Home -> Groot Britannië -> Reisverslag 2005 -> Zondag 11 september

Stonehenge, Salisbury, Glastonbury

De ochtend begint grijs, maar het is niet heel erg koud, een trui aan is genoeg om warm te blijven. Vandaag gaan we nog wat meer prehistorische en historische zaken bekijken dus het moet ook niet al te warm zijn. Dit weekend zijn archeologische workshops te bezoeken bij verschillende opgravingen en als we richting Salisbury Plains rijden komen we er al gauw een tegen.
	Iets voorbij Avon komen we bij Woodhenge, een plaats als Stonehenge, alleen waren er geen staande stenen, maar boomstammen in een cirkel geplaatst. Aan de omvang te zien was het minstens net zo groot als bij Stonehenge, alleen zijn de bomen uiteraard vergaan en betonnen paaltjes geven aan waar de boomstammen in cirkels hebben gestaan. Even verderop is een archeologisch team bezig met opgravingen en wordt getoond hoe de mensen in de prehistorie leefden van landbouw en de jacht.
We komen nog meer van dit soort plekken tegen en we zijn verbaasd dat er zoveel mensen op af komen. Archeologie leeft hier blijkbaar erg bij de mensen. Misschien ook niet helemaal verwonderlijk, want de streek is toch heel wat rijker aan zicht- en tastbare oudheden dan Nederland. Bij ons heb je de hunebedden maar meer tijd voor grotere monumenten hadden onze voorouders waarschijnlijk niet. Misschien is in Engeland veel meer bewaard gebleven, maar aan de vele monumenten die gevonden zijn, moeten heel wat mensen hebben meegewerkt en dat betekent mankracht met de primitieve middelen die men toen had. En mankracht heb je alleen wanneer die mensen niet nodig zijn om voedsel te verbouwen of te jagen, toch een soort luxe!
	Na een paar bezoeken aan archeologische teams rijden we dan eindelijk naar Stonehenge. Vanuit de verte ziet het er al indrukwekkend uit, misschien nog wel indrukwekkender dan van dichtbij, dat heeft vast te maken met het perspectief vanaf de weg. En ook zien we meteen al de immense drukte die er heerst. Was de vakantie niet allang voorbij???
	Ik ben hier eenmaal eerder geweest, in 1984, en toen kon je nog gewoon tussen de stenen doorlopen en ze aanraken. Maar toen waren er misschien hooguit 30 mensen op de plek, nu zijn het er honderden, misschien wel veel meer, want de parkeerplaats (die toen nog heel klein was) staat vol met grote toeristenbussen. Ik kan me niet herinneren dat ik destijds entree moest betalen, je liep er gewoon heen (en inderdaad, met een wichelroede en reken maar dat die hier uitsloeg!). Nu kost het 5,50 pond, maar om dit grandioze monument in goede staat staande te houden is dat wel de moeite waard. En met al die bezoekers kunnen we ons goed voorstellen dat je niet meer tussen de stenen mag komen.
	Een foto van Stonehenge met maar 1 bezoeker erop (hadden we natuurlijk kunnen wegknippen), een unicum tegenwoordig. Bij de zomerwende dit jaar waren er maar liefst 21.000! De audiogids is ook in het nederlands en dat is wel prettig. We zijn een hele tijd zoet bij dit fantastische monument waar we in een grote cirkel omheen lopen.
We zullen hier verder niet ingaan op de geschiedenis van Stonehenge en alle theorieën over de functie ervan; op internet is er een schat aan informatie te vinden over deze plek, maar aan de andere kant blijft het een mysterie want er is nog steeds niet één supertheorie die alles verklaart. En dan hebben we het nog maar over één plek die toevallig goed bewaard gebleven is. Stel je voor dat de steencirkels bij Avebury (bijna 10x zo groot) helemaal bewaard waren gebleven! Om praktische (landbouw), religieuze (astrologie, astronomie) of andere redenen, onze voorouders vonden het in ieder geval belangrijk genoeg om zulke grote projecten uit te voeren in een tijd dat overleven de meeste tijd kostte. We tonen hier maar een paar foto's, mensen die meer willen zien moeten maar even mailen, we hebben er in totaal 31 genomen.
	Wij zijn nog diep onder de indruk wanneer we naar Salisbury rijden, hoewel Lies het niet kan nalaten te zeggen dat het natuurlijk niet te vergelijken valt met de bouwwerken uit het Egypte en daar heeft ze uiteraard gelijk in. In Salisbury bezoeken we de grote kathedraal waar we onder andere de oudste nog werkende klok zien uit 1386 of iets eerder.
Er was ooit een andere kathedraal in de nabijgelegen oude stad Old Sarum dat rond een kasteel gebouwd was, maar een bisschop bedacht dat het beter was de kerkelijke en de wereldlijke macht te scheiden en bouwde een nieuwe kathedraal een paar kilometer verderop. Het resultaat is dat de mensen allemaal rond de nieuwe kathedraal in het huidige Salisbury gingen wonen.Salisbury is een prettige plaats om te vertoeven en we stoppen er uitgebreid voor een stadswandeling en een lunchpauze.
Daarna rijden we richting Glastonbury, ook een must voor de mysterie-liefhebber. Onderweg komen we een heel leuk kasteeltje tegen waarvan we de naam helaas vergeten zijn. We fotograferen ze hier in Engeland lang niet allemaal (zoals we in Schotland wel doen), maar er zijn er meer dan voldoende. Ieder plaatsje hier heeft wel tastbare bouwwerken uit de geschiedenis achtergelaten, zo lijkt het wel.
	We gaan naar Glastonbury om de abdij te bezoeken, de plek waar zogenaamd het graf van koning Arthur en zijn vrouw Guinevere zou liggen. Hier heeft één van de eerste kerken in Engeland gestaan en de plek heeft een zeer rijke geschiedenis. Maar ook hier geldt: zoek eens op internet en je vindt ongelooflijk veel informatie. Onnodig dat we dat hier allemaal gaan vertellen.
	Ook zou hier het Eiland van Avalon zijn, waar Arthur wacht om te verrijzen als een messias, de eeuwige en enige koning van Engeland, wanneer dat weer nodig mocht zijn. Nou, nu lijkt ons een goede tijd om zijn idealen weer eens op de ronde tafel te leggen! Toch spelen de meeste Arthur-verhalen zich niet hier in Somerset af, maar in Devon, Cornwall en Wales.
Door allerlei schattige kleine dorpjes, typisch Engels zoals je ze ook wel in tv-series ziet, rijden we terug richting de camping en bij Westbury komen we nog één van de 7 witte paarden van Wiltshire tegen. Deze is gemaakt in 1778 maar het gerucht gaat dat er daarvoor al een eeuwen ouder wit paard was.
Het is al laat wanneer we terugkeren op de camping. Het is een lange dag geweest en we hebben weer heel erg veel gezien. Tijd om even bij te komen van alle indrukwekkende bezienswaardigheden, even rust!