
Het oorspronkelijke kasteel dateert uit de 14e eeuw maar zou gebouwd zijn op Romeinse fundamenten. Uiteraard is het tussendoor ook nog wel eens grondig verbouwd. Blijkbaar weerhielden de vele spoken die hier schijnen voor te komen de eigenaren er niet van om er toch te blijven wonen. Nu zijn er wel meer kastelen die beweren het meest bespookte kasteel in Engeland te zijn, maar wij hebben nog steeds nergens één spook gezien. |
 |
Bij het kasteel is een uilen opvang- en onderzoekscentrum met vele tientallen soorten uilen waaronder een aantal hele zeldzame. We vinden het de moeite waard er rond te kijken want er wordt veel leuke informatie over de uilen gegeven. |  |
| Na een korte koffiepauze in Ravenglass rijden we naar het noorden. Af en toe regent het en de bergen zijn in dichte mist gehuld waardoor we weinig van het landschap te zien krijgen. We stappen soms even uit maar het is ook erg fris zodat we snel weer de auto invluchten. |  |
|
 |
Via Buttermere rijden we tussen de steile bergen door naar de Honister Pass, ook een bergpas met hellingen tot 25%. Watervalletjes te over dus, en af en toe een wat grotere zoals de Moss Force vlakbij Buttermere. Echt jammer dat het zulk slecht weer is, met mooi zomers weer moet het er hier wel fantastisch uitzien. |  |
| Het blijft redelijk druk op de wegen en een verkeersbord als hiernaast zal dan ook wel noodzakelijk zijn. Er ligt hier heel wat meer aangereden wild langs de weg dan in Schotland. Wel typisch is, dat juist als er zo'n bord staat, we helemaal niets te zien krijgen. Hetzelfde geldt voor herten in Nederland of rendieren in Scandinavië: staat er een bord, dan zie je ze niet. Staat er geen bord dan lijk je veel meer kans te hebben er één te zien! |  |
|
 |
Bovenop de Honnister Pass begint de zon eindelijk een beetje door te breken. Ik bezoek de leisteenmijn die hier te bezichtigen is, Lies heeft er niet zoveel zin in. En eigenlijk is het ook niet echt heel erg interessant, behalve dan om te zien hoe men hier vroeger zwoegde om in z'n bestaan te voorzien. Het is veel bukwerk en lange rechte gangen door de donkere berg en behalve de verhalen die de gids vertelt is er niet veel te zien. Maar wel een prachtig uitzicht op de pas! | |
| De tocht duurt behoorlijk lang en het is te laat om nog iets anders te bezoeken. Via Keswick, waar we wat eten, rijden we daarom door de bergen weer terug naar het hotel, een tocht die ook nog bijna 2 uur duurt, terwijl de afstand helemaal niet zo groot is. Op de terugweg begint het weer te plensen en 's avonds moet de kachel weer aan. We zien op de tv dat het weer de komende dagen hier niet beter wordt, het blijft regenen met temperaturen onder de 15 graden. We vinden het Lake District een heel mooi gebied en er is nog genoeg te zien, maar besluiten toch morgen weg te gaan. We hebben nog een heel land voor de boeg en hier kunnen we altijd nog een keer gemakkelijk vanuit Schotland komen. | ||
