Na een lekker ontbijt stappen we naar buiten de motregen
in. Het blijft ook de hele ochtend wat grijs en miezerig en het uitzicht
is beperkt als we over kleine weggetjes richting Plymouth rijden. Bij
Tavistock slaan we af, het Dartmoor national park in en al snel rijden
we over een hoogvlakte in dichte mist. Het moet een ruig gebied zijn,
maar we krijgen er zo niet veel van te zien.
Het park staat ondermeer bekend om de halfwilde pony's die
er leven en als de mist wat optrekt krijgen we er een stel te zien.
Jonge veulens die dartelend spelen en één zeer nieuwsgierige
pony die z'n hoofd maar al te graag door het raam wil duwen. Als we
het raam dichtdoen, begint hij aan de auto te knagen en we zien later
3 dikke strepen in de lak. Volgens de garage € 500 om weer te herstellen.
Maar goed, we hebben de wilde pony's wel gezien!
Nu de mist wat optrekt zien we gelukkig wat meer van het
landschap en het ziet er inderdaad oud uit, een beetje 'oerig'. In de
oudheid werd dit gebied druk bewoond en er schijnen nog allerlei overblijfselen
zoals graven en steencirkels te zijn, maar daar hebben wij deze keer
geen tijd voor.
De lucht klaart steeds meer op en in Exeter kunnen we weer
buiten zitten voor een bak koffie en een soepje. We maken nog even een
wandeling door de hoofdstad van Devon die in de 2e wereldoorlog zwaar
gebombardeerd is. De kathedraal is buiten schot gebleven en ook de Underground
Passages, een 14e eeuws gangenstelsel dat vroeger werd gebruikt voor
de watervoorziening.
Vanuit Exeter rijden we via Dorchester naar Lulworth Cove,
een bijna cirkelvormige baai die er in het zonnetje prachtig bijligt.
De zachte kalksteen is in de loop van miljoenen jaren weggesleten en
heeft zo deze baai achtergelaten. Een mooi plekje om wat rond te wandelen.
Uit onze uitgebreide Zuid-Engeland gids weten we dat we
nog iets in dit gebied wilden zien, maar helaas we weten niet meer wat
en het boekje zijn we ergens verloren. Achteraf komen we erachter dat
het Corfe Castle is waar we nog heen hadden gewild, maar dat hebben
we dus gemist. Maar we hebben wel weer een mooi stukje kust gezien.
Na deze wandeling nemen we de grotere wegen om wat sneller
naar het oosten te gaan en vanaf 6 uur beginnen we met het zoeken naar
een hotel. Het is 's avonds toch killer en wat vochtig en voor één
nacht willen we geen tent opzetten. Maar het lijkt wel steeds moeilijker
te worden om iets te vinden. Pas na het invallen van de duisternis (tegen
half 9) vinden we in Arundel een kamer voor £ 90, de duurste overnachting
deze vakantie, maar het goedkoopste dat we konden vinden. En we zijn
heel wat hotels bij langs geweest in een straal van 30 kilometer!