Llandudno,
Snowdonia, Lake Vyrnwy
| Het regent pijpenstelen als we opstaan en nog steeds als we in Llandudno aankomen, aan de noordkust, vlakbij Conwy. | ||
 |
Alice Liddell, het meisje dat Lewis Caroll inspireerde tot het schrijven van Alice in Wonderland, kwam in haar jeugd in Llandudno op vakantie en later bouwde haar vader er een huis waar ze 11 jaar woonden. Het Alice in Wonderland centrum is een klein huis waarin verschillende verhalen zijn uitgebeeld. Erg leuk gedaan met vertellingen erbij. |  |
| Als we weer buiten komen is het in ieder geval droog en kunnen we buiten een kop koffie drinken. We verkennen het stadje nog even en rijden over een steile weg naar de kopermijn waar al in de prehistorie koper werd gewonnen. Maar we vinden dat we even genoeg mijnen hebben gezien en dus rijden we al snel verder, richting de hoogste berg van Wales, de Snowdon. | ||
 |
Een goede weg brengt ons door de Llanberis pas waar de mist op de bergen leunt. We zijn benieuwd hoe de Snowdon erbij ligt en of het wel de moeite waard is om met de trein naar boven te gaan. Wanneer we aankomen in het dorp is het in ieder geval stukken rustiger dan vorige week, toen de parkeerplaatsen tot ver buiten het dorp vol waren. Maar deze keer schrikken we van de prijs: 20 pond per persoon om een ritje heen en terug (2,5 uur) te maken! Dat is € 60 voor ons samen, 130 oude guldens! Dat vinden we toch echt teveel van het goed en we besluiten om deze ervaring maar over te slaan. De berghellingen zijn trouwens inderdaad in nevelen gehuld. |  |
 |
We keren om en rijden verder naar het zuiden om meer te zien van het Snowdonia National Park. Natuurlijk zoeken we de kleinere weggetjes op en we komen door heel erg afwisselende landschappen: kale bergtoppen, prairie-achtige hoogvlakten, maar soms ook hele groene weiden of juist weer woeste landschappen. Ook de lucht is afwisselend blauw, nevelig en dan weer vol donkere wolken. |  |
 |
We zien dat de schapen hier hele lange staarten hebben, ze komen bijna tot op de grond, grappig. Vanaf Bala nemen we een smalle weg door een hoge pas om uiteindelijk helemaal rond Lake Vyrnwy te rijden dat door bossen is omringd. Dit is een geweldig mooi gebied en we zijn blij dat het redelijk rustig is op de weg. |  |
 |
Vlakbij de zuidpunt van het meer zien we plotseling een kasteeltorentje, het is de Twr Hidlo Llyn Efyrnwy (nee, probeer het maar niet uit te spreken, Welsh is voor ons nog steeds koeterwaals), oftwel de Straining Tower. Zou het een watertoren zijn? Het is in ieder geval eigendom van een waterbedrijf. Hoe dan ook, de toren staat er prachtig bij, ook vanaf de brug over het meer aan de zuidpunt. |  |
| En zo rijden we nog uren door het prachtige landschap.In Dolgellau stoppen we om wat te eten en Lies krijgt onvervalste spinaziesoep die ik uiteindelijk mag opeten. Jammer dat de spinazie niet wat gaarder is... Het zonnetje schijnt nog, maar het wordt wel snel kouder. Pas om half negen komen we in de schemering weer aan bij de camping waar we lekker een tijdje in de warme auto blijven zitten. |  |
|
