Home -> Groot Britannië -> Reisverslag 2005 -> Donderdag 1 september

Via Chester naar Wales

We krijgen een heerlijk ontbijt (heel zacht gebakken eieren voor Lies, ik als altijd scrambled eggs) en rijden daarna al snel naar Ingleton voor een bezoek aan de White Scar Cave.
	De rondleiding duurt ruim 80 minuten, maar we hebben de afgelopen jaren al zoveel mooie grotten gezien dat we deze niet echt bijzonder vinden. De reisgids noemt de grot spectaculair, maar hoewel de grot meer dan een kilometer diep is, zijn er slechts af en toe echt bijzondere dingen te zien, zoals het heksensilhouet rechts. Het gebied is wel mooi en je kunt o.a. langs 6 watervallen wandelen.
	Na het bezoek aan de grot rijden we richting Wales en stoppen in Chester, een alleraardigst plaatsje aan de grens met Wales. Plaatsen als Liverpool en Blackpool slaan we over, we kunnen niet alles zien (hoe graag we ook zouden willen). De regen houdt net op als we de auto parkeren en uitstappen, maar een trui moeten we wel aan. Het is levendig in het middeleeuwse centrum, alsof het nog steeds vakantie is.
	Ook hier zien we weer veel huizen in die typische bouwstijl waarbij het houtwerk aan de buitenkant zichtbaar is. Uiteraard is er ook een grote kathedraal maar die slaan we dit keer over. Er zijn genoeg andere leuke gebouwen te zien en we slenteren een hele tijd rond. De middeleeuwse ommuring is nog helemaal intakt en je kunt er overheen wandelen.
In vroegere tijden kon het wel gevaarlijk zijn in Chester, dat grenst aan het meestal vijandige Wales. Er schijnt nog steeds een algemene plaatselijke verordening uit oude tijden van kracht te zijn die zegt dat inwoners van Chester het recht hebben om op beenhoogte een pijl af te schieten als ze op zaterdagavond na 9 uur minstens 2 Welshmen tegenkomen. We hebben niet kunnen vinden wanneer dit voor het laatst is voorgekomen. Als we een internetcafé zien, duiken we even naar binnen om onze mail te bekijken en het thuisfront te berichten dat alles goed gaat. Voorheen belden we nog wel eens in via de laptop en onze mobiele telefoon, maar na de torenhoge rekening van ons vorige uitje (Schotland in mei), doen we dat maar niet meer.
	We zien in het centrum van Chester een pracht van een rotonde die ook goed te fotograferen is; Engeland lijkt de rotonde uitgevonden te hebben, al tientallen jaren zijn ze hier immens populair en ze hebben de meest vreemde en uiteenlopende vormen van een stip op de weg als hier tot ingewikkelde, aan elkaar geknoopte, rotondes met soms wel 8 afslagen. Er is waarschijnlijk geen land met zoveel rotondes per vierkante kilometer.
Als we Chester uitrijden komen we in de file te staan. Er is een ongeluk geweest en op alle uitvalswegen staat het verkeer muurvast, maar na een uurtje zijn we eindelijk de stad uit en kunnen we de grens met Wales passeren. Vrijwel onmiddelijk verandert het landschap weer en zien we de overgang naar heuvelrijk en zelfs bergachtig gebied.
Wel rijden we steeds tegen de zon in en hoe later het wordt, hoe lastiger het is op de soms drukke wegen. Rond 6 uur beginnen we naar een hotel te zoeken, want het is veel te koud om te gaan kamperen, maar waar we ook zoeken, de hotels zijn alweer vol, heel erg duur of er mag niet gerookt worden. Pas tegen half 9, als het al donker begint te worden, vinden we iets in Harlech, vlak onder het kasteel dat op een steile rotswand is gebouwd.
Het hotel heeft ook een pub en de eigenaren zijn erg vriendelijk. Ze moeten nog een kamer op orde brengen, dus we blijven even hangen in de kroeg. Maar als we op onze kamer zijn voelen we pas echt hoe moe we zijn en we gaan vroeg naar bed. Nog wel kijken we even wat voor weer het wordt en het lijkt erop dat we morgen misschien wel weer kunnen gaan kamperen.