Home -> Groot Britannië -> Reisverslag 2005 -> Woensdag 24 augustus

Via Glencoe naar Zuid-Schotland

Ondanks een tegenspartelende Iain en Cathy vertrekken we vandaag toch. Iain zegt bij het ontbijt ineens dat we natuurlijk wel een dag moeten blijven omdat hij morgen jarig is. Of hij ons echt de waarheid vertelt, weten we eigenlijk niet, maar als smoes is het natuurlijk een sterke. Maar ook dat houdt ons niet tegen. Tegen 11 uur nemen we afscheid van ze en rijden toeterend het dorp uit, op weg naar Engeland.
	En met dat slechte weer valt het wel mee: in het begin sputtert het wat, maar al gauw breekt de zon door en is het lekker om met het raam open te rijden. Langs de westkant van Loch Ness gaan we naar het zuiden. Niet de snelste weg, maar wel veruit de mooiste. Deze picknickplaats langs Loch Linnhe ziet er zo in het zonnetje wel heel aantrekkelijk uit om even te stoppen.
	En dan rijden we door Glencoe, een imponerende streek met een vredige uitstraling. Toch heeft het dorp met dezelfde naam een bloedige geschiedenis, zoals zovele plaatsen in Schotland: in 1692 werden alle mannelijke MacDonalds afgeslacht door de Campbells omdat ze te lang hadden gewacht voor ze de eed van trouw aan Willem III (ja, de onze!) hadden afgelegd.
Clanoorlogen kwamen wel vaker voor in Schotland, maar het ergste in dit geval was dat de Campbells gewoon op bezoek leken te komen en ze gastvrij werden onthaald door de MacDonalds. Om je gastheren dan 's nachts af te slachten was voor de Schotten erger dan verraad!
	Er zijn hier in de buurt een aantal bezienswaardigheden, zoals het Highland Mystery World en het Glencoe bezoekerscentrum dat we altijd nog een keer willen zien, maar het zal voor een andere keer zijn. We zijn al tamelijk aan de late kant vertrokken en willen nog een heel eind verder naar het zuiden.
	Voor Glasgow bereiken we Loch Lomond, het grootste natuurlijke zoetwatermeer van Groot-Britannië, bijna 40 kilometer lang. Op mooie dagen is het hier razend druk, want voor de stedelingen is dit een ideale bestemming om even van de natuur te genieten. Dat hebben we in 2000 al eens meegemaakt toen we in file langs de oostoever van het meer reden. Nu is het redelijk rustig en we kunnen even lekker buiten in de zon zitten genieten. Tot we een plotselinge plensbui over ons heen krijgen!
Bij Glasgow raakt onze navigator in de war door wegwerkzaamheden en we gaan de stad in, in plaats van eromheen te rijden. Dan nemen we de controle zelf maar even over! Via Kilmarnock rijden we richting Dumfries, maar als we op zoek naar een hotel gaan, blijkt dat meer tijd te kosten dan we dachten: hotels zijn vol, vragen belachelijk hoge prijzen of er mag niet gerookt worden op de kamer. En zo rijden we een heel stuk verder dan gepland en vinden in de schemer in Thornhill eindelijk een plekje.