Van
Newcastle naar Beauly, Schotland
| In tegenstelling tot de vorige keer hebben we nu een buitenhut, met uitzicht op de eindeloze zee. Geen gebonk van motoren maar wel het geluid van een klotsende zee en het aanwakkeren van de wind. En veel meer geschommel, want benedendeks zit je ergens in het midden en nu zitten we hoger en aan de buitenkant. We slapen allebei wel, maar toch wat onrustig en we worden regelmatig wakker. Gelukkig kunnen we 's ochtends nog een uurtje doorslapen nadat een luide stem ons om half 7 heeft gewekt om te zeggen dat we over 2,5 uur gaan landen. | ||
| Om 9 uur, Engelse tijd, rijden we het schip af en zitten al gauw op de kustweg naar het noorden, richting Schotland. Iets voorbij Berwick-upon-Tweed passeren we de grens. Dit stadje schijnt officieel nog steeds in oorlog te zijn met Frankrijk, hebben we ergens gelezen, omdat men vergeten was de stad uit te nodigen bij het tekenen van het vredesverdrag in 1747. | ||
| Deze vakantie is vooral bedoeld om meer van Engeland en Wales te zien, maar toch zijn we blij als we weer in Schotland zijn. Kastelen in het Engelse deel, als in Alnwick (heel groot en majestueus en gebruikt in de Harry Potter films) slaan we vandaag dan ook over. De komende weken zullen we nog genoeg van Engeland te zien krijgen. | ||
| Zodra we de grens over zijn duiken we een dorp in (Lamberton) voor een bak koffie. Een nog wat suffe barman helpt ons graag, ook al is hij de troep van het feestje van gisteravond nog aan het opruimen; what a night, verzucht hij. Als we vragen of we een bierviltje met een leuke tekst mogen meenemen, brengt hij ons een heel pak! Wij gaan lekker in het zonnetje buiten zitten met onze koffie en viltjes. |  |
|
 |
In Ayton, niet zo ver van de grens komen we ons eerste Schotse kasteel tegen, met een leuk poortwachtershuis. En al snel daarna zien we de eerste heuvels en bergen, uitgedoofde vulkanen, rond Edinburgh verschijnen. We rijden in de volle zon, totaal in tegenspraak met alle voorspellingen die regen en 15 graden in het vooruitschiet hadden. |  |
| Als we in Birnam stoppen voor een kop soep, net als 3 maanden geleden, staat de thermometer op 25 graden en zitten we te zweten. We hebben alle tijd, dus doen we het rustig aan en maken ook nog even een omweggetje langs de de ruïne Ruthven Baracks. Maar vlak voor we de Highlands binnenrijden begint de regen al te vallen en het stopt niet meer tot we in Beauly, ten westen van Inverness, zijn aangekomen. De laatste kilometers zijn trouwens behoorlijk hilarisch: we kennen de wegen hier nu behoorlijk goed, maar we hebben sinds kort (dankzij een leuke klus) een navigatiesysteem met o.a. John Cleese als wegaanwijzer. Hij doet het perfekt behalve de laatste 15 kilometer naar Beauly. Hij raakt in de war, noemt afslagen die er niet zijn en tenslotte raken wij ook in de war. Uiteindelijk komen we met een omweg aan. Altijd lachen met die man! | ||
| In het Caledonian hotel worden we weer feestelijk onthaald door Iain en Cathy en later ook andere oude bekenden. Een Engelsman in de pub vraagt ons zelfs of we locals zijn of in ieder geval hier wonen! Dat voelt toch wel als een kompliment... ja, we voelen ons hier inderdaad thuis. | ||
| Na een warm maal en gezellige praat met allerlei bekenden en onbekenden gaan we tevreden naar bed. We zijn weer op reis! | ||
