Als we (heel erg laat) opstaan, zien we dat de wereld
buiten helemaal wit is. Een mooie laag sneeuw bedekt de bossen en het
sneeuwt nog steeds wanneer we ons huisje verlaten om Dinant te bekijken.
We hebben op internet gelezen dat daar een mooie kerstmarkt moet zijn.
Dinant is één van de grotere plaatsen in
dit gebied en in het verleden een erg strategische plek omdat hier 1
van de 4 bruggen in heel België over de Maas lag. De stad is dan
ook meermalen belegerd en verwoest geweest en er zijn heel wat slachtoffers
gevallen in meerdere oorlogen.
De kerstmarkt valt nogal tegen: ongeveer 100 vierkante meter
en zo'n 15 stalletjes, niet echt wat we hadden verwacht. Een wandeling
door het stadje is dan toch heel wat leuker. Tegen de rotsen zien we
een heel grappig kapelletje en als we met onze camera erop inzoomen
zien we dat het leeg staat. Zou het te koop of te huur zijn? Het lijkt
ons wel wat, maar hoe kom je er?
Het is druk, mensen zijn fanatiek bezig met de kerstinkopen, maar
wij nemen het kabelbaantje tegen de steile helling omhoog, naar de citadel.
Een knorrige, oude man is onze gids door het koude en winderige kasteel.
Het mooiste gedeelte is de reconstructie van een ouderwetse loopgraaf
die 30 graden is verzakt, wat hier nogal eens voorkwam als een bunker
getroffen werd en wegzakte in de zachte grond. Heel raar om daar doorheen
te lopen.
En vanaf de top van het kasteel hebben we een prachtig uitzicht op
de rivier en de stad, maar het is geen weer om lang buiten te blijven
staan in de ijskoude wind. We waaien bijna weg en zijn blij als we weer
naar binnen kunnen.
We rijden terug via Rochefort, een ander charmant stadje
met uiteraard ook alweer een kasteel. En als we het stadje uitrijden
zien we ook nog één verscholen liggen in de bossen op
een heuvel. Waarschijnlijk is de 'kasteeldichtheid' hier hoger dan menig
andere plek in West-Europa.
Het begint ook weer te sneeuwen en de lucht kleurt helemaal paars
als de zon de wolken van onder nog een beetje verlicht. De wegen zijn
gelukkig nog wel schoon, dus we nemen de kleinere wegen om terug te
gaan naar het vakantiepark. Het landschapligt er stil bij onder het
witte pak sneeuw en er komt nog meer, hebben we gezien op tv.
De dorpjes die al charmant zijn zonder sneeuw, zien er
nog leuker uit nu en je kunt je voorstellen dat de tijd hier bijna heeft
stilgestaan en hoe het honderd jaar geleden moet zijn geweest. De tijd
lijkt hier wel bevroren en dat is waarschijnlijk één van
de belangrijkste oorzaken waarom de Ardennen zo aantrekkelijk zijn.
Als we weer thuis zijn sneeuwt het echt hevig, dikke vlokken
komen nu gestaag naar beneden. Maar wij zitten er niet mee, we zijn
weer veilig bij ons huisje en de kachel gaat gauw aan. We zien wel hoe
het morgen is. Als we ingesneeuwd raken hebben we altijd nog een hele
voorraad mooie boeken bij ons, en hebben we nog meer rust. Dat wilden
we toch zo graag!?